Θα πέσει η νύχτα (ebook/ePub)

Με τη γνωστή του διεισδυτική ματιά και τη λιτή, πυκνή γλώσσα που τον χαρακτηρίζει, ο Τζαμιώτης καταγράφει τις σιωπές μιας κοινωνίας σε μετάβαση, τις ρωγμές στην ανθρώπινη συνείδηση, και τις λεπτές ισορροπίες που καθορίζουν τις ζωές των ηρώων του. Σε ένα τοπίο άλλοτε αστικό, άλλοτε εσωτερικό, το μυθιστόρημα συνθέτει έναν κόσμο γνώριμο αλλά και ανησυχητικά ξένο, όπου οι σκιές δεν φωλιάζουν μόνο στους δρόμους, αλλά κυρίως μέσα μας.
literature.gr

Το μυθιστόρημα του Τζαμιώτη συνιστά απόρροια υψηλότατης συγγραφικής τεχνικής. [...] Η τεράστια αφήγηση εκτείνεται χειμαρρώδης και εξόχως προμελετημένη μέχρι την τελευταία σελίδα.
H-KATHIMERINH_Tzamioths.pdf

Ο Τζαμιώτης έχει δείξει τις προθέσεις του: τον ενδιαφέρει το σήμερα, δεν γυρίζει το βλέμμα του στο τι συμβαίνει στις μέρες μας, δεν «ντριμπλάρει» στα παρελθόντα αφήνοντας κατά μέρος στα τωρινά [...] και γράφει ένα μυθιστόρημα-τοιχογραφία. Πώς αλλιώς μπορείς να χαρακτηρίσεις ένα τέτοιο μυθιστόρημα, που μπορεί οι ήρωές του να μην είναι αρχετυπικοί, αλλά με όλους τους τρόπους θυμίζουν τον σημερινό Έλληνα;
bookpress.gr

Διαβάζοντας το «Θα πέσει η νύχτα» σου έρχεται στο μυαλό ο Τζόναθαν Φράνζεν και ο «Θίασος» του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Ο Αμερικανός μας έχει δώσει σπουδαία, μεγάλα, μυθιστορήματα, με την οικογένεια στο επίκεντρο, και ο Έλληνας αληθινά εντυπωσιακές ταινίες. Το κοινό, πέρα από τα πολλά πρόσωπα, των δύο δημιουργών είναι ο χειρισμός του ρυθμού. Στην ουσία του αργόσυρτος και εκρηκτικός την κατάλληλη στιγμή. Ακριβώς αυτό εισπράττουμε και από τον Τζαμιώτη. 
reader.gr

Συνέντευξη

Δημιουργώντας ένα ετερόκλητο μωσαϊκό χαρακτήρων, ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης στο τελευταίο του μυθιστόρημα υπογράφει ένα πολυεπίπεδο αφηγηματικό εγχείρημα που απλώνεται στον χρόνο και στον χώρο, από το αστικό περίγραμμα της Αθήνας έως τον θεσσαλικό κάμπο και την Χαλκιδική και κινείται στον αφηγηματικό άξονα της μνήμης, ατομικής και συλλογικής και στην αναμέτρηση του παρόντος με το τραυματικό παρελθόν και το μελλοντικό γίγνεσθαι.
www.literature.gr

Μπορεί το καλό να υπερισχύσει σε έναν κόσμο όπου κυριαρχεί το κακό; Αυτό είναι το μεγάλο ερώτημα που πραγματεύεται το νέο βιβλίο του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη με τον τίτλο Θα πέσει η νύχτα. Πρόκειται για ένα πολυεπίπεδο μυθιστόρημα που απλώνεται στον χώρο και στον χρόνο, από την αστική Αθήνα ως τον θεσσαλικό κάμπο και τα μυστηριώδη δάση της Χαλκιδικής, σκιαγραφώντας χαρακτήρες που ζουν στο παρόν, αλλά δεν μπορούν να αποφύγουν τα φαντάσματα του παρελθόντος. Συνδυάζοντας στοιχεία οικογενειακής σάγκας, ψυχολογικού δράματος και αστυνομικού μυστηρίου, εξερευνά τις λεπτές ισορροπίες ανάμεσα στο «πρέπει» και την επιθυμία, ανάμεσα στην αγάπη και την απώλεια, με τους χαρακτήρες να καλούνται να σταθούν απέναντι στις συνέπειες των πράξεών τους. Ήρωες γεμάτοι ρωγμές, αφηγηματική δεινότητα, λόγος ώριμος και στοχαστικός μετατρέπουν τις 720 σελίδες του βιβλίου σε ένα ανάγνωσμα αξιώσεων που διαβάζεται με μεγάλο ενδιαφέρον.

Όταν γράφεις μυθιστόρημα όπου το πεδίο δράσης είναι η Λάρισα έχεις δύο επιλογές: Ή θα αναπτύξεις την πλοκή τον χειμώνα, όταν το κρύο και η υγρασία σε παγώνουν ως το κόκκαλο. Ή θα προτιμήσεις να μιλήσεις για το καλοκαίρι, όταν η σκόνη και η κάψα βασιλεύουν στον κάμπο και φυσάει ένας καυτός αέρας, ο λίβας, που σου κόβει την ανάσα.

Μέσα σε ένα τέτοιο βασανιστικό καλοκαίρι κινούνται οι ήρωες του Τζαμιώτη, στο νέο του μυθιστόρημα έπειτα από έξι χρόνια. Μεγαλοαστοί επιχειρηματίες που πλούτισαν από τον εύφορο κάμπο, φτωχοδιάβολοι από τα χωριά που ζουν και πεθαίνουν για την ΑΕΛ τη βασίλισσα, λούμπεν ακροδεξιοί με κακοχωνεμένες θεωρίες περί φυλής. Και ανάμεσά τους, μια σειρά από ακτιβιστές για το περιβάλλον, ερευνητές που αναζητούν τα οστά των Ελλήνων στρατιωτών που έπεσαν στην Αλβανία και κάποιοι μοχθηροί απαγωγείς.

Ο Τζαμιώτης, υπογράφει ένα πολυσέλιδο μυθιστόρημα, καταφέρνοντας να συνδέσει με μαεστρία μια σειρά από φαινομενικά ασύνδετες μεταξύ τους ιστορίες, που ξεκινούν από τους παλιούς μεγαλοτσιφλικάδες του κάμπου, ταξιδεύουν στα δάση της Χαλκιδικής και τα βουνά της Αλβανίας και καταλήγουν στον Ντάνιελ και την καταστροφή που προκάλεσαν οι πλημμύρες στη Θεσσαλία πριν από δύο χρόνια. Όσο για το αν θα πέσει η νύχτα, όπως αναρωτιέται ο τίτλος, αν θα επικρατήσει το σκοτάδι, ο συγγραφέας είναι σαφής μέσα από τον κυκεώνα των ιστοριών του. Αυτό θα συμβεί όσο οι άνθρωποι παραμένουν αδιάφοροι στην επέλαση του κακού.

Ένα μεγαλεπήβολο μυθιστόρημα που έχει ως κορμό μια οικογενειακή σάγκα αλλά εκτείνεται σε πολλές περιοχές της χώρας και σε αρκετές περιόδους, αναφερόμενη σε πολλά και οικεία κακά της σύγχρονης Ελλάδας. Κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Λευτέρης Διαμαντόπουλος, επικεφαλής μιας παλιάς μεγάλης αγροτικής οικογένειας που δεσπόζει με τις επιχειρήσεις της στον θεσσαλικό κάμπο.

Η αφήγηση απλώνεται πέρα από τον κάμπο της Λάρισας και βρίσκουμε τους ήρωές της στα μεταλλεία των Σκουριών, στο Κολωνάκι και τα Εξάρχεια αλλά και στη Μεσσηνία. Η αφήγηση επεκτείνεται στα Τίρανα και στο ύψωμα 731 της Αλβανίας όπου ένας από τους ήρωες αναζητά τις σορούς δύο από τους χιλιάδες άταφους νεκρούς Έλληνες στρατιώτες του ελληνοϊταλικού πολέμου.

Μέσα στις 700 τόσες σελίδες ο ΚΤ περιγράφει φαινόμενα και καταστάσεις: διαφθορά, εξουσία, πλούτος και εκμετάλλευση, πορνεία, παραβατικότητα, εγκληματικότητα, συμμορίες. Από την άλλη υπάρχουν ήρωες που αναζητούν μια διαφορετική αίσθηση ζωής με την τέχνη, τη δημιουργία, στον έρωτα και την αλληλεγγύη, στο ήθος και την ειλικρίνεια.

Στο επίκεντρο της ιστορίας υπάρχει μια απαγωγή που τροφοδοτεί την αστυνομική πλευρά του μύθου, τις μπερδεμένες καταστάσεις θέτοντας τους ήρωες μπροστά σε διλήμματα και τελικές αποφάσεις. Ο ΚΤ αφηγείται μέσω των πολλών πρωτευόντων και κυρίως των δευτερευόντων ηρώων του την ιστορία της σύγχρονης Ελλάδας. Ένα πλούσιο αφήγημα που απαιτεί χρόνο για να το απολαύσεις.

Η παρατηρητικότητα του Τζαμιώτη και το πώς την εκμεταλλεύεται συγγραφικά είναι υποδειγματικά. Δεν του ξεφεύγει τίποτα. Και τίποτα δεν αφήνει να πάει χαμένο. Οι πολυσέλιδες περιγραφές του βρίσκουν όλες τον στόχο τους: Τοποθετεί τους ήρωές του στον τόπο, στον χρόνο και στην εποχή τους -είναι φανερό ότι τον ενδιαφέρουν πολύ το σήμερα και οι συγκαιρινοί του-, ανατέμνοντας συγχρόνως το ηθικό έρμα, τις εσωτερικές εκείνες δυνάμεις που τους κάνουν αυτό που είναι.
avgi.gr

Ο Κωνσταντίνος Τζαμιώτης με το καινούργιο φιλόδοξο βιβλίο του επιχειρεί με επιτυχία ένα παλίμψηστο της εποχής. Μια τεράστια τοιχογραφία όπου όλα χωρούν: μικρά και μεγάλα πάθη, ιστορίες και Ιστορία, ζώντες και τεθνεώτες, περιβαλλοντική καταστροφή, αλλοτρίωση των ανθρώπων και βία των νέων…
fractalart.gr

July_27_H_Efhmerida_ton_syntakton_Tzamiotis

Πως άραγε γράφεις την ιστορία μιας χώρας υπό το πρίσμα της μυθοπλασίας; Ο εξαιρετικός συγγραφέας μέσα από το νέο του μυθιστόρημα περνά από θαυμαστό κόσκινο χαρακτήρες, γεγονότα, τη συλλογική μας ανάσα και το βογκητό.
Συνέντευξη

O συγγραφέας μιλά για τη «νύχτα» σαν μεταφορά αλλά και σαν πραγματικότητα, για τον ρόλο της ιστορικής μνήμης, τις παγίδες της οικογένειας, την ανάγκη κοινωνικής μόχλευσης και την ευθύνη του καθενός μας απέναντι σε έναν κόσμο που αλλάζει – όχι πάντα προς το καλύτερο. Με καθαρή ματιά και υπαρξιακή ειλικρίνεια, ο συγγραφέας υπενθυμίζει πως τίποτα δεν είναι αναπόφευκτο, εκτός ίσως από την ευθύνη να σταθούμε απέναντι στα πράγματα.
Συνέντευξη

«Δεν υπάρχει μεγαλύτερη απόσταση από τον ξένο χρόνο». Ως ξένο χρόνο, αντιλαμβάνομαι την επιθυμία και την ανάγκη του άλλου. Είμαστε ήδη πάρα πολλοί. Και μιας και είμαστε αναγκασμένοι να ζούμε ο ένας δίπλα στον άλλον, πρέπει να μάθουμε πώς να συνεχίσουμε να συνυπάρχουμε.
Συνέντευξη

Συνέντευξη

Ανέκαθεν ξεζουμίζαμε τη φύση. Είμαστε βάναυσα άπληστο είδος. Η μόνη διαφορά της εποχής μας από την εποχή της αρχαιότητας ή του γαλλικού διαφωτισμού (που επίσης ήταν υπέρ του ξεζουμίσματος ελέω θεού) είναι ο πληθυσμός μας και οι τεράστιες μηχανικές δυνατότητες που διαθέτουμε έναντι εκείνου του παλιού κόσμου. Με άλλα λόγια, ροκανίζουμε το κλαδί που στεκόμαστε με απείρως πιο γοργούς ρυθμούς από ό,τι οι παλαιότεροι. Ξαφνικά ο χρόνος δεν είναι πια με το μέρος μας αλλά εναντίον μας. Σε μια δυο γενιές από τη δική μας θα έχουν απομείνει ελάχιστες ελεύθερες φυσικές ζώνες. Ας είμαστε έτοιμοι για τα χειρότερα λοιπόν.
Συνέντευξη

Συνέντευξη

Επειδή πάντα πίστευα ότι είμαι πολιτικό ον, θεωρώ ότι η λογοτεχνία είναι ένας τρόπος να μιλήσεις για αυτά που εσύ θεωρείς σωστό να ακουστούν, για αυτά που σε καίνε, διαχέοντας τα στις ζωές πολύ διαφορετικών ανθρώπων από σένα. Μέσα από αυτή τη διαδικασία γίνεσαι λιγότερο δογματικός, λιγότερο σίγουρος. Οι βεβαιότητες δεν είναι πια τόσο στιβαρές.
Συνέντευξη

Ένα βιβλίο που θα μείνει στις γενιές που έρχονται ως παρακαταθήκη των καιρών που ζούμε και του τι σημαίνει ελληνικό μυθιστόρημα και ελληνική γλώσσα.
lifo.gr

ΤΟ ΒΗΜΑ της Κυριακής

Το βιβλίο του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη δεν είναι μόνο ένα μυθιστόρημα, είναι μια εμπειρία που σε καλεί να την περπατήσεις, να τη δεις, να τη νιώσεις, σαν να παρακολουθείς μια ταινία που δεν ξεχνιέται. Υπάρχουν βιβλία που τα διαβάζεις, κι όταν κλείσεις την τελευταία τους σελίδα, αντιλαμβάνεσαι ότι δεν έχεις απλώς παρακολουθήσει μια ιστορία — έχεις ζήσει μέσα της. Το νέο μυθιστόρημα του Τζαμιώτη ανήκει σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία. Είναι ένα από τα καλύτερα μυθιστορήματα της εποχής μας.
fractalart.gr

Το "Θα πέσει η νύχτα" δεν είναι απλώς το πιο ώριμο έργο του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη· είναι ένα από τα ελάχιστα μυθιστορήματα της πρόσφατης ελληνικής πεζογραφίας που τολμούν να σταθούν δίπλα στα μεγάλα κοινωνικά έπη του παρελθόντος. Συνδυάζει επικαιρότητα και διαχρονικότητα, κριτικό βλέμμα και ποιητική ευαισθησία, καταλήγοντας σε ένα έργο-παρακαταθήκη. Στο φιλολογικό πεδίο, προσφέρεται για περαιτέρω μελέτη όχι μόνο ως μυθιστόρημα αλλά και ως σημείο αναφοράς για το τι μπορεί να σημαίνει σήμερα ελληνικό μυθιστόρημα.
literature.gr

Ο Τζαμιώτης στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα χτίζει χαρακτήρες. Είναι ευρηματικός στη συνύφανση των νημάτων της πλοκής [...]. Η υπαρξιακή, οντολογική διερώτηση, κλασικό στοιχείο της γραφής του από τα πρώτα του ήδη βιβλία, είναι και εδώ ευδιάκριτη [...]. Το ίδιο και ο αναστοχασμός για τα όρια της ανθρώπινης βούλησης και δύναμης, για την αδυναμία ουσιαστικής επαφής με τον άλλον, για τον ηθικό πυρήνα που διασώζει τον άνθρωπο μέσα στο περιρρέον κακό και ειδικά μέσα στη γενικευμένη παρακμή της χώρας, της Δύσης και του κόσμου.
epohi.gr

Το μυθιστόρημα "Θα πέσει η νύχτα" είναι το opus magnum του Κωνσταντίνου Τζαμιώτη. Το μεγάλο του λογοτέχνημα, τόσο από πλευράς περιεχομένου, κατασκευής, αλλά και πνοής. Δεν είναι όμως απλώς ένα μεγαλόπνευστο βιβλίο, αλλά ένα έργο ζωής. Το έργο στο οποίο ο συγγραφέας του κατατείνει από τη στιγμή που θέτει ως στόχο ζωής τη συγγραφή.
hartismag.gr

Υπάρχουν μυθιστορήματα που ξεκινούν με την πρόθεση να πουν μια ιστορία, κι άλλα που φιλοδοξούν να περιγράψουν έναν ολόκληρο κόσμο. Το «Θα πέσει η νύχτα» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Ο Κωνσταντίνος Δ. Τζαμιώτης, ήδη ώριμος αφηγηματικά και με σταθερή θέση στην ελληνική πεζογραφία, παραδίδει εδώ μια τοιχογραφία που εκτείνεται σε δεκαετίες και τόπους, ισορροπώντας ανάμεσα στη σάγκα, την κοινωνική παρατήρηση και το υπόγειο αστυνομικό μυστήριο.

Η ιστορία εκτυλίσσεται σε έναν τριπλό γεωγραφικό άξονα: στην πολύβουη Αθήνα, με τους κλειστούς της χώρους και τις κρυφές ζωές· στον θεσσαλικό κάμπο, μια γη που θυμίζει ανοιχτό βιβλίο γεμάτο οικογενειακά μυστικά και ανείπωτες απώλειες· και στα δάση της Χαλκιδικής, όπου η φύση γίνεται σύμμαχος ή μάρτυρας των γεγονότων. Το σκηνικό αλλάζει, αλλά ο παλμός της αφήγησης παραμένει σταθερός: η πυκνή, καθαρή γλώσσα του Τζαμιώτη, που ξέρει να αναδεικνύει λεπτομέρειες χωρίς να τις αφήνει να πνίξουν την ιστορία.

Κεντρικό σημείο αναφοράς είναι η οικογένεια Διαμαντόπουλου. Ένα σόι που μοιάζει ακλόνητο, σαν δέντρο βαθιά ριζωμένο στη θεσσαλική γη, αλλά και ευάλωτο στην αλλαγή των εποχών. Ο συγγραφέας δεν αρκείται στο να καταγράψει το γενεαλογικό του δέντρο· το ζωντανεύει με πρόσωπα που έχουν επιθυμίες, ελαττώματα και αντιφάσεις. Οι σχέσεις τους πλέκονται σε ένα δίκτυο όπου ο έρωτας και η απώλεια, η αφοσίωση και η προδοσία, εναλλάσσονται με τον φυσικό ρυθμό της ζωής.

Το «καλό» και το «κακό» δεν παρουσιάζονται ως αφηρημένες έννοιες· είναι μάλλον προσωρινές ισορροπίες που συνεχώς μετακινούνται. Ένας θάνατος μπορεί να φέρει λύτρωση, ένα πάθος να πυροδοτήσει καταστροφή και η μνήμη να αποδειχθεί πιο αμείλικτη από την ίδια την αλήθεια. Εδώ, η μοίρα δεν είναι μια εξωτερική δύναμη αλλά η συσσώρευση μικρών πράξεων, σιωπών και επιλογών.

Η γραφή του Τζαμιώτη αποφεύγει τη στείρα περιγραφικότητα· επιλέγει την αφηγηματική εναλλαγή, δημιουργώντας μια πολυφωνία που θυμίζει κλασικούς αφηγητές της ευρωπαϊκής παράδοσης. Η αφήγηση κινείται ανάμεσα στην εσωτερική ματιά των χαρακτήρων και στην ευρύτερη θέαση της κοινωνίας. Στο βάθος, διακρίνει κανείς ένα διαρκές σχόλιο για την Ελλάδα του σήμερα: τις μεταμορφώσεις της υπαίθρου, την πίεση στις οικογενειακές δομές, τις αξίες που φθείρονται αλλά και τις μορφές αντίστασης που γεννιούνται απρόσμενα.

Η αίσθηση που αφήνει το βιβλίο, ακόμα και μετά την τελευταία σελίδα, είναι πως η «νύχτα» του τίτλου δεν αφορά μόνο ένα χρονικό σημείο· είναι η σκιά που σιγά σιγά πέφτει πάνω σε κάθε μύθο, σε κάθε βεβαιότητα, σε κάθε επίφαση αθανασίας. Κι ωστόσο, μέσα στο σκοτάδι, παραμένει η δυνατότητα της αφήγησης να φωτίσει πρόσωπα και στιγμές κι αυτό είναι ίσως το πιο ανθεκτικό αντίδοτο στη φθορά.

Με το «Θα πέσει η νύχτα», ο Τζαμιώτης αποδεικνύει πως η μεγάλη αφήγηση, όταν συνδυάζει την ακρίβεια του βλέμματος με την αφηγηματική γενναιοδωρία, μπορεί να αγγίξει την πυκνότητα μιας μικρής εποποιίας. Δεν είναι απλώς ένα ακόμα μυθιστόρημα· είναι μια εμπειρία ανάγνωσης που απαιτεί τον χρόνο της και τον επιστρέφει στον αναγνώστη πολλαπλάσιο.

Έπρεπε εδώ και χρόνια κάποιος να αναλάβει να γράψει το δικό μας έπος, ένα καθολικό μυθιστόρημα για όλη τη σύγχρονη ελληνική διαχρονία, τις πολιτιστικές έξεις, τα μεγάλα και τα μικρά γεγονότα που διαμορφώνουν τη σύγχρονή μας μυθιστορία. Ως συστηματικός παρατηρητής των κοινωνικών μας έξεων, ο Τζαμιώτης κατάφερε, στις 700 σελίδες του, μέσα από την ιστορία του «πατριάρχη» Λευτέρη Διαμαντόπουλου και με πεδίο εκκίνησης τον Θεσσαλικό Κάμπο, να καταθέσει με απόλυτη ενάργεια ένα μυθιστόρημα που μιλά για τη συλλογική μας μοίρα. Εκτός από τους ολοκληρωμένους χαρακτήρες, το βιβλίο προσφέρει και μια παραδειγματικά διαρθρωμένη αφηγηματική σύνθεση και μια γλώσσα που ανασυστήνει το κοινωνικό μυθιστόρημα με νέους, σύγχρονους όρους. Όχι μόνο το βιβλίο του 2025 αλλά και των επόμενων χρόνων – μια παρακαταθήκη για τους αναγνώστες του μέλλοντος.