Υφαίνοντας στον εκπληκτικά ζωντανό ιστό της αφήγησης σκηνές από την άλλοτε ειδυλλιακά αθώα και άλλοτε θαμπή Ελλάδα των πρώτων μεταπολεμικών χρόνων και από την παραπαίουσα, ευτελισμένη Ελλάδα της εποχής των μνημονίων, στιγμιότυπα ερώτων, επιδερμικών ή μη, διαδρομές στη γενέτειρα και στην υιοθετημένη πόλη που κατακτούν τον αναγνώστη με την αμεσότητα διοράματος, μουσικές αναφορές που θυμίζουν ότι και η μουσική είναι ασυνείδητο χρονικό, μάρτυρας ιστορίας και φορέας μνήμης, ο Αλέξης Πανσέληνος έγραψε ένα συναρπαστικό μυθιστόρημα για την ταυτότητα και τις προσχώσεις που τη μεταμορφώνουν, για την αδιαφάνεια του εαυτού, για την εθελοντική μας τύφλωση απέναντι στην τρωτότητα και την στοιχειακή μας σκοτεινιά.
oanagnostis.gr
Σχόλια(0)