Ο Θανάσης Χατζόπουλος στη συλλογή του No humans’ land – αναφορά, σε τρεις ενότητες και προς χάριν της μνημοσύνης, βυθίζεται στην κινούμενη άμμο της ανθρώπινης μοίρας. Εκεί ανακαλύπτει με ελιοτική/σεφερική διάθεση εποχές διαφυγόντων ουρανών, ριζωμένων στην καρδιά του χρόνου. Ένα πολύ καλό βιβλίο.
Σχόλια(0)