Πώς να βοηθήσεις το παιδί σου να τα καταφέρει
Οι γονείς σήμερα βομβαρδίζονται με πληροφορίες για το τι σημαίνει να είναι «καλοί» στον πιο σημαντικό ρόλο της ζωής τους, αλλά και με οδηγίες για να το πετύχουν. Ακούμε συνεχώς για το εσωτερικό παιδί, τη θεωρία της προσκόλλησης (attachment theory), το τραύμα, τα όρια, την «πυροδότηση» (trigger), αλλά πόσο κατανοούμε την επίδρασή τους στη ζωή μας;
Με περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εμπειρίας, η Βρετανίδα κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια δρ Alison McClymont, ειδικευμένη στο παιδικό τραύμα, με το νέο της βιβλίο Πώς να βοηθήσεις το παιδί σου να τα καταφέρει: Ένας οδηγός για τη διαχείριση του άγχους, του μπούλινγκ και των ανησυχιών των μικρών παιδιών, προσφέρει μια επιστημονικά τεκμηριωμένη αλλά προσιτή προσέγγιση για την κατανόηση και τη διαχείριση των τραυματικών εμπειριών που μπορεί να βιώσει ένα παιδί. Μέσα από πρακτικές συμβουλές και δραστηριότητες, βοηθά γονείς και παιδιά να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, όπως ο εκφοβισμός, το πένθος, ο αποχωρισμός, το άγχος, το διαζύγιο, η μετακόμιση, η αλλαγή σχολείου και πολλά άλλα.
Στο βιβλίο η συγγραφέας εξηγεί πώς λειτουργεί η μνήμη, πώς δημιουργείται το τραύμα και ποια είναι η διαφορά μεταξύ μικρών και μεγάλων τραυμάτων. Επίσης, αναλύει τον ρόλο του συστήματος μάχης ή φυγής, τον μηχανισμό του μετατραυματικού στρες, τους τύπους προσκόλλησης και τη σχέση τους με το τραύμα, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτό επηρεάζει παιδιά και εφήβους. Παράλληλα, δανείζεται από την εργαλειοθήκη της παιγνιοθεραπείας και της ψυχοθεραπευτικής της εμπειρίας, παρουσιάζοντας τη μέθοδο «απόσπαση – έκφραση – αναστοχασμός». Μέσα από αυτήν οι γονείς μαθαίνουν πώς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να επεξεργαστούν λογικά ένα γεγονός που τους προκάλεσε έντονα συναισθήματα, ενισχύοντας τη σωστή ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού, δηλαδή του τμήματος του εγκεφάλου που οργανώνει και επεξεργάζεται τις αισθητηριακές πληροφορίες, βοηθώντας το παιδί να τις κατανοήσει και να τις τοποθετήσει στη σωστή τους διάσταση.
Εστιάζοντας στη σχέση γονέα-παιδιού ως ευκαιρία για να σπάσουμε τον κύκλο του διαγενεακού τραύματος, η δρ Alison McClymont μας υπενθυμίζει ότι η γονεϊκότητα δεν είναι κάτι που απλώς συμβαίνει στο παιδί, αλλά κάτι που διαμορφώνεται δυναμικά μέσα στη σχέση γονέα-παιδιού.
«Η αναγνώριση των τραυματικών μας εμπειριών μας κάνει φανταστικούς γονείς! Για την ακρίβεια, μας κάνει σπάνιους γονείς, καθώς πιστεύω ότι ανήκουμε σε μια από τις πρώτες γενιές γονέων που αναλύουμε τις δικές μας συναισθηματικές αντιδράσεις, πριν προσπαθήσουμε να ελέγξουμε εκείνες του παιδιού μας».
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της μεθόδου της δρα Alison McClymont είναι η κατανοητή παρουσίαση της λειτουργίας της μνήμης και της νευροψυχολογίας του τραύματος. Όταν κατανοούμε –μικροί και μεγάλοι– πώς ο εγκέφαλός μας αντιδρά στα συναισθήματα, τότε μπορούμε να υποστηρίξουμε ουσιαστικά τη συναισθηματική μας ανάπτυξη.
«Έχω αφιερώσει την επαγγελματική μου ζωή στο να ερευνώ θεωρίες που αφορούν το ψυχικό τραύμα και τη βιολογία του εγκεφάλου μας. Υποστηρίζω ένθερμα ότι, αν οι άνθρωποι μπορέσουν να εξοικειωθούν περισσότερο με αυτό το σύστημα, θα μπορέσουν να καταλάβουν τον εαυτό τους και τους άλλους πολύ καλύτερα. Έχω διαπιστώσει πως, όταν μαθαίνουμε στους ανθρώπους για το νευρικό τους σύστημα και τις βιολογικές συναισθηματικές τους αντιδράσεις, τα πράγματα αποσαφηνίζονται με έναν τρόπο που η απλή ψυχοθεραπεία δεν θα κατάφερνε ποτέ».
Στόχος του βιβλίου, εξάλλου, δεν είναι απλώς η προστασία των παιδιών από το τραύμα, αλλά η ενίσχυσή τους με τα εργαλεία που θα τα βοηθήσουν να το επεξεργαστούν και να το αντιμετωπίσουν ώστε να προχωρήσουν στη ζωή τους με μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. Σ’ έναν κόσμο που οι προσδοκίες προς τους γονείς μοιάζουν ολοένα να διογκώνονται, ο πολύτιμος οδηγός της δρα Alison McClymont προσφέρει μια ανακουφιστική παραδοχή πως, παρόλο που δεν θα μπορούμε πάντα να είμαστε εκεί για οτιδήποτε κακό πρόκειται να συμβεί στα παιδιά μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε για αυτά θεραπευτικό χώρο, όπου θα καταφέρουν τα ίδια να γιατρέψουν τις πληγές τους με αυτοπεποίθηση και μακροπρόθεσμα οφέλη.
Οι γονείς σήμερα βομβαρδίζονται με πληροφορίες για το τι σημαίνει να είναι «καλοί» στον πιο σημαντικό ρόλο της ζωής τους, αλλά και με οδηγίες για να το πετύχουν. Ακούμε συνεχώς για το εσωτερικό παιδί, τη θεωρία της προσκόλλησης (attachment theory), το τραύμα, τα όρια, την «πυροδότηση» (trigger), αλλά πόσο κατανοούμε την επίδρασή τους στη ζωή μας;
Με περισσότερα από δεκαπέντε χρόνια εμπειρίας, η Βρετανίδα κλινική ψυχολόγος και ψυχοθεραπεύτρια δρ Alison McClymont, ειδικευμένη στο παιδικό τραύμα, με το νέο της βιβλίο Πώς να βοηθήσεις το παιδί σου να τα καταφέρει: Ένας οδηγός για τη διαχείριση του άγχους, του μπούλινγκ και των ανησυχιών των μικρών παιδιών, προσφέρει μια επιστημονικά τεκμηριωμένη αλλά προσιτή προσέγγιση για την κατανόηση και τη διαχείριση των τραυματικών εμπειριών που μπορεί να βιώσει ένα παιδί. Μέσα από πρακτικές συμβουλές και δραστηριότητες, βοηθά γονείς και παιδιά να αντιμετωπίσουν δύσκολες καταστάσεις, όπως ο εκφοβισμός, το πένθος, ο αποχωρισμός, το άγχος, το διαζύγιο, η μετακόμιση, η αλλαγή σχολείου και πολλά άλλα.
Στο βιβλίο η συγγραφέας εξηγεί πώς λειτουργεί η μνήμη, πώς δημιουργείται το τραύμα και ποια είναι η διαφορά μεταξύ μικρών και μεγάλων τραυμάτων. Επίσης, αναλύει τον ρόλο του συστήματος μάχης ή φυγής, τον μηχανισμό του μετατραυματικού στρες, τους τύπους προσκόλλησης και τη σχέση τους με το τραύμα, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο αυτό επηρεάζει παιδιά και εφήβους. Παράλληλα, δανείζεται από την εργαλειοθήκη της παιγνιοθεραπείας και της ψυχοθεραπευτικής της εμπειρίας, παρουσιάζοντας τη μέθοδο «απόσπαση – έκφραση – αναστοχασμός». Μέσα από αυτήν οι γονείς μαθαίνουν πώς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά να επεξεργαστούν λογικά ένα γεγονός που τους προκάλεσε έντονα συναισθήματα, ενισχύοντας τη σωστή ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού, δηλαδή του τμήματος του εγκεφάλου που οργανώνει και επεξεργάζεται τις αισθητηριακές πληροφορίες, βοηθώντας το παιδί να τις κατανοήσει και να τις τοποθετήσει στη σωστή τους διάσταση.
Εστιάζοντας στη σχέση γονέα-παιδιού ως ευκαιρία για να σπάσουμε τον κύκλο του διαγενεακού τραύματος, η δρ Alison McClymont μας υπενθυμίζει ότι η γονεϊκότητα δεν είναι κάτι που απλώς συμβαίνει στο παιδί, αλλά κάτι που διαμορφώνεται δυναμικά μέσα στη σχέση γονέα-παιδιού.
«Η αναγνώριση των τραυματικών μας εμπειριών μας κάνει φανταστικούς γονείς! Για την ακρίβεια, μας κάνει σπάνιους γονείς, καθώς πιστεύω ότι ανήκουμε σε μια από τις πρώτες γενιές γονέων που αναλύουμε τις δικές μας συναισθηματικές αντιδράσεις, πριν προσπαθήσουμε να ελέγξουμε εκείνες του παιδιού μας».
Ένα από τα βασικά πλεονεκτήματα της μεθόδου της δρα Alison McClymont είναι η κατανοητή παρουσίαση της λειτουργίας της μνήμης και της νευροψυχολογίας του τραύματος. Όταν κατανοούμε –μικροί και μεγάλοι– πώς ο εγκέφαλός μας αντιδρά στα συναισθήματα, τότε μπορούμε να υποστηρίξουμε ουσιαστικά τη συναισθηματική μας ανάπτυξη.
«Έχω αφιερώσει την επαγγελματική μου ζωή στο να ερευνώ θεωρίες που αφορούν το ψυχικό τραύμα και τη βιολογία του εγκεφάλου μας. Υποστηρίζω ένθερμα ότι, αν οι άνθρωποι μπορέσουν να εξοικειωθούν περισσότερο με αυτό το σύστημα, θα μπορέσουν να καταλάβουν τον εαυτό τους και τους άλλους πολύ καλύτερα. Έχω διαπιστώσει πως, όταν μαθαίνουμε στους ανθρώπους για το νευρικό τους σύστημα και τις βιολογικές συναισθηματικές τους αντιδράσεις, τα πράγματα αποσαφηνίζονται με έναν τρόπο που η απλή ψυχοθεραπεία δεν θα κατάφερνε ποτέ».
Στόχος του βιβλίου, εξάλλου, δεν είναι απλώς η προστασία των παιδιών από το τραύμα, αλλά η ενίσχυσή τους με τα εργαλεία που θα τα βοηθήσουν να το επεξεργαστούν και να το αντιμετωπίσουν ώστε να προχωρήσουν στη ζωή τους με μεγαλύτερη ανθεκτικότητα. Σ’ έναν κόσμο που οι προσδοκίες προς τους γονείς μοιάζουν ολοένα να διογκώνονται, ο πολύτιμος οδηγός της δρα Alison McClymont προσφέρει μια ανακουφιστική παραδοχή πως, παρόλο που δεν θα μπορούμε πάντα να είμαστε εκεί για οτιδήποτε κακό πρόκειται να συμβεί στα παιδιά μας, μπορούμε να δημιουργήσουμε για αυτά θεραπευτικό χώρο, όπου θα καταφέρουν τα ίδια να γιατρέψουν τις πληγές τους με αυτοπεποίθηση και μακροπρόθεσμα οφέλη.
