Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Το θανάσιμο δίλημμα του Julian Barnes
Το θανάσιμο δίλημμα του Julian Barnes
Το θανάσιμο δίλημμα του Julian Barnes

Το θανάσιμο δίλημμα του Julian Barnes

Ο Julian Barnes γίνεται 80 ετών και εκδίδει το τελευταίο του βιβλίο – για την αγάπη, τον θάνατο και έναν κωμικά ελαττωματικό γάμο.

Τον Ιανουάριο ο βραβευμένος με το Βραβείο Booker Βρετανός συγγραφέας Julian Barnes θα γιορτάσει τα ογδοηκοστά του γενέθλια και θα σηματοδοτήσει το γεγονός με την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου. Το μυθιστόρημα με τίτλο Αναχωρήσεις, ένα υβρίδιο αυτοβιογραφίας και μυθοπλασίας, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ λίγες μέρες μετά τα γενέθλια του συγγραφέα.

Το 2020, ο συγγραφέας διαγνώστηκε με μια σπάνια αλλά ιάσιμη μορφή καρκίνου του αίματος, και τα τελευταία χρόνια περνάει τον χρόνο του αναλογιζόμενος την καριέρα του και τα πράγματα που θέλει ακόμη να γράψει.
«Όσο μεγαλώνεις, αντιμετωπίζεις το εξής δίλημμα ως συγγραφέας: ποιο θα είναι το τελευταίο σου βιβλίο;» λέει ο Barnes μέσω Zoom από το σπίτι του στο Λονδίνο. «Και δεν ξέρεις, γιατί υποθέτεις ότι θα συνεχίσεις να γράφεις μέχρι να σε πάρει ο χάρος από το γραφείο σου».
Για κάποιο διάστημα,
ο Barnes διασκέδαζε με την ιδέα να γράψει ένα «τελευταίο βιβλίο» και να το κρύψει σε ένα συρτάρι, ενώ δούλευε άλλα βιβλία, αλλά δεν του άρεσε η πιθανότητα να εκδοθεί το βιβλίο μετά θάνατον. «Θα έχει πιο πολλή πλάκα να βγει το τελευταίο μου βιβλίο όσο είμαι ακόμη ζωντανός» λέει. «Θα μπορέσω να διαβάσω τις λογοτεχνικές νεκρολογίες μου».

Ωστόσο ο Barnes δεν εγκαταλείπει συνολικά το γράψιμο. «Δεν θα σκεπάσω τη γραφομηχανή με το κάλυμμά της» λέει.
«Θα συνεχίσω να γράφω άρθρα και κριτικές. Αλλά σε ό,τι αφορά τη συγγραφή ολόκληρων βιβλίων, αυτό ήταν. Μπορείτε πάντα να διαβάσετε τα προηγούμενα».

Ο Barnes, ένας από τους πιο πρωτότυπους συγγραφείς των τελευταίων 50 χρόνων, έχει γράψει 26 βιβλία που παίζουν με τη μορφή και το ύφος, και ενσωματώνουν στοιχεία αυτοβιογραφίας, κριτικής, ιστορίας, φιλοσοφίας και μυθοπλασίας
. Τα ευρηματικά και διακειμενικά έργα του περιλαμβάνουν το Metroland, το ντεμπούτο του (1980), τον Παπαγάλο του Φλωμπέρ, το Άνδρας με κόκκινο μανδύα και το Ένα κάποιο τέλος, το οποίο κέρδισε το Βραβείο Booker το 2011. Έχει λάβει το Βραβείο Somerset Maugham, το Βραβείο Jerusalem, μεταξύ άλλων διακρίσεων, και χρίστηκε ιππότης του Γαλλικού Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες.

Το νέο του βιβλίο επικεντρώνεται στον Τζούλιαν, έναν χήρο συγγραφέα στα εβδομήντα του, ο οποίος αφηγείται την ιστορία των δύο φίλων του από το σχολείο, τον Στίβεν και την Τζιν, οι οποίοι ήταν σε σχέση στα είκοσί τους και στη συνέχεια τα ξαναβρήκαν στα εξήντα τους και παντρεύτηκαν.
Ακολουθούμε τον Τζούλιαν καθώς γίνεται το τρίτο πρόσωπο σε αυτόν τον ταραχώδη γάμο, τόσο ως σύμβουλος όσο και ως απρόθυμος φίλος. Ο αγχώδης Στίβεν αγαπά τη λογική Τζιν (ίσως ελαφρώς υπερβολικά) και ανέχεται το κακιασμένο (και πολύ αστείο) σκυλάκι της, ενώ η Τζιν αισθάνεται όλο και πιο ασφυκτικά μαζί του. Ωστόσο και οι δύο πιστεύουν ότι αυτή η σχέση είναι η τελευταία τους ευκαιρία στην αγάπη και έτσι προσπαθούν να τη διασώσουν, ανεξάρτητα από το αν ταιριάζουν ή όχι τελικά.
Το βιβλίο –ένα πάντρεμα μιας κωμωδίας της Nora Ephron και ενός μυθιστορήματος του Machado De Assis, με αναφορές στον Marcel Proust– εμπλέκει με παιχνιδιάρικο τρόπο τον αναγνώστη, καθώς ο συγγραφέας διερευνά τον έρωτα και τον θάνατο, τη μνήμη και την ταυτότητα, καθώς και τους απρόσμενους κινδύνους της δεύτερης ευκαιρίας στον έρωτα. Παράλληλα, ο Barnes συζητά, μέσω του Julian, πώς είναι να ζει κανείς με καρκίνο του αίματος, τον οποίο αντιμετωπίζει με φαρμακευτική αγωγή και αφαιμάξεις, πώς αντιλαμβανόμαστε τη θνητότητα και πώς δημιουργεί ο συγγραφέας στενούς δεσμούς με τους αναγνώστες.


«Σιγά σιγά, καθώς έγραφα το βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι αυτό θα είναι και το τελευταίο» λέει ο Barnes για τις Αναχωρήσεις.
«Έπαιξες τα τραγούδια σου, έγραψες ό,τι ήθελες να γράψεις». Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει γνώμη στο μέλλον και να γράψει ένα ακόμα βιβλίο, ήταν κατηγορηματικός: «Δεν νομίζω ότι θέλω. Μάλλον θα έγραφα ένα κακό ή ανειλικρινές βιβλίο».

Τα βιβλία του Barnes έχουν φτάσει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από την Ιαπωνία ως το Ιράν και τη Βραζιλία.
Ο Ryan Roberts, ο διαχειριστής του επίσημου ιστότοπου του Barnes, καταγράφει κάθε έκδοση κάθε βιβλίου του, καθώς και τα βιβλία στα οποία έχει συμβάλει με κάποιο κείμενό του, και έχει φωτογραφίσει με σχολαστικότητα περισσότερες από 1.300 καταχωρίσεις. «Η φιλία μου με τον Julian είναι από τις πιο σημαντικές της ζωής μου» λέει ο Roberts, ο οποίος γνωρίζει τον Barnes από το 1998. «Όταν διαβάζω τα βιβλία του, είμαι σίγουρος ότι θα μου δείξει πράγματα για αυτόν τον κόσμο που δεν είχα παρατηρήσει ποτέ πριν».

Ο Barnes μεγάλωσε το ’40 και το ’50 στα προάστια του Λονδίνου. Ήταν ένα ευαίσθητο αγόρι, γιος Γάλλων καθηγητών, και μερικές φορές ένιωθε ότι τον επισκίαζε ο μεγαλύτερος αδερφός του. «Ήμασταν μια ήσυχη αγγλική μεσοαστική οικογένεια» θυμάται ο Barnes. «Δεν τσακωνόμασταν ποτέ». Αφού αποφοίτησε από την Οξφόρδη το 1968, όπου σπούδασε φιλολογία, ο συγγραφέας –ο οποίος μιλάει άπταιστα γαλλικά και ως βασική επιρροή του αναφέρει τον Gustave Flaubert– εργάστηκε ως λεξικογράφος για τις εκδόσεις του Oxford English Dictionary και ως δημοσιογράφος και κριτικός για έντυπα όπως τον
New Statesman και τον Observer. Έγραψε το Metroland σε διάστημα αρκετών ετών τη δεκαετία του ’70.
«Είχα άγχος» λέει ο Barnes. «Δεν είχα να το δείξω σε κανέναν». Χωρίς ατζέντη, το υπέβαλε στον Βρετανό εκδότη Jonathan Cape και κατάφερε να το εκδώσει αφού συμφώνησε να κάνει μερικές αναθεωρήσεις. «Στην οικογένειά μου δεν υπήρχε ιστορικό συγγραφικής δραστηριότητας. Η μητέρα μου είχε δημοσιεύσει μία φορά ένα γράμμα στην εφημερίδα
Evening Standard».
Το 1978 ο Barnes γνώρισε την Pat Kavanagh σε ένα πάρτι και οι δύο τους παντρεύτηκαν έναν χρόνο αργότερα. Η Kavanagh, ατζέντισσα λογοτεχνίας, εκπροσώπησε τον Barnes μέχρι τον θάνατό της σε ηλικία 68 ετών από όγκο στον εγκέφαλο, κάτι που ο Barnes περιγράφει στο συγκλονιστικό βιβλίο του
Levels of Life (2013, κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 2014 από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ με τίτλο Τα τρία επίπεδα της ζωής). «Ήταν η ιδανική σύντροφος για έναν συγγραφέα» λέει. «Της αφιέρωσα όλα τα βιβλία μου. Ήθελα να είναι περήφανη για μένα και αυτό με έκανε να γράφω όσο καλύτερα μπορούσα».
Η Sarah Ballard, η ατζέντισσα του Barnes από τον θάνατο της συζύγου του κι έπειτα, εκτιμά την ποικιλία του έργου του Barnes και την ικανότητά του να συνδέεται με τους αναγνώστες. «Η συμβολή του στη λογοτεχνία είναι τεράστια» λέει. «Σε έχει πάντα του χεριού του, ό,τι κι αν γράψει».

Ο Barnes, ο οποίος έγινε γνωστός ταυτόχρονα με τους Martin Amis, Ian McEwan και Salman Rushdie, κρατάει ημερολόγιο εδώ και πενήντα χρόνια, το οποίο μερικές φορές συμβουλεύεται για να πάρει έμπνευση. («Ο πρώτος τόμος είναι γεμάτος απογοητεύσεις και ζήλια – και τι στο καλό κάνω με τη ζωή μου;» λέει.) Γράφει τα βιβλία του σε μια ηλεκτρική γραφομηχανή IBM 196c, και ο πρώην εκδότης του στο Ηνωμένο Βασίλειο, Dan Franklin, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Barnes για 27 χρόνια, λέει ότι τα έργα του φτάνουν δακτυλογραφημένα στην εντέλεια, με διορθώσεις που έχει κάνει ο ίδιος με πένα. «Τα χειρόγραφά του είναι πολύ όμορφα» σημειώνει ο Franklin.

Στα εβδομήντα εννιά του, ο κομψός συγγραφέας είναι ένας εξαιρετικά πνευματώδης και εμβριθής αφηγητής, που εξακολουθεί να βρίσκεται στην κορυφή
. Ομολογεί ότι σκέφτεται τον θάνατο κάθε μέρα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο – το κάνει εδώ και δεκαετίες. «Ξέρετε, ο Μοντέν έλεγε ότι πρέπει να σκέφτεστε τον θάνατο κάθε φορά που πέφτει ένα κεραμίδι από μια στέγη» λέει ο Barnes, εξηγώντας ότι αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να συνηθίσετε την ιδέα της θνητότητας.

Αναλογιζόμενος την καριέρα του, ο Barnes είναι χαρούμενος που δεν συμβιβάστηκε ποτέ με το όραμά του.
«Έγραψα τα δικά μου βιβλία, και όχι παραλλαγές των βιβλίων κάποιου άλλου» λέει. Δεν τον απασχολεί ότι θα κλείσει τα 80. «Δεν μου αρέσει, αλλά είναι καλύτερο από την άλλη επιλογή, δηλαδή να είμαι νεκρός» λέει με ένα χαμόγελο. Η κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου λίγες μέρες μετά τα γενέθλιά του θα είναι αφοπλιστική στιγμή. «Θα έχω διπλή γιορτή. Αν η μία πάει στραβά, η άλλη ίσως να πάει καλά».

_____________________
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό
Publishers Weekly, στις 21/11/2025.
Μετάφραση: Μαρτίνα Ασκητοπούλου

Τον Ιανουάριο ο βραβευμένος με το Βραβείο Booker Βρετανός συγγραφέας Julian Barnes θα γιορτάσει τα ογδοηκοστά του γενέθλια και θα σηματοδοτήσει το γεγονός με την κυκλοφορία του νέου του βιβλίου. Το μυθιστόρημα με τίτλο Αναχωρήσεις, ένα υβρίδιο αυτοβιογραφίας και μυθοπλασίας, θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ λίγες μέρες μετά τα γενέθλια του συγγραφέα.

Το 2020, ο συγγραφέας διαγνώστηκε με μια σπάνια αλλά ιάσιμη μορφή καρκίνου του αίματος, και τα τελευταία χρόνια περνάει τον χρόνο του αναλογιζόμενος την καριέρα του και τα πράγματα που θέλει ακόμη να γράψει.
«Όσο μεγαλώνεις, αντιμετωπίζεις το εξής δίλημμα ως συγγραφέας: ποιο θα είναι το τελευταίο σου βιβλίο;» λέει ο Barnes μέσω Zoom από το σπίτι του στο Λονδίνο. «Και δεν ξέρεις, γιατί υποθέτεις ότι θα συνεχίσεις να γράφεις μέχρι να σε πάρει ο χάρος από το γραφείο σου».
Για κάποιο διάστημα,
ο Barnes διασκέδαζε με την ιδέα να γράψει ένα «τελευταίο βιβλίο» και να το κρύψει σε ένα συρτάρι, ενώ δούλευε άλλα βιβλία, αλλά δεν του άρεσε η πιθανότητα να εκδοθεί το βιβλίο μετά θάνατον. «Θα έχει πιο πολλή πλάκα να βγει το τελευταίο μου βιβλίο όσο είμαι ακόμη ζωντανός» λέει. «Θα μπορέσω να διαβάσω τις λογοτεχνικές νεκρολογίες μου».

Ωστόσο ο Barnes δεν εγκαταλείπει συνολικά το γράψιμο. «Δεν θα σκεπάσω τη γραφομηχανή με το κάλυμμά της» λέει.
«Θα συνεχίσω να γράφω άρθρα και κριτικές. Αλλά σε ό,τι αφορά τη συγγραφή ολόκληρων βιβλίων, αυτό ήταν. Μπορείτε πάντα να διαβάσετε τα προηγούμενα».

Ο Barnes, ένας από τους πιο πρωτότυπους συγγραφείς των τελευταίων 50 χρόνων, έχει γράψει 26 βιβλία που παίζουν με τη μορφή και το ύφος, και ενσωματώνουν στοιχεία αυτοβιογραφίας, κριτικής, ιστορίας, φιλοσοφίας και μυθοπλασίας
. Τα ευρηματικά και διακειμενικά έργα του περιλαμβάνουν το Metroland, το ντεμπούτο του (1980), τον Παπαγάλο του Φλωμπέρ, το Άνδρας με κόκκινο μανδύα και το Ένα κάποιο τέλος, το οποίο κέρδισε το Βραβείο Booker το 2011. Έχει λάβει το Βραβείο Somerset Maugham, το Βραβείο Jerusalem, μεταξύ άλλων διακρίσεων, και χρίστηκε ιππότης του Γαλλικού Τάγματος Τεχνών και Γραμμάτων. Τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες.

Το νέο του βιβλίο επικεντρώνεται στον Τζούλιαν, έναν χήρο συγγραφέα στα εβδομήντα του, ο οποίος αφηγείται την ιστορία των δύο φίλων του από το σχολείο, τον Στίβεν και την Τζιν, οι οποίοι ήταν σε σχέση στα είκοσί τους και στη συνέχεια τα ξαναβρήκαν στα εξήντα τους και παντρεύτηκαν.
Ακολουθούμε τον Τζούλιαν καθώς γίνεται το τρίτο πρόσωπο σε αυτόν τον ταραχώδη γάμο, τόσο ως σύμβουλος όσο και ως απρόθυμος φίλος. Ο αγχώδης Στίβεν αγαπά τη λογική Τζιν (ίσως ελαφρώς υπερβολικά) και ανέχεται το κακιασμένο (και πολύ αστείο) σκυλάκι της, ενώ η Τζιν αισθάνεται όλο και πιο ασφυκτικά μαζί του. Ωστόσο και οι δύο πιστεύουν ότι αυτή η σχέση είναι η τελευταία τους ευκαιρία στην αγάπη και έτσι προσπαθούν να τη διασώσουν, ανεξάρτητα από το αν ταιριάζουν ή όχι τελικά.
Το βιβλίο –ένα πάντρεμα μιας κωμωδίας της Nora Ephron και ενός μυθιστορήματος του Machado De Assis, με αναφορές στον Marcel Proust– εμπλέκει με παιχνιδιάρικο τρόπο τον αναγνώστη, καθώς ο συγγραφέας διερευνά τον έρωτα και τον θάνατο, τη μνήμη και την ταυτότητα, καθώς και τους απρόσμενους κινδύνους της δεύτερης ευκαιρίας στον έρωτα. Παράλληλα, ο Barnes συζητά, μέσω του Julian, πώς είναι να ζει κανείς με καρκίνο του αίματος, τον οποίο αντιμετωπίζει με φαρμακευτική αγωγή και αφαιμάξεις, πώς αντιλαμβανόμαστε τη θνητότητα και πώς δημιουργεί ο συγγραφέας στενούς δεσμούς με τους αναγνώστες.


«Σιγά σιγά, καθώς έγραφα το βιβλίο, συνειδητοποίησα ότι αυτό θα είναι και το τελευταίο» λέει ο Barnes για τις Αναχωρήσεις.
«Έπαιξες τα τραγούδια σου, έγραψες ό,τι ήθελες να γράψεις». Όταν ρωτήθηκε αν υπάρχει περίπτωση να αλλάξει γνώμη στο μέλλον και να γράψει ένα ακόμα βιβλίο, ήταν κατηγορηματικός: «Δεν νομίζω ότι θέλω. Μάλλον θα έγραφα ένα κακό ή ανειλικρινές βιβλίο».

Τα βιβλία του Barnes έχουν φτάσει σε κάθε γωνιά του πλανήτη, από την Ιαπωνία ως το Ιράν και τη Βραζιλία.
Ο Ryan Roberts, ο διαχειριστής του επίσημου ιστότοπου του Barnes, καταγράφει κάθε έκδοση κάθε βιβλίου του, καθώς και τα βιβλία στα οποία έχει συμβάλει με κάποιο κείμενό του, και έχει φωτογραφίσει με σχολαστικότητα περισσότερες από 1.300 καταχωρίσεις. «Η φιλία μου με τον Julian είναι από τις πιο σημαντικές της ζωής μου» λέει ο Roberts, ο οποίος γνωρίζει τον Barnes από το 1998. «Όταν διαβάζω τα βιβλία του, είμαι σίγουρος ότι θα μου δείξει πράγματα για αυτόν τον κόσμο που δεν είχα παρατηρήσει ποτέ πριν».

Ο Barnes μεγάλωσε το ’40 και το ’50 στα προάστια του Λονδίνου. Ήταν ένα ευαίσθητο αγόρι, γιος Γάλλων καθηγητών, και μερικές φορές ένιωθε ότι τον επισκίαζε ο μεγαλύτερος αδερφός του. «Ήμασταν μια ήσυχη αγγλική μεσοαστική οικογένεια» θυμάται ο Barnes. «Δεν τσακωνόμασταν ποτέ». Αφού αποφοίτησε από την Οξφόρδη το 1968, όπου σπούδασε φιλολογία, ο συγγραφέας –ο οποίος μιλάει άπταιστα γαλλικά και ως βασική επιρροή του αναφέρει τον Gustave Flaubert– εργάστηκε ως λεξικογράφος για τις εκδόσεις του Oxford English Dictionary και ως δημοσιογράφος και κριτικός για έντυπα όπως τον
New Statesman και τον Observer. Έγραψε το Metroland σε διάστημα αρκετών ετών τη δεκαετία του ’70.
«Είχα άγχος» λέει ο Barnes. «Δεν είχα να το δείξω σε κανέναν». Χωρίς ατζέντη, το υπέβαλε στον Βρετανό εκδότη Jonathan Cape και κατάφερε να το εκδώσει αφού συμφώνησε να κάνει μερικές αναθεωρήσεις. «Στην οικογένειά μου δεν υπήρχε ιστορικό συγγραφικής δραστηριότητας. Η μητέρα μου είχε δημοσιεύσει μία φορά ένα γράμμα στην εφημερίδα
Evening Standard».
Το 1978 ο Barnes γνώρισε την Pat Kavanagh σε ένα πάρτι και οι δύο τους παντρεύτηκαν έναν χρόνο αργότερα. Η Kavanagh, ατζέντισσα λογοτεχνίας, εκπροσώπησε τον Barnes μέχρι τον θάνατό της σε ηλικία 68 ετών από όγκο στον εγκέφαλο, κάτι που ο Barnes περιγράφει στο συγκλονιστικό βιβλίο του
Levels of Life (2013, κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 2014 από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ με τίτλο Τα τρία επίπεδα της ζωής). «Ήταν η ιδανική σύντροφος για έναν συγγραφέα» λέει. «Της αφιέρωσα όλα τα βιβλία μου. Ήθελα να είναι περήφανη για μένα και αυτό με έκανε να γράφω όσο καλύτερα μπορούσα».
Η Sarah Ballard, η ατζέντισσα του Barnes από τον θάνατο της συζύγου του κι έπειτα, εκτιμά την ποικιλία του έργου του Barnes και την ικανότητά του να συνδέεται με τους αναγνώστες. «Η συμβολή του στη λογοτεχνία είναι τεράστια» λέει. «Σε έχει πάντα του χεριού του, ό,τι κι αν γράψει».

Ο Barnes, ο οποίος έγινε γνωστός ταυτόχρονα με τους Martin Amis, Ian McEwan και Salman Rushdie, κρατάει ημερολόγιο εδώ και πενήντα χρόνια, το οποίο μερικές φορές συμβουλεύεται για να πάρει έμπνευση. («Ο πρώτος τόμος είναι γεμάτος απογοητεύσεις και ζήλια – και τι στο καλό κάνω με τη ζωή μου;» λέει.) Γράφει τα βιβλία του σε μια ηλεκτρική γραφομηχανή IBM 196c, και ο πρώην εκδότης του στο Ηνωμένο Βασίλειο, Dan Franklin, ο οποίος συνεργάστηκε με τον Barnes για 27 χρόνια, λέει ότι τα έργα του φτάνουν δακτυλογραφημένα στην εντέλεια, με διορθώσεις που έχει κάνει ο ίδιος με πένα. «Τα χειρόγραφά του είναι πολύ όμορφα» σημειώνει ο Franklin.

Στα εβδομήντα εννιά του, ο κομψός συγγραφέας είναι ένας εξαιρετικά πνευματώδης και εμβριθής αφηγητής, που εξακολουθεί να βρίσκεται στην κορυφή
. Ομολογεί ότι σκέφτεται τον θάνατο κάθε μέρα, αλλά αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο – το κάνει εδώ και δεκαετίες. «Ξέρετε, ο Μοντέν έλεγε ότι πρέπει να σκέφτεστε τον θάνατο κάθε φορά που πέφτει ένα κεραμίδι από μια στέγη» λέει ο Barnes, εξηγώντας ότι αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να συνηθίσετε την ιδέα της θνητότητας.

Αναλογιζόμενος την καριέρα του, ο Barnes είναι χαρούμενος που δεν συμβιβάστηκε ποτέ με το όραμά του.
«Έγραψα τα δικά μου βιβλία, και όχι παραλλαγές των βιβλίων κάποιου άλλου» λέει. Δεν τον απασχολεί ότι θα κλείσει τα 80. «Δεν μου αρέσει, αλλά είναι καλύτερο από την άλλη επιλογή, δηλαδή να είμαι νεκρός» λέει με ένα χαμόγελο. Η κυκλοφορία του τελευταίου του βιβλίου λίγες μέρες μετά τα γενέθλιά του θα είναι αφοπλιστική στιγμή. «Θα έχω διπλή γιορτή. Αν η μία πάει στραβά, η άλλη ίσως να πάει καλά».

_____________________
Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο περιοδικό
Publishers Weekly, στις 21/11/2025.
Μετάφραση: Μαρτίνα Ασκητοπούλου

Συγγραφέας
Julian Barnes - Συγγραφέας
Julian Barnes
Ο Julian Barnes (Τζούλιαν Μπαρνς, 1946), είναι ένας από τους σημαντικότερους Βρετανούς συγγραφείς. Σπούδασε Νομικά και Γαλλική Φιλολογία στην Οξφόρδη. Ήταν τρεις φορές υποψήφιος για το βραβείο Booker για τα μυθιστορήματα Ο παπαγάλος του Φλωμπέρ(1984), England, England(1998) και Άρθουρ & Τζoρτζ(2005). Στην τέταρτη υποψηφιότητά του για το ίδιο βραβείο αναδείχθηκε νικητής για το μυθιστόρημά του με τίτλο Ένα κάποιο τέλος (2011). Έχει τιμηθεί με το βραβείο Ε. Μ. Forster (1986), το βραβείο David Cohen για τη συνεισφορά του στη λογοτεχνία (2011) και το Jerusalem Prize for the Freedom of the Individual in Society (2022).