Στην "Ανταρκτική" γίνονται τα πιο εξωφρενικά πράγματα, αλλά φαντάζουν απολύτως φυσιολογικά. Αυτή είναι η δύναμη των διηγημάτων της, που εξερευνούν κυρίως την αγροτική οικογενειακή ζωή, είτε στην Ιρλανδία, στις ΗΠΑ ή στη Βρετανία: ότι ξεθάβουν με γενναιότητα ολόκληρη τη βεντάλια της ανθρώπινης λαχτάρας και ευαλωτότητας: τη βία, την επιθυμία, την εμμονή, την προδοσία, την εκδίκηση, το απαρηγόρητο πένθος, την τρέλα, τις πληγές που δεν λένε να κλείσουν, τη δίψα για αγάπη και αποδοχή. Και όλα περιγράφονται με μια γλώσσα όπου τίποτα δεν περισσεύει – αφτιασίδωτη και ως εκ τούτου συγκινητική.
Νιώθετε καμιά φορά κι εσείς ότι στα όνειρα τα ξέρετε όλα; Πως οι αλήθειες εκεί αναδύονται πεντακάθαρες, γιατί δεν υπάρχει τίποτα να τις εμποδίσει; Ούτε ταμπού ούτε στερεότυπα ούτε κοινωνικοί καταναγκασμοί, πατριαρχία, θρησκείες, ιδέες περί καλού και κακού – αυτή η λίστα μπορεί να καλύψει πολλές σελίδες. Στα όνειρα –και συχνά στη μνήμη– υπάρχει μόνο η ανθρώπινη περιπέτεια κι όλα όσα τον υπόλοιπο καιρό φοβόμαστε ή ντρεπόμαστε ή μας αγχώνει να ονοματίσουμε.
Τι σχέση έχουν όλα αυτά με τις ιστορίες της Κίγκαν στην Ανταρκτική; Μα οι ήρωές της κινούνται μέσα σε αυτές σαν σε όνειρο, σαν να έχουν τινάξει από πάνω τους κάθε ψέμα, υποκρισία και περιορισμό. Γίνονται τα πιο εξωφρενικά πράγματα, αλλά φαντάζουν απολύτως φυσιολογικά. Αυτή είναι η δύναμη των διηγημάτων της, που εξερευνούν κυρίως την αγροτική οικογενειακή ζωή, είτε στην Ιρλανδία, στις ΗΠΑ ή στη Βρετανία: ότι ξεθάβουν με γενναιότητα ολόκληρη τη βεντάλια της ανθρώπινης λαχτάρας και ευαλωτότητας: τη βία, την επιθυμία, την εμμονή, την προδοσία, την εκδίκηση, το απαρηγόρητο πένθος, την τρέλα, τις πληγές που δεν λένε να κλείσουν, τη δίψα για αγάπη και αποδοχή. Και όλα περιγράφονται με μια γλώσσα όπου τίποτα δεν περισσεύει – αφτιασίδωτη και ως εκ τούτου συγκινητική.
Σχόλια(0)