Φρέσκο αεράκι φύσηξε μες στο γραφείο ευθύς ως άνοιξα το καινούργιο βιβλίο των αδερφών Φαν. Πώς όχι, άλλωστε; Αθωότητα και καλοσύνη, αγαθότητα και όνειρα, καλαισθησία και απλότητα. Κείμενα όχι εκτεταμένα, μα με τα μάτια, με τα απλωμένα χέρια, με τα όνειρα, τα χαμογελαστά πρόσωπα, τα ανοιχτά πολύχρωμα λουλούδια· και με τα πουλιά, με τις βάρκες και τα σύννεφα που κυνηγιούνται και κρυφογελούν, με ήλιους αβασίλευτους ή νύχτες φωτεινές, α, ναι, με αυτά και άλλα που σημαίνουν χαρά και ευφορία...
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Σχόλια(0)