Q&A με τον Κυριάκο Χαρίτο

Το τραγούδι του ύπνου, το πολυαγαπημένο ποιητικό παραμύθι του Κυριάκου Χαρίτου, επιστρέφει σε μια ονειρική νέα έκδοση, με εικονογράφηση της Zafouko Yamamoto. Με αφορμή την επανέκδοσή του, ο συγγραφέας μοιράζεται μαζί μας σκέψεις για τη φαντασία, το ταξίδι και τη σημασία του να ονειρευόμαστε!

Ποιες ιστορίες σε συντρόφευαν στον ύπνο όταν ήσουν παιδί;
Tα παραμύθια του Άντερσεν, οι Μύθοι του Αισώπου, η Οδύσσεια, όλα τα παραμύθια που μου έλεγε η γιαγιά μου με κατσικάκια, αρνάκια, λύκους και βοσκούς. Μεγάλωσα σε έναν κόσμο που υπήρχε ισορροπία ανάμεσα στο χαρτί, τη λαλιά και την οθόνη. Υπήρξα τυχερός.

Στην ιστορία, το αγόρι συναντά πλάσματα και στοιχεία της φύσης στην αναζήτησή του για τον χαμένο ύπνο. Τι εκφράζει αυτή η ποιητική πολυφωνία του παραμυθιού;
Αυτή η ιστορία πατάει στα χνάρια της παράδοσης. Θυμάμαι στο Αναγνωστικό του Δημοτικού το «Ντίλι-ντίλι το καντήλι». Ένα ταξίδι γεμάτο πλάσματα και χαρακτήρες. Ήθελα η ιστορία να έχει μια τέτοια δομή και βέβαια τη γέμισα με τα πλάσματα της δικής μου φαντασίας.

Γιατί έχουμε ανάγκη τις ιστορίες πριν από τον ύπνο; Τι μας προσφέρουν;
Νομίζω πως μας νανουρίζουν λίγο και πως ανοίγουν τον δρόμο για τα όμορφα όνειρα που θα ’ρθουν.

Στο τέλος, το ίδιο το ταξίδι οδηγεί το αγόρι στον προορισμό του: ένα βιβλίο που του χαρίζει όνειρα γλυκά. Πώς μπορούμε να εντάξουμε πιο ενεργά τη φαντασία και την αφήγηση στη ζωή των παιδιών; Και τι χρειάζεται να καλλιεργήσουμε ώστε η σχέση τους με τα βιβλία να γίνει ουσιαστική και ζωντανή;
Να τους δώσουμε την επιλογή. Να έχουν πρόσβαση σε βιβλία. Σε ιστορίες. Να μειώσουμε λίγο την έκθεσή τους σε ένα καταιγιστικό περιεχόμενο από φρενήρη γραφικά που το μόνο που κάνει είναι να βραχυκυκλώνει το μυαλό τους. Να τα αφήσουμε να βρουν εκείνα τον δρόμο προς το μαγικό βασίλειο των παραμυθιών. Δεν είναι απαραίτητο να αρέσουν σε κάθε παιδί τα βιβλία. Εκείνο όμως που θα τα αγαπήσει είναι για μένα το πιο τυχερό.