Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #1
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #1
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #1

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #1

Σκέψεις της Ντόρας Τσακνάκη

Τι αλλόκοτοι καιροί! Από σήμερα 16 Μαρτίου ξεκινώ να εργάζομαι από το σπίτι. Όλη η ομάδα Επικοινωνίας καλωδιωμένη και ένα άτομο υποστήριξη στο γραφείο που αλλάζει κάθε μέρα.
Πόσα πράγματα άλλαξαν σε μία εβδομάδα! Τα σχολεία έκλεισαν, τα πανεπιστήμια, τα δικαστήρια, οι πολιτιστικοί χώροι, τα μουσεία μας, όλες οι εκδηλώσεις και τα συνέδρια ακυρώθηκαν. Λουκέτο και στα μπαρ, τις καφετέριες, τα εστιατόρια, τα κέντρα διασκέδασης, τα εμπορικά κέντρα. Το ΜΕΤΡΟ ερήμωσε, το κέντρο της Αθήνας θύμιζε χτες μέσα Αυγούστου. Αρχίζουν να κλείνουν και τα σύνορα.
Στην Αγία Παρασκευή που μένω η ησυχία χτες ήταν σαν την ησυχία του χωριού. Δεν περνούσε ούτε αυτοκίνητο. Ανθρώπους πλέον συναντάς στα σούπερ μάρκετ και τα φαρμακεία. Κλειστήκαμε όλοι στα σπίτια μας, στις χώρες μας και περιμένουμε να περάσει. Θα περάσει; Πότε; Πόσο θα χρειαστεί να επανέλθουμε στην πολυπόθητη κανονικότητά μας; 
Κι ενώ αυτό το διάστημα διαβάζω το βραβευμένο μυθιστόρημα του Γιώργου Συμπάρδη «Αδέλφια», ψάχνοντας στη βιβλιοθήκη της έφηβης κόρης μου να της προτείνω κάτι για να διαβάσει, πέφτω πάνω στο «Άννα» του Niccolo Ammaniti και παθαίνω ταραχή. Πόσο προφητικός ο Ιταλός συγγραφέας! Το «Άννα» εκδόθηκε στην Ιταλία το 2015 (στα ελληνικά έναν χρόνο αργότερα στην ωραία μετάφραση της Δήμητρας Δότση) και μιλάει για έναν θανατηφόρο ιό, την «Κόκκινη» που χτυπά μόνο τους μεγάλους. Η ηρωίδα του, η Άννα, είναι ένα δεκατριάχρονο κορίτσι που περιπλανιέται μαζί με τον μικρότερο αδερφό της σε ερημωμένες πόλεις, σε κουφάρια εμπορικών κέντρων, σε ένα απέραντο ρημαγμένο τοπίο, προσπαθώντας να επιβιώσει. Είναι ένα καθαρά δυστοπικό μυθιστόρημα. Γιατί όμως μου θυμίζει τόσο αυτό που περνάμε τώρα;
Το βγάζω από τη βιβλιοθήκη και το ξεφυλλίζω. Κοιταζόμαστε αυτόματα με την κόρη μου με μια ανησυχία στα μάτια. Σκεφτόμαστε το ίδιο, γιατί το έχουμε και οι δυο μας διαβάσει.
«Νομίζω πως αυτή την εποχή γυρίζεται και τηλεοπτική σειρά βασισμένη στο βιβλίο» της λέω και το βάζω πάλι στη θέση του.
Ελπίζω πως αυτή η πανδημία θα μας βοηθήσει όλους σε όλο τον πλανήτη να επαναπροσδιορίσουμε πολλά πράγματα. Ας είμαστε αισιόδοξοι.

Ντόρα Τσακνάκη
Διευθύντρια Επικοινωνίας

Τι αλλόκοτοι καιροί! Από σήμερα 16 Μαρτίου ξεκινώ να εργάζομαι από το σπίτι. Όλη η ομάδα Επικοινωνίας καλωδιωμένη και ένα άτομο υποστήριξη στο γραφείο που αλλάζει κάθε μέρα.
Πόσα πράγματα άλλαξαν σε μία εβδομάδα! Τα σχολεία έκλεισαν, τα πανεπιστήμια, τα δικαστήρια, οι πολιτιστικοί χώροι, τα μουσεία μας, όλες οι εκδηλώσεις και τα συνέδρια ακυρώθηκαν. Λουκέτο και στα μπαρ, τις καφετέριες, τα εστιατόρια, τα κέντρα διασκέδασης, τα εμπορικά κέντρα. Το ΜΕΤΡΟ ερήμωσε, το κέντρο της Αθήνας θύμιζε χτες μέσα Αυγούστου. Αρχίζουν να κλείνουν και τα σύνορα.
Στην Αγία Παρασκευή που μένω η ησυχία χτες ήταν σαν την ησυχία του χωριού. Δεν περνούσε ούτε αυτοκίνητο. Ανθρώπους πλέον συναντάς στα σούπερ μάρκετ και τα φαρμακεία. Κλειστήκαμε όλοι στα σπίτια μας, στις χώρες μας και περιμένουμε να περάσει. Θα περάσει; Πότε; Πόσο θα χρειαστεί να επανέλθουμε στην πολυπόθητη κανονικότητά μας; 
Κι ενώ αυτό το διάστημα διαβάζω το βραβευμένο μυθιστόρημα του Γιώργου Συμπάρδη «Αδέλφια», ψάχνοντας στη βιβλιοθήκη της έφηβης κόρης μου να της προτείνω κάτι για να διαβάσει, πέφτω πάνω στο «Άννα» του Niccolo Ammaniti και παθαίνω ταραχή. Πόσο προφητικός ο Ιταλός συγγραφέας! Το «Άννα» εκδόθηκε στην Ιταλία το 2015 (στα ελληνικά έναν χρόνο αργότερα στην ωραία μετάφραση της Δήμητρας Δότση) και μιλάει για έναν θανατηφόρο ιό, την «Κόκκινη» που χτυπά μόνο τους μεγάλους. Η ηρωίδα του, η Άννα, είναι ένα δεκατριάχρονο κορίτσι που περιπλανιέται μαζί με τον μικρότερο αδερφό της σε ερημωμένες πόλεις, σε κουφάρια εμπορικών κέντρων, σε ένα απέραντο ρημαγμένο τοπίο, προσπαθώντας να επιβιώσει. Είναι ένα καθαρά δυστοπικό μυθιστόρημα. Γιατί όμως μου θυμίζει τόσο αυτό που περνάμε τώρα;
Το βγάζω από τη βιβλιοθήκη και το ξεφυλλίζω. Κοιταζόμαστε αυτόματα με την κόρη μου με μια ανησυχία στα μάτια. Σκεφτόμαστε το ίδιο, γιατί το έχουμε και οι δυο μας διαβάσει.
«Νομίζω πως αυτή την εποχή γυρίζεται και τηλεοπτική σειρά βασισμένη στο βιβλίο» της λέω και το βάζω πάλι στη θέση του.
Ελπίζω πως αυτή η πανδημία θα μας βοηθήσει όλους σε όλο τον πλανήτη να επαναπροσδιορίσουμε πολλά πράγματα. Ας είμαστε αισιόδοξοι.

Ντόρα Τσακνάκη
Διευθύντρια Επικοινωνίας