

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #7
Τις τελευταίες μέρες ζούμε μια δυστοπική κατάσταση. Κανείς δεν το περίμενε και θαρρώ πως μας βρήκε απροετοίμαστους. Άρχισε να «βρέχει» και δεν είχαμε ομπρέλα. Νιώθω ώρες ώρες πρωταγωνίστρια σε ταινία. Τις πρώτες μέρες του εγκλεισμού ξύπνησε μέσα μου η νοικοκυρά. Καθάρισα και μαγείρεψα σε δύο μέρες όσο ολόκληρο τον περασμένο μήνα. Και ύστερα σιγά σιγά μπήκαμε σε μια καινούργια κανονικότητα. Σε ένα πλατό εσωτερικού χώρου. Και τη μέρα που βγαίνω να πάω γραφείο, μου φαίνεται λίγο σαν γιορτή.
Σιγά σιγά προσαρμοζόμαστε. Ξανάρχισα να διαβάζω και να βλέπω σειρές. Καινούργια ανακάλυψη το «The Stranger» βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Harlan Coben «Ο ξένος» που επανακυκλοφόρησε πρόσφατα. Και φυσικά περιμένω με ανυπομονησία το «Μικρές φωτιές παντού» που έκανε μόλις χτες πρεμιέρα. Και υπάρχουν και τα βιβλία που για μένα ήταν πάντα η οδός διαφυγής μου. Ακόμα περισσότερο τώρα. Κοιτάζω τη βιβλιοθήκη μου. Νομίζω πρώτο θα πάρει σειρά το «1794: Οι σκοτεινές μέρες της Στοκχόλμης» του Niklas Natt och Dag και μετά κάποιο κλασικό. Ίσως η «Βαλκανική τριλογία» που είναι και χορταστική. Δίπλα στο κρεβάτι μου έχω πάντα τα ποιήματα του Νίκου Καρούζου και τα «Άπαντα» του Μπρούνο Σουλτς που τα διαβάζω από λίγο κάθε μέρα.
Στις αρχές του εγκλεισμού μιλώντας με μια φίλη που ήθελε να της προτείνω βιβλία προέκυψε ότι δεν είχε διαβάσει Jo Nesbo. Οπότε αρχίσαμε μαραθώνιο. Εκείνη διαβάζει και εγώ τα ξαναθυμάμαι μαζί της. Να ένας ωραίος στόχος για τον καιρό που «μένουμε σπίτι». Να διαβάσουμε τα άπαντα του Nesbo.
Μέρα με τη μέρα βάζω και άλλους στόχους. Να κάνω λίγο γυμναστική, να βγαίνω για περπάτημα, να μιλάω κάθε μέρα με τους φίλους που δεν μπορώ να δω. Αλλά ο μεγάλος στόχος είναι ένας: να βγούμε όσο το δυνατόν αλώβητοι από όλο αυτό και να αγκαλιάσουμε όλους όσους στερηθήκαμε αυτό το διάστημα. Γιατί εμένα αυτό μου λείπει πιο πολύ απ’ όλα. Η διά ζώσης επαφή με όσους αγαπώ.
Αγγελική Μποζίκη
Υπεύθυνη Προώθησης Παιδικών Βιβλίων
Τις τελευταίες μέρες ζούμε μια δυστοπική κατάσταση. Κανείς δεν το περίμενε και θαρρώ πως μας βρήκε απροετοίμαστους. Άρχισε να «βρέχει» και δεν είχαμε ομπρέλα. Νιώθω ώρες ώρες πρωταγωνίστρια σε ταινία. Τις πρώτες μέρες του εγκλεισμού ξύπνησε μέσα μου η νοικοκυρά. Καθάρισα και μαγείρεψα σε δύο μέρες όσο ολόκληρο τον περασμένο μήνα. Και ύστερα σιγά σιγά μπήκαμε σε μια καινούργια κανονικότητα. Σε ένα πλατό εσωτερικού χώρου. Και τη μέρα που βγαίνω να πάω γραφείο, μου φαίνεται λίγο σαν γιορτή.
Σιγά σιγά προσαρμοζόμαστε. Ξανάρχισα να διαβάζω και να βλέπω σειρές. Καινούργια ανακάλυψη το «The Stranger» βασισμένο στο ομότιτλο βιβλίο του Harlan Coben «Ο ξένος» που επανακυκλοφόρησε πρόσφατα. Και φυσικά περιμένω με ανυπομονησία το «Μικρές φωτιές παντού» που έκανε μόλις χτες πρεμιέρα. Και υπάρχουν και τα βιβλία που για μένα ήταν πάντα η οδός διαφυγής μου. Ακόμα περισσότερο τώρα. Κοιτάζω τη βιβλιοθήκη μου. Νομίζω πρώτο θα πάρει σειρά το «1794: Οι σκοτεινές μέρες της Στοκχόλμης» του Niklas Natt och Dag και μετά κάποιο κλασικό. Ίσως η «Βαλκανική τριλογία» που είναι και χορταστική. Δίπλα στο κρεβάτι μου έχω πάντα τα ποιήματα του Νίκου Καρούζου και τα «Άπαντα» του Μπρούνο Σουλτς που τα διαβάζω από λίγο κάθε μέρα.
Στις αρχές του εγκλεισμού μιλώντας με μια φίλη που ήθελε να της προτείνω βιβλία προέκυψε ότι δεν είχε διαβάσει Jo Nesbo. Οπότε αρχίσαμε μαραθώνιο. Εκείνη διαβάζει και εγώ τα ξαναθυμάμαι μαζί της. Να ένας ωραίος στόχος για τον καιρό που «μένουμε σπίτι». Να διαβάσουμε τα άπαντα του Nesbo.
Μέρα με τη μέρα βάζω και άλλους στόχους. Να κάνω λίγο γυμναστική, να βγαίνω για περπάτημα, να μιλάω κάθε μέρα με τους φίλους που δεν μπορώ να δω. Αλλά ο μεγάλος στόχος είναι ένας: να βγούμε όσο το δυνατόν αλώβητοι από όλο αυτό και να αγκαλιάσουμε όλους όσους στερηθήκαμε αυτό το διάστημα. Γιατί εμένα αυτό μου λείπει πιο πολύ απ’ όλα. Η διά ζώσης επαφή με όσους αγαπώ.
Αγγελική Μποζίκη
Υπεύθυνη Προώθησης Παιδικών Βιβλίων










