Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ
ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ
ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

ΑΙΜΑ ΣΤΙΣ ΣΤΑΧΤΕΣ

Ο Χρήστος Γιαννάκενας με δικά του λόγια μάς συστήνει το πρώτο του αστυνομικό μυθιστόρημα και τον ήρωά του, έναν περιθωριακό άντρα που στοιχειώνεται από τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Όταν ξεκίνησα το 2019 να γράφω το Αίμα στις στάχτες, είχα την πρόθεση να αφηγηθώ τη νουάρ ιστορία που έλειπε από το ράφι της βιβλιοθήκης μου, κι ας μην ήξερα ακριβώς την πλοκή της. Γνώριζα ήδη πως ήθελα η δράση να τοποθετείται σε μια Αθήνα σκοτεινή (πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας), όπως και ήξερα πως ήρωας δεν θα ήταν κάποιος εκπρόσωπος του νόμου, παρά ένας νεαρός που μπλέκεται σε μια επικίνδυνη υπόθεση και αναλαμβάνει ρόλο ντετέκτιβ, με βασικά προσόντα την επιμονή και την ξεροκεφαλιά που θα τον οδηγήσουν στη λύση. Αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω εξαρχής ήταν οι λεπτομέρειες πίσω από την υπόθεση και την πλοκή, όμως από τη στιγμή που άφησα τον Δημήτρη Κανιάρη να ξεκινήσει την αφήγησή του, τα συνάντησα όλα μπροστά μου.

Ο ήρωάς μου είναι ένας λούζερ με τραυματικό παρελθόν που διαθέτει όμως ένα δαιμόνιο μυαλό ντετέκτιβ το οποίο καταπνίγει για πολλούς λόγους. Αυτό βέβαια αλλάζει άρδην, όταν η Βάσω, μια πρώην του που έχει καιρό για χαμένη, τον βρίσκει και του ζητάει να παρακολουθήσει τον Σοφό, τον υπεύθυνο για τη θεατρική ομάδα στην οποία συμμετέχει και νυν σύντροφό της. Παρά την αρχική του άρνηση ο Δημήτρης αποφασίζει να τη βοηθήσει, όμως σύντομα ανακαλύπτει πως αποτελεί κομμάτι του παζλ ενός παράλογου μυστηρίου. Όση αποφασιστικότητα και να έχει όμως, η αλήθεια που κρύβεται στο βάθος του τούνελ μπορεί να ανατρέψει τα πάντα γύρω του και να τα κάνει στάχτη.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως αγαπώ το νουάρ. Όχι τόσο το κλασικό αστυνομικό, αυτό που στηρίζεται στην επίλυση ενός γρίφου και την εύρεση του ενόχου, αλλά περισσότερο το σκοτεινό αδερφάκι του, όπου ο γρίφος είναι το «γιατί» και όπου όλοι είναι ένοχοι και τα όρια της ηθικής και της δικαιοσύνης είναι δυσδιάκριτα κι εύκολα προσπελάσιμα. Μαζί με όλα αυτά, όμως, το νουάρ μπορεί να λειτουργήσει και σαν καθρέφτης της κοινωνίας, δείχνοντάς μας έναν κόσμο όπου η διαφθορά κινεί τις μαριονέτες του συστήματος και που, κάποιες φορές, βρίσκει απέναντί του κάποιον που παύει να είναι απλός παρατηρητής και αντιδρά σαν καμικάζι, δίχως να υπολογίζει τις συνέπειες.

Αυτή την παράδοση τηρεί και το Αίμα στις στάχτες, παρουσιάζοντας μια αφήγηση με δάνεια από τις παραδόσεις του κλασικού σκληροτράχηλου αστυνομικού (Raymond Chandler), του πολιτικοποιημένου γαλλικού νεο-πολάρ (Jean-Patrick Manchette) και του κοινωνικά καυστικού λάτιν νουάρ (Paco Ignacio Taibo II), όπου ο ρυθμός είναι κινηματογραφικός, η απαλή τζαζ αντικαθίσταται από σκληρό ροκ και η βία εμφανίζεται σταδιακά, αλλά όταν ξεσπά είναι απόλυτη και καταστροφική. Σε αυτή την ιστορία ελάχιστοι είναι αθώοι και στο τέλος κανείς δεν μένει αλώβητος ή άφθαρτος, με έναν ήρωα που αρχικά μοιάζει χαμένος από χέρι, όμως στην πορεία γίνεται ο χαμένος που τα παίρνει όλα.

Αυτή είναι η πρώτη ιστορία μου με ήρωα τον Δημήτρη Κανιάρη και ελπίζω όχι η τελευταία.

Χρήστος Γιαννάκενας
 

Όταν ξεκίνησα το 2019 να γράφω το Αίμα στις στάχτες, είχα την πρόθεση να αφηγηθώ τη νουάρ ιστορία που έλειπε από το ράφι της βιβλιοθήκης μου, κι ας μην ήξερα ακριβώς την πλοκή της. Γνώριζα ήδη πως ήθελα η δράση να τοποθετείται σε μια Αθήνα σκοτεινή (πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας), όπως και ήξερα πως ήρωας δεν θα ήταν κάποιος εκπρόσωπος του νόμου, παρά ένας νεαρός που μπλέκεται σε μια επικίνδυνη υπόθεση και αναλαμβάνει ρόλο ντετέκτιβ, με βασικά προσόντα την επιμονή και την ξεροκεφαλιά που θα τον οδηγήσουν στη λύση. Αυτό που δεν μπορούσα να καταλάβω εξαρχής ήταν οι λεπτομέρειες πίσω από την υπόθεση και την πλοκή, όμως από τη στιγμή που άφησα τον Δημήτρη Κανιάρη να ξεκινήσει την αφήγησή του, τα συνάντησα όλα μπροστά μου.

Ο ήρωάς μου είναι ένας λούζερ με τραυματικό παρελθόν που διαθέτει όμως ένα δαιμόνιο μυαλό ντετέκτιβ το οποίο καταπνίγει για πολλούς λόγους. Αυτό βέβαια αλλάζει άρδην, όταν η Βάσω, μια πρώην του που έχει καιρό για χαμένη, τον βρίσκει και του ζητάει να παρακολουθήσει τον Σοφό, τον υπεύθυνο για τη θεατρική ομάδα στην οποία συμμετέχει και νυν σύντροφό της. Παρά την αρχική του άρνηση ο Δημήτρης αποφασίζει να τη βοηθήσει, όμως σύντομα ανακαλύπτει πως αποτελεί κομμάτι του παζλ ενός παράλογου μυστηρίου. Όση αποφασιστικότητα και να έχει όμως, η αλήθεια που κρύβεται στο βάθος του τούνελ μπορεί να ανατρέψει τα πάντα γύρω του και να τα κάνει στάχτη.

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς πως αγαπώ το νουάρ. Όχι τόσο το κλασικό αστυνομικό, αυτό που στηρίζεται στην επίλυση ενός γρίφου και την εύρεση του ενόχου, αλλά περισσότερο το σκοτεινό αδερφάκι του, όπου ο γρίφος είναι το «γιατί» και όπου όλοι είναι ένοχοι και τα όρια της ηθικής και της δικαιοσύνης είναι δυσδιάκριτα κι εύκολα προσπελάσιμα. Μαζί με όλα αυτά, όμως, το νουάρ μπορεί να λειτουργήσει και σαν καθρέφτης της κοινωνίας, δείχνοντάς μας έναν κόσμο όπου η διαφθορά κινεί τις μαριονέτες του συστήματος και που, κάποιες φορές, βρίσκει απέναντί του κάποιον που παύει να είναι απλός παρατηρητής και αντιδρά σαν καμικάζι, δίχως να υπολογίζει τις συνέπειες.

Αυτή την παράδοση τηρεί και το Αίμα στις στάχτες, παρουσιάζοντας μια αφήγηση με δάνεια από τις παραδόσεις του κλασικού σκληροτράχηλου αστυνομικού (Raymond Chandler), του πολιτικοποιημένου γαλλικού νεο-πολάρ (Jean-Patrick Manchette) και του κοινωνικά καυστικού λάτιν νουάρ (Paco Ignacio Taibo II), όπου ο ρυθμός είναι κινηματογραφικός, η απαλή τζαζ αντικαθίσταται από σκληρό ροκ και η βία εμφανίζεται σταδιακά, αλλά όταν ξεσπά είναι απόλυτη και καταστροφική. Σε αυτή την ιστορία ελάχιστοι είναι αθώοι και στο τέλος κανείς δεν μένει αλώβητος ή άφθαρτος, με έναν ήρωα που αρχικά μοιάζει χαμένος από χέρι, όμως στην πορεία γίνεται ο χαμένος που τα παίρνει όλα.

Αυτή είναι η πρώτη ιστορία μου με ήρωα τον Δημήτρη Κανιάρη και ελπίζω όχι η τελευταία.

Χρήστος Γιαννάκενας