Η αφήγηση έχει μια δύναμη που δεν χρειάζεται εντυπωσιακά συγγραφικά ευρήματα και ιδιαίτερες τεχνικές για να επιτύχει τον σκοπό της: να εγκλωβίσει τον αναγνώστη στον κόσμο του κάθε διηγήματος, να παρασυρθεί και εκείνος από τη ροή των γεγονότων και να βρεθεί αντιμέτωπος με τα ερωτηματικά ενός συνήθως ανοιχτού τέλους: Τι πραγματικά συνέβη; Αυτό το ερωτηματικό στο τέλος, όμως, σε τίποτα δεν μειώνει ούτε την αγωνία ούτε τον φόβο που αριστοτεχνικά και σταδιακά, σε μικρές δόσεις, καλλιεργεί η συγγραφέας στον αναγνώστη για να τον φέρει στο σημείο, στις καλύτερες εκ των ιστοριών της, να κλείσει το βιβλίο και να αναλογιστεί για λίγο αυτό που μόλις διάβασε, ήτοι μια ιστορία τρόμου της καθημερινής ζωής που θα μπορούσε να συμβεί σε όλους… Γιατί το παράδοξο, το αλλόκοτο, το υπερφυσικό, περνά ξυστά δίπλα μας και είναι θέμα τύχης (ή ιδιοσυγκρασίας;) να κοιτάξουμε λίγο παραπάνω αυτό που δεν θα έπρεπε κανονικά να δούμε…
booktimes.gr
Σχόλια(0)