Το ποντικάκι που ήθελε να αγγίξει ένα αστεράκι

Απ’όλα τα «εποχιακά» βιβλία με τους πονεμένους Αγιο-Βασίληδες, τους Σκρουτζ και τους Καρυοθραύστες, ετούτη εδώ η ιστορία του μάστορα Τριβιζά (που έγινε κι ένα θαυμάσιο ελληνικό 3D animation) είναι η αγαπημένη μου. Ο ποντικούλης Τρωκτικούλης, που ονειρεύεται να αγγίξει ένα αστέρι και σκαρφαλώνει άκοπα ως την κορυφή του χριστουγεννιάτικου δέντρου, αποφεύγοντας τους πειρασμούς ή τις προτάσεις από τα στολίδια που γυρεύουν να τον παρασύρουν για να λοξοδρομήσει (τάζοντάς του δόξα και δύναμη, πλούτη ή οικογένεια και θαλπωρή), είναι μια θαυμάσια αλληγορία για το μακρύ ταξίδι της ζωής, τους στόχους, τις προσπάθειες, τα παράλογα, τρελά όνειρα που κυνηγάμε – ξύπνιοι ή κοιμισμένοι. Σκεφτείτε: αν αγγίξεις μια φορά ένα αστεράκι, μπορεί κάποτε να τα αγγίξεις όλα.
 

neamanoulanea.blogspot.gr
 

Το όνομα του Ευγένιου Τριβιζά είναι, ίσως, ταυτόσημο με το ελληνικό παιδικό βιβλίο και το παραμύθι του με τις ζωγραφιές του Στίβεν Γουέστ να το συνοδεύουν και πρωταγωνιστή ένα ποντικάκι που ζει με την οικογένειά του στην ποντικότρυπα ενός όμορφου σπιτιού αποτελεί σταθερή επιλογή για χριστουγεννιάτικο ανάγνωσμα, και όχι μόνο. Το όνειρο του Τρωκτικούλη, λοιπόν, είναι να αγγίξει ένα αστεράκι και παρόλο που προσπαθεί με κάθε τρόπο να το καταφέρει αποτυγχάνει. Μέχρι, που, την περίοδο των Χριστουγέννων βλέπει στο σαλόνι του σπιτιού που τον φιλοξενεί ένα μεγάλο χριστουγεννιάτικο δέντρο με ένα αστέρι να λαμποκοπάει στην κορυφή του και αποφασίζει να σκαρφαλώσει για να το πιάσει. Στη διαδρομή προς την κορυφή συναντάει στρατιωτάκια, κούκλες, ναύτες που του υπόσχονται δόξα, εξουσία, έρωτες, θησαυρούς με αντάλλαγμα να παρατήσει το όνειρό του και να τους ακολουθήσει στα δικά τους σχέδια. Πρόκειται για ένα παραμύθι που μέσα από τις σελίδες του προβάλλει την αξία των ονείρων και του πόσο σημαντικό είναι να τα ακολουθείς, να μην τα εγκαταλείπεις, γιατί όσο άπιαστα και αν φαίνονται, μπορείς με θέληση και πείσμα να τα καταφέρεις.