Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #13
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #13
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #13

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #13

Σκέψεις του Νίκου Βατόπουλου

Η καραντίνα γεννά, ανάμεσα σε άλλα, και τόνους περιττής φλυαρίας και αυτοαναφορικότητας. Μαζί γεννά και όλη εκείνη την περί τον εγκλεισμό κουλτούρα και παραφιλολογία, θεμιτή, εύλογη και αναμενόμενη, επίσης. Αυτές οι γραμμές απλώς το επιβεβαιώνουν. Ωστόσο, υπάρχει μια καταγεγραμμένη ανάγκη αλλά και ένας απελευθερωμένος χώρος στοχασμού και αυτοπροσδιορισμού. Αναλογίζομαι κατά πόσον με έβλαψε ή με ωφέλησε ο κατ’ οίκον περιορισμός, και παρά τις προφανείς αντιξοότητες, διαπιστώνω πως συνομίλησα εκ νέου με τον εαυτό μου με έναν τρόπο που οριακά με αιφνιδίασε.
Αυτό δεν συνέβη εξαρχής. Κλείστηκα στο σπίτι από τις 13 Μαρτίου και χρειάστηκε να περάσουν κάποιες μέρες για να απελευθερώσω φραγμένες αρτηρίες. Σταδιακά συνειδητοποίησα ότι βίωνα ένα στάδιο ψυχικής διεργασίας, της οποίας την ύπαρξη ούτε καν γνώριζα όχι μόνο ως βίωμα αλλά ούτε καν ως σύλληψη. Ο αυτοματισμός και η προσαρμοστικότητα του ανθρώπου συμπιέζει τον χρόνο με αδιανόητες ταχύτητες και διήλθα τα στάδια του πένθους ή του ψυχικού κλονισμού ταχύτατα. Πέρασα δηλαδή από το σοκ της διαπίστωσης και τον φόβο της αρρώστιας σε μία κατάσταση οροπεδίου, στην οποία με σχετική φυσικότητα γεννήθηκε μια νέα νόρμα, ένα καθεστώς ρουτίνας μέσα στην αφύσικη κατ’ οίκον καθημερινότητα. Αντικειμενικά, υπάρχει ένα στοιχείο βίας σε αυτόν τον ήρεμο εγκλεισμό, καθώς ο κίνδυνος ελλοχεύει σε οτιδήποτε είναι εκτός ορίου της οικίας, του οίκου, του περιχαρακωμένου εσωτερικού θερμοκηπίου. Υπάρχει, δηλαδή, μια συμπίεση της φυσικής ενδοχώρας του ανθρώπου σε σημείο σχεδόν απόλυτης συρρίκνωσης έως αφανισμού.
Σε αυτήν την καινοφανή κατάσταση, καλούμαστε να αντιδράσουμε. Διαπίστωσα πόσα πολλά πράγματα μπορώ να κάνω μέσα στο σπίτι και κυρίως, πόσα πράγματα δεν έκανα ενώ ήθελα να κάνω λόγω έλλειψης χρόνου ή λανθασμένης ιεράρχησης. Η συνομιλία με τον εαυτό αρχίζει από το σημείο που θα αναζητήσει κανείς τη βαθύτερη επιθυμία. Σε αυτή την αντικειμενικά δυσχερή και αρνητική συγκυρία, οδηγήθηκα σε ένα 24ωρο στη διάρκεια του οποίου ακολουθώ την επιθυμία, όπως αυτή μπορεί να απελευθερωθεί σε ένα διαμέρισμα. Αλλά η επιθυμία δεν ταυτίζεται ούτε ορίζεται από τη χωρικότητα. Χώρος και φυσικό όριο είναι έννοιες ασύμβατες με την επιθυμία. Η επιθυμία είναι η συμφιλίωση με τον βαθύ εαυτό, είναι επώαση σχεδίων, είναι ενόραση του εαυτού και του άλλου.
Η καραντίνα εμπεριέχει την έννοια του προσωρινού. Ορίζεται από το εφήμερο και το έκτακτο. Από την ιδρυτική της ιδέα, συνεπώς, η καραντίνα φέρει την ιδέα της κατάργησης του εαυτού της. Φέρει την ιδέα της παροδικότητας. Αναρωτιέμαι αν θα επιλέξω πάλι τον τρόπο ζωής που είχα.

Ο Νίκος Βατόπουλος είναι δημοσιογράφος, φωτογράφος και συγγραφέας. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν τα βιβλία του Περπατώντας στην Αθήνα, Μικροί δρόμοι της Αθήνας και Όπου και να ταξιδέψω: Περπατώντας σε 24 πόλεις.

Η καραντίνα γεννά, ανάμεσα σε άλλα, και τόνους περιττής φλυαρίας και αυτοαναφορικότητας. Μαζί γεννά και όλη εκείνη την περί τον εγκλεισμό κουλτούρα και παραφιλολογία, θεμιτή, εύλογη και αναμενόμενη, επίσης. Αυτές οι γραμμές απλώς το επιβεβαιώνουν. Ωστόσο, υπάρχει μια καταγεγραμμένη ανάγκη αλλά και ένας απελευθερωμένος χώρος στοχασμού και αυτοπροσδιορισμού. Αναλογίζομαι κατά πόσον με έβλαψε ή με ωφέλησε ο κατ’ οίκον περιορισμός, και παρά τις προφανείς αντιξοότητες, διαπιστώνω πως συνομίλησα εκ νέου με τον εαυτό μου με έναν τρόπο που οριακά με αιφνιδίασε.
Αυτό δεν συνέβη εξαρχής. Κλείστηκα στο σπίτι από τις 13 Μαρτίου και χρειάστηκε να περάσουν κάποιες μέρες για να απελευθερώσω φραγμένες αρτηρίες. Σταδιακά συνειδητοποίησα ότι βίωνα ένα στάδιο ψυχικής διεργασίας, της οποίας την ύπαρξη ούτε καν γνώριζα όχι μόνο ως βίωμα αλλά ούτε καν ως σύλληψη. Ο αυτοματισμός και η προσαρμοστικότητα του ανθρώπου συμπιέζει τον χρόνο με αδιανόητες ταχύτητες και διήλθα τα στάδια του πένθους ή του ψυχικού κλονισμού ταχύτατα. Πέρασα δηλαδή από το σοκ της διαπίστωσης και τον φόβο της αρρώστιας σε μία κατάσταση οροπεδίου, στην οποία με σχετική φυσικότητα γεννήθηκε μια νέα νόρμα, ένα καθεστώς ρουτίνας μέσα στην αφύσικη κατ’ οίκον καθημερινότητα. Αντικειμενικά, υπάρχει ένα στοιχείο βίας σε αυτόν τον ήρεμο εγκλεισμό, καθώς ο κίνδυνος ελλοχεύει σε οτιδήποτε είναι εκτός ορίου της οικίας, του οίκου, του περιχαρακωμένου εσωτερικού θερμοκηπίου. Υπάρχει, δηλαδή, μια συμπίεση της φυσικής ενδοχώρας του ανθρώπου σε σημείο σχεδόν απόλυτης συρρίκνωσης έως αφανισμού.
Σε αυτήν την καινοφανή κατάσταση, καλούμαστε να αντιδράσουμε. Διαπίστωσα πόσα πολλά πράγματα μπορώ να κάνω μέσα στο σπίτι και κυρίως, πόσα πράγματα δεν έκανα ενώ ήθελα να κάνω λόγω έλλειψης χρόνου ή λανθασμένης ιεράρχησης. Η συνομιλία με τον εαυτό αρχίζει από το σημείο που θα αναζητήσει κανείς τη βαθύτερη επιθυμία. Σε αυτή την αντικειμενικά δυσχερή και αρνητική συγκυρία, οδηγήθηκα σε ένα 24ωρο στη διάρκεια του οποίου ακολουθώ την επιθυμία, όπως αυτή μπορεί να απελευθερωθεί σε ένα διαμέρισμα. Αλλά η επιθυμία δεν ταυτίζεται ούτε ορίζεται από τη χωρικότητα. Χώρος και φυσικό όριο είναι έννοιες ασύμβατες με την επιθυμία. Η επιθυμία είναι η συμφιλίωση με τον βαθύ εαυτό, είναι επώαση σχεδίων, είναι ενόραση του εαυτού και του άλλου.
Η καραντίνα εμπεριέχει την έννοια του προσωρινού. Ορίζεται από το εφήμερο και το έκτακτο. Από την ιδρυτική της ιδέα, συνεπώς, η καραντίνα φέρει την ιδέα της κατάργησης του εαυτού της. Φέρει την ιδέα της παροδικότητας. Αναρωτιέμαι αν θα επιλέξω πάλι τον τρόπο ζωής που είχα.

Ο Νίκος Βατόπουλος είναι δημοσιογράφος, φωτογράφος και συγγραφέας. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορούν τα βιβλία του Περπατώντας στην Αθήνα, Μικροί δρόμοι της Αθήνας και Όπου και να ταξιδέψω: Περπατώντας σε 24 πόλεις.