Το μπλε του μεσονυχτίου

Στο τελευταίο βιβλίο της σειράς, ο πρώην αστυνομικός επιθεωρητής και νυν συνταξιούχος Τζον Ρέμπους είναι κλεισμένος στη φυλακή, καταδικασμένος για τη δολοφονία του αρχικακοποιού του Εδιμβούργου, Μπιγκ Τζερ Κάφερτι, που αποτέλεσε τη νέμεσή του στις προηγούμενές του περιπέτειες. Ο ίδιος αρνείται ότι ήταν δολοφονία, ισχυρίζεται ότι ήταν ατύχημα και αναμένει έγκλειστος να εκδικαστεί η έφεσή του. Όπως είναι αναμενόμενο, ο Ρέμπους συναντά ένα σωρό επικίνδυνους κακοποιούς πίσω από τα σίδερα, πολλούς από τους οποίους έκλεισε φυλακή ο ίδιος. Η θέση του είναι εξαρχής λίγο επισφαλής. Ο Ράνκιν εκμεταλλεύεται την ευκαιρία για να φτιάξει ένα θαυμάσιο κλειστοφοβικό μυθιστόρημα που βασίζεται περισσότερο στις δυναμικές των χαρακτήρων παρά στη δράση ή στην εξέλιξη της πλοκής αυτή καθαυτή.

Η μουσική πάντα παίζει σημαντικό ρόλο στα βιβλία του Σκοτσέζου συγγραφέα, που είναι και ο ίδιος αφοσιωμένος μουσικόφιλος και συλλέκτης δίσκων – κυρίως από τον χώρο του ροκ με μια ευρεία έννοια. Ο ίδιος ο Ράνκιν ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική στις αρχές της δεκαετίας του ’70, την εποχή του λεγόμενου «κλασικού ροκ», ωστόσο δεν σταμάτησε να παρακολουθεί τις εξελίξεις και τις νέες τάσεις στη μουσική μετά την έκρηξη του punk και του new wave. Εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να ανακαλύπτει και να παθιάζεται με νέες μπάντες. Αυτό τον «δυισμό» στα μυθιστορήματά του τον διαμοίρασε στους δύο κεντρικούς χαρακτήρες του, τον Τζον Ρέμπους και την πρώην βοηθό του και νυν επιθεωρήτρια Σιβόν Κλαρκ: ο Ρέμπους είναι παλαιοροκάς, φαν του Van Morisson, του Rory Gallagher και των Rolling Stones, ενώ η Σιβόν προτιμά τις σύγχρονες ανεξάρτητες μπάντες, με μια προτίμηση στα λεγόμενα off-kilter group της Σκοτίας (Mogwai, Arab Strap, Belle & Sebastian, Boards of Canada κ.λπ.).

Στο τελευταίο μυθιστόρημα, ο Ράνκιν δίνει έμφαση στη βρετανική folk-rock σκηνή της δεκαετίας του ’60 και του ’70. Το βιβλίο μάλιστα θα μπορούσε να αποτελέσει μια πρώτης τάξης εισαγωγή στο είδος, μιας και αναφέρονται όλοι οι βασικοί του εκπρόσωποι: Pentangle, Incredible String Band, Sandy Denny, Fairport Convention. Είναι καλλιτέχνες και συγκροτήματα που φέρεται να προτιμά ένας αστυνομικός που στην αρχή μοιάζει «άνετος», αλλά τελικά αποδεικνύεται καθαρματάκι. Το δε κλειδί για τη λύση της υπόθεσης προσφέρουν οι στίχοι από ένα πανέμορφο και πολύ χαρακτηριστικό τραγούδι του είδους: το «The Great Valerio» των Richard & Linda Thompson από το άλμπουμ I Want To See The Bright Lights Tonight του 1974.