Υπάρχουν άλμπουμ που τα καταναλώνεις και τελειώνουν. Και υπάρχουν δίσκοι που σε καταναλώνουν, σε τρώνε αργά, σαν καθημερινό βάσανο (με την καλή έννοια πάντα). Ο «Βραχνός Προφήτης» ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Δεν είναι αντικείμενο, είναι περισσότερο μια ηχητική περιοχή, ένα μέρος όπου μπαίνεις μέσα, περπατάς, χάνεσαι, και κάθε τόσο βρίσκεις ένα σημάδι που το είχες προσπεράσει την προηγούμενη φορά. Κάποια στιγμή λοιπόν, αυτό το πράγμα δεν είναι απλώς ακρόαση. Καταντάει σχέση. Και οι σχέσεις, όταν σοβαρέψουν, θέλουν αφήγηση, όχι τόσο για να εξωραϊστούν, αλλά για να εξηγηθεί το πώς άντεξαν στον χρόνο.
voria.gr
Σχόλια(0)