Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #2
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #2
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #2

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ #2

Σκέψεις της Ειρήνης Χριστοπούλου

Το ξυπνητήρι χτυπάει στις 5:45. Πετάγομαι όρθια αμέσως. Ανοίγω τα social, ανοίγω τα ειδησεογραφικά – δέκα, δεκαπέντε λεπτά σκρολάρισμα. Τα μάτια μου καταβροχθίζουν ειδήσεις, άρθρα, χαζοχαρούμενα σχόλια. Πάω στην κουζίνα, κανονικά θα ετοίμαζα τάπερ και κολατσιό για τρία άτομα. Φτιάχνω καφέ, ανοίγω το μέιλ μου – σαν γραμμή ζωής/σύνδεση με την παλιά πραγματικότητα. Το μυαλό μου φέρνει σβούρες – τι να κάνω, τι να μην κάνω, τι να μαγειρέψω, πώς να απασχολήσω το παιδί μου. Έχω καταλήξει σε πέντε διαφορετικά μενού στο μυαλό μου και με τρελές φιλοδοξίες ότι θα κάνω πράγματα για τη δουλειά που δεν προλάβαινα να κάνω τον προηγούμενο καιρό. Καλά για τον γιο μου έχω ακόμα πιο φιλόδοξα σχέδια – όλα τα βιβλία δραστηριοτήτων θα τα ξεκοκαλίσουμε, θα μαγειρέψουμε, θα παίξουμε επιτραπέζια, θα κάνουμε ουσιαστικές και βαθυστόχαστες συζητήσεις.
Χτυπάει το κινητό, κουδουνίζει το messenger, λαλάει το viber – καιγόμαστε για επικοινωνία. Ανάμεσα σ’ όλα τα μηνύματα είναι δύο που με προσγειώνουν: Η αγαπημένη μου βαφτιστήρα μου γράφει: Δεν έχουν συμβεί και πολύ ωραία πράγματα τον τελευταίο καιρό. Της απαντώ με συγκατάβαση. Όλα θα περάσουν, θα πάμε συναυλίες, σινεμά, βόλτες. Δεν εννοώ μόνο τον ιό, μου γράφει, εννοώ και τον θάνατο της κυρίας Άλκης. Θα διαβάσω όλα της τα βιβλία τώρα που έχω και χρόνο. Κι ύστερα αγαπημένο συγγενικό πρόσωπο μου γράφει: Διάβαζα με τη Χ. πριν από λίγο την Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα. Τι πλούτος να το μοιράζομαι με το παιδί μου.
Γιατί μπερδεύομαι; Θα φάμε ό,τι φάμε, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε και θα διαβάσω τα βιβλία της κυρίας Άλκης για να ξεθολώσει η κρίση μου, για να βάλω τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, για να παρηγορηθώ.

Ειρήνη Χριστοπούλου
Υπεύθυνη έκδοσης λογοτεχνικών βιβλίων

Το ξυπνητήρι χτυπάει στις 5:45. Πετάγομαι όρθια αμέσως. Ανοίγω τα social, ανοίγω τα ειδησεογραφικά – δέκα, δεκαπέντε λεπτά σκρολάρισμα. Τα μάτια μου καταβροχθίζουν ειδήσεις, άρθρα, χαζοχαρούμενα σχόλια. Πάω στην κουζίνα, κανονικά θα ετοίμαζα τάπερ και κολατσιό για τρία άτομα. Φτιάχνω καφέ, ανοίγω το μέιλ μου – σαν γραμμή ζωής/σύνδεση με την παλιά πραγματικότητα. Το μυαλό μου φέρνει σβούρες – τι να κάνω, τι να μην κάνω, τι να μαγειρέψω, πώς να απασχολήσω το παιδί μου. Έχω καταλήξει σε πέντε διαφορετικά μενού στο μυαλό μου και με τρελές φιλοδοξίες ότι θα κάνω πράγματα για τη δουλειά που δεν προλάβαινα να κάνω τον προηγούμενο καιρό. Καλά για τον γιο μου έχω ακόμα πιο φιλόδοξα σχέδια – όλα τα βιβλία δραστηριοτήτων θα τα ξεκοκαλίσουμε, θα μαγειρέψουμε, θα παίξουμε επιτραπέζια, θα κάνουμε ουσιαστικές και βαθυστόχαστες συζητήσεις.
Χτυπάει το κινητό, κουδουνίζει το messenger, λαλάει το viber – καιγόμαστε για επικοινωνία. Ανάμεσα σ’ όλα τα μηνύματα είναι δύο που με προσγειώνουν: Η αγαπημένη μου βαφτιστήρα μου γράφει: Δεν έχουν συμβεί και πολύ ωραία πράγματα τον τελευταίο καιρό. Της απαντώ με συγκατάβαση. Όλα θα περάσουν, θα πάμε συναυλίες, σινεμά, βόλτες. Δεν εννοώ μόνο τον ιό, μου γράφει, εννοώ και τον θάνατο της κυρίας Άλκης. Θα διαβάσω όλα της τα βιβλία τώρα που έχω και χρόνο. Κι ύστερα αγαπημένο συγγενικό πρόσωπο μου γράφει: Διάβαζα με τη Χ. πριν από λίγο την Αρραβωνιαστικιά του Αχιλλέα. Τι πλούτος να το μοιράζομαι με το παιδί μου.
Γιατί μπερδεύομαι; Θα φάμε ό,τι φάμε, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε και θα διαβάσω τα βιβλία της κυρίας Άλκης για να ξεθολώσει η κρίση μου, για να βάλω τα πράγματα στη σωστή τους διάσταση, για να παρηγορηθώ.

Ειρήνη Χριστοπούλου
Υπεύθυνη έκδοσης λογοτεχνικών βιβλίων