Το σπάσιμο

Ο Τάσος Παπαναστασίου έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει μπρος στα δύσκολα θέματα. Στο προηγούμενο βιβλίο του, «Η σιωπή δεν σε κρατά ζωντανό», ο συγγραφέας τόλμησε να θίξει καίρια ένα από τα μεγαλύτερα εγκλήματα που λέκιασαν την πόλη του, δηλαδή την εξόντωση του εβραϊκού πληθυσμού της Θεσσαλονίκης από τους Γερμανούς με τη βοήθεια των Ελλήνων συνεργατών τους. Με το «Σπάσιμο» περνάει στο σύγχρονο έγκλημα, το τράφικινγκ νεαρών κοριτσιών και αγοριών, μια δουλειά που αποφέρει μεγαλύτερα κέρδη από το εμπόριο ναρκωτικών. Σε μια Θεσσαλονίκη εφιαλτικά δοσμένη, ο συγγραφέας στήνει την πλοκή του, μιλώντας ανοιχτά για την αγοραπωλησία των κοριτσιών από το πρώην ανατολικό μπλοκ που φτάνουν στη χώρα μας και σε άλλες γειτονικές χώρες, ξεγελασμένα από επιτήδειους συμπατριώτες τους. Το «Σπάσιμο» του τίτλου σημαίνει το «σπάσιμο» των κοριτσιών, με αλλεπάλληλους ξυλοδαρμούς και βιασμούς.
Ο συγγραφέας θίγει επίσης το τράφικινγκ των μικρών παιδιών, είτε για τη χρησιμοποίηση των οργάνων τους είτε σαν σεξουαλικών παιχνιδιών σε όσους αντέχουν οικονομικά τη συγκεκριμένη διαστροφή. Η εμπλοκή της αστυνομίας επεξηγείται και αναλύεται διεξοδικά, όπως επίσης η συνεργασία της με τους διακινητές ανθρώπων. Χωρίς να πέσει στην παγίδα ενός πολυσέλιδου και πολυδαίδαλου βιβλίου, ο Παπαναστασίου απλώνει την ιστορία του σε 280 σελίδες με λίγους αλλά καλά σχεδιασμένους ήρωες. Ο αστυνόμος Απτόσογλου βρίσκει την ιδανική συνεργάτιδα στο πρόσωπο της Αντιγόνης Δημητρίου, μιας φιγούρας μελαγχολικής αλλά στιβαρής.
Αντίθετα από την άποψη που επικρατούσε κάποτε ότι τα αστυνομικά μυθιστορήματα δεν μπορεί να είναι καλή λογοτεχνία, ο Παπαναστασίου έγραψε ένα αγωνιώδες αστυνομικό αφήγημα με άρτια λογοτεχνική γραφή.