Toν Απρίλιο του 1967, το (γραμμένο από τον Cat Stevens!) «The First Cut Is the Deepest» έγινε μια από τις μεγαλύτερες soul επιτυχίες των 60’ς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Ερμηνεύτριά του ήταν η Αφροαμερικανίδα P. P. Alrnold, πρώην ερμηνεύτρια των gospel και μέλος της χορωδίας που συνόδευε στις τουρνέ τους Ike & Tina Turner. Η Arnold ρίζωσε στη Μεγάλη Βρετανία, όπου έκανε σπουδαία καριέρα, συνεργάστηκε με πολυάριθμους μουσικούς και αργότερα έγινε σύντροφος του Paul Weller. Η «πρώτη αμυχή» στην αφήγηση της μεγαλύτερης επιτυχίας της P. P. Arnold αφορά την οποιαδήποτε εμπειρία, συνήθως νεανική, που σε σημαδεύει ανεξίτηλα. Τον πρώτο έρωτα, την πρώτη φορά που πήγες στο γήπεδο, την πρώτη ακρόαση ενός συγκεκριμένου τραγουδιού…
Σε μια τέτοια εμπειρία αντιστοιχούν τα Κρυφά διαμάντια (Deep Cuts στο πρωτότυπο) στον τίτλο του πρώτου μυθιστορήματος της Holly Brickley. Στο ξεκίνημα του βιβλίου, η κεντρική ηρωίδα, η Πέρσι ορίζει ως «deep cuts» τα τραγούδια που σε συγκινούν μέχρι το κόκαλο και καρφώνονται στη μνήμη.
Φθινόπωρο του 2000. Ο Τζο Μόροου και η Πέρσι Μαρκς γνωρίζονται στο κολέγιο και συνδέονται χάρη στην κοινή τους αγάπη για τη μουσική. Ο Τζο είναι ένας επίδοξος μουσικός και φιλοδοξεί να ακολουθήσει πετυχημένη καριέρα με το συγκρότημά του. Η Πέρσι δεν διαθέτει ανάλογο ταλέντο, όμως το αναπληρώνει με τις γνώσεις της γύρω από τη μουσική, με το ένστικτο και την ικανότητά της να αντιμετωπίζει κριτικά τη μουσική. Όταν ο Τζο, για παράδειγμα, γράφει ένα άτονο τραγούδι, η Πέρσι τον βοηθάει να το βελτιώσει και να το αναδείξει. Οι προτάσεις της, όπως φαίνεται, κάνουν τα τραγούδια καλύτερα με μια μόνο τεκτονική μετατόπιση.
Είναι απόλαυση να διαβάζει κανείς, ειδικά ένας μουσικόφιλος, τις σκηνές όπου η Πέρσι και ο Τζο γίνονται φίλοι μέσω των μουσικών τους προτιμήσεων. Η συγγραφέας αποτυπώνει τόσο καλά την ευφορία που συνοδεύει το να μοιράζεσαι το πάθος για τη μουσική. Μας δίνει επίσης γενναιόδωρα δείγματα της διαδικασίας της δημιουργίας της μουσικής πίσω από τα παρασκήνια.
Η Πέρσι είναι ένα πολύπλευρο άτομο: τη βλέπουμε να ασχολείται με τη μουσική δημοσιογραφία, τη βλέπουμε να τεντώνει το σχοινί του μουσικοκριτικού με τα έξυπνα σχόλιά της, ως συνεργάτιδα με οξυδερκείς ιδέες που «ενισχύουν» τα τραγούδια, ανάμεσα σε μια σειρά από άλλους επαγγελματικούς ρόλους που δεν υπάρχουν πια. Αλλά το πιο σημαντικό, ήταν εξαιρετικά φιλόδοξη στο να αξιοποιήσει τις μουσικές της ευαισθησίες, ακόμα κι αν δεν μπορούσε να είναι αυτή που θα ερμήνευε. Η μουσική ήταν η μόνη αληθινή της αγάπη, η διαφυγή της, ο ασφαλής χώρος της.
Με πηγή έμπνευσης το High Fidelity του Nick Hornby, τα Κρυφά διαμάντια είναι κάτι περισσότερο από ένα απλό ερωτικό γράμμα στη μουσική σκηνή των αρχών της δεκαετίας του 2000. Αφορά τόσο τα τραγούδια και την παραγωγή όσο και τις υποκουλτούρες που γέννησε αυτή η μουσική, τις εμμονές και τις εμπειρίες ενηλικίωσης όσων βρήκαν παρηγοριά στη μουσική ενώ ζούσαν γεγονότα που άλλαξαν τον κόσμο. Οι προσεκτικές αναφορές στο soundtrack του βιβλίου φανερώνουν μια βαθιά γνώση της ροκ δισκογραφίας: διαφορετικά είδη και στιλ, από το «Strangers» των Kinks και το «What Makes You Think You’re the One» των Fleetwood Mac μέχρι το «Fight the Power» των Public Enemy και το «Someone Great» των LCD Soundsystem. Εκτός από πιο γνωστούς καλλιτέχνες, αναφέρονται επίσης μερικά σπουδαία underground συγκροτήματα όπως οι Yo La Tengo, οι Neutral Milk Hotel και οι Modest Mouse.
Σχόλια(1)