Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ
ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ
ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ

ΤΟ ΜΑΤΩΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΡΓΟ

Ο σκοτσέζος Graeme Macrae Burnet που έφτασε πέρσι μέχρι τα Booker μάς εξηγεί πώς εμπνεύστηκε το «Ματωμένο του έργο».

Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το Ματωμένο του Έργο;
Δύο πράγματα: Πρώτον, η υπόθεση του Πιερ Ριβιέρ, ενός γάλλου χωρικού ο οποίος τη δεκαετία του 1830 σκότωσε τρία μέλη της οικογένειάς του. Εντούτοις, το πιο αξιοσημείωτο της υπόθεσης ήταν ότι στη συνέχεια έγραψε μια σαφή και καλά διατυπωμένη περιγραφή των περιστάσεων που τον οδήγησαν στους φόνους. Βρήκα συναρπαστική την αντίθεση ανάμεσα στη βιαιότητα των πράξεων του Ριβιέρ και στην ικανότητά του να γράψει γι' αυτές. Άλλη πηγή έμπνευσης ήταν επίσης η δική μου οικογενειακή καταγωγή από τα Χάιλαντ της Σκοτίας – τα άγρια αλλά πανέμορφα τοπία, η απομόνωση των κοινοτήτων εκεί, οι τρομερές συνθήκες διαβίωσης κατά τον 19ο αιώνα και η κοινωνική αδικία που υφίσταντο οι αγρότες που δεν είχαν δική τους γη, αλλά νοίκιαζαν χωράφια από τον ντόπιο γαιοκτήμονα και τα καλλιεργούσαν.

Γιατί επιλέξατε να χτίσετε το βιβλίο ως μια σειρά από «έγγραφα που βρέθηκαν τυχαία»;
Το βιβλίο αποτελείται από διάφορες περιγραφές – τις καταθέσεις των μαρτύρων, την εκδοχή που έγραψε ο Ρόντι Μακρέι όταν ήταν στη φυλακή, ιατρικές εκθέσεις, μια ψυχιατρική εκτίμηση και τη δημοσιογραφική κάλυψη της δίκης. Νομίζω ότι η παρουσίαση διαφορετικών απόψεων για τα γεγονότα που περιέχει το μυθιστόρημα ενθαρρύνει τους αναγνώστες να σχηματίσουν τη δική τους άποψη γι’ αυτό που συνέβη πράγματι. Καθώς το βιβλίο δεν παρέχει μία οριστική απάντηση στα βασικά ερωτήματα (Ήταν τρελός ο Ρόντι; Σε ποιον βαθμό μπορούμε να πιστέψουμε τη δική του εκδοχή; Ποια ήταν τα αληθινά του κίνητρα για την εκτέλεση των φόνων;), ο αναγνώστης καλείται να αποφασίσει για όσα πραγματικά συνέβησαν. Βρίσκω πολύ συναρπαστικό αυτό τον τρόπο ανάγνωσης – είναι σαν να πρέπει ο αναγνώστης να παίξει τον ρόλο του ντετέκτιβ!
Ωστόσο, παρά την κάπως ασυνήθιστη δομή του βιβλίου, αυτό που μ' ενδιαφέρει περισσότερο είναι να αποκτήσουν οι αναγνώστες καθαρά την εικόνα του περιβάλλοντος όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα και να νοιαστούν για τους ήρωες του βιβλίου· να μην τους δουν απλώς ως μακρινά ιστορικά πρόσωπα. Θέλω να επενδύσουν συναισθηματικά στη μοίρα του Ρόντι, παρά τα τρομερά εγκλήματα που διέπραξε. Εντέλει, ο Ρόντι Μακρέι είναι ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι, και έχει μερικά από τα χαρακτηριστικά και τις επιδιώξεις των σημερινών εφήβων ακόμα και σήμερα – λαχταράει να γνωρίσει περισσότερο τον κόσμο, πασχίζει να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στις καταπιεστικές επιταγές του πατέρα του και να ανακαλύψει τη σεξουαλικότητά του.

Το Ματωμένο του Έργο είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα;
Νομίζω ότι είναι ένα μυθιστόρημα που μιλάει για το έγκλημα. Ναι, εμπεριέχει στον πυρήνα του ένα βίαιο έγκλημα, αλλά αυτό που μ' ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ψυχολογική επίδραση του γεγονότος στους χαρακτήρες του μυθιστορήματος, περισσότερο από το μυστήριο, το στοιχείο του whodunit. Από λογοτεχνική άποψη, με έχει επηρεάσει πολύ το έργο συγγραφέων όπως ο Ντοστογιέφσκι και ο Ζωρζ Σιμενόν, καθώς και οι δύο ασχολούνται σε μεγάλο βαθμό με τον τρόπο σκέψης του εγκληματία παρά με την επίλυση ενός μυστηρίου.

Τι σας ενέπνευσε να γράψετε το Ματωμένο του Έργο;
Δύο πράγματα: Πρώτον, η υπόθεση του Πιερ Ριβιέρ, ενός γάλλου χωρικού ο οποίος τη δεκαετία του 1830 σκότωσε τρία μέλη της οικογένειάς του. Εντούτοις, το πιο αξιοσημείωτο της υπόθεσης ήταν ότι στη συνέχεια έγραψε μια σαφή και καλά διατυπωμένη περιγραφή των περιστάσεων που τον οδήγησαν στους φόνους. Βρήκα συναρπαστική την αντίθεση ανάμεσα στη βιαιότητα των πράξεων του Ριβιέρ και στην ικανότητά του να γράψει γι' αυτές. Άλλη πηγή έμπνευσης ήταν επίσης η δική μου οικογενειακή καταγωγή από τα Χάιλαντ της Σκοτίας – τα άγρια αλλά πανέμορφα τοπία, η απομόνωση των κοινοτήτων εκεί, οι τρομερές συνθήκες διαβίωσης κατά τον 19ο αιώνα και η κοινωνική αδικία που υφίσταντο οι αγρότες που δεν είχαν δική τους γη, αλλά νοίκιαζαν χωράφια από τον ντόπιο γαιοκτήμονα και τα καλλιεργούσαν.

Γιατί επιλέξατε να χτίσετε το βιβλίο ως μια σειρά από «έγγραφα που βρέθηκαν τυχαία»;
Το βιβλίο αποτελείται από διάφορες περιγραφές – τις καταθέσεις των μαρτύρων, την εκδοχή που έγραψε ο Ρόντι Μακρέι όταν ήταν στη φυλακή, ιατρικές εκθέσεις, μια ψυχιατρική εκτίμηση και τη δημοσιογραφική κάλυψη της δίκης. Νομίζω ότι η παρουσίαση διαφορετικών απόψεων για τα γεγονότα που περιέχει το μυθιστόρημα ενθαρρύνει τους αναγνώστες να σχηματίσουν τη δική τους άποψη γι’ αυτό που συνέβη πράγματι. Καθώς το βιβλίο δεν παρέχει μία οριστική απάντηση στα βασικά ερωτήματα (Ήταν τρελός ο Ρόντι; Σε ποιον βαθμό μπορούμε να πιστέψουμε τη δική του εκδοχή; Ποια ήταν τα αληθινά του κίνητρα για την εκτέλεση των φόνων;), ο αναγνώστης καλείται να αποφασίσει για όσα πραγματικά συνέβησαν. Βρίσκω πολύ συναρπαστικό αυτό τον τρόπο ανάγνωσης – είναι σαν να πρέπει ο αναγνώστης να παίξει τον ρόλο του ντετέκτιβ!
Ωστόσο, παρά την κάπως ασυνήθιστη δομή του βιβλίου, αυτό που μ' ενδιαφέρει περισσότερο είναι να αποκτήσουν οι αναγνώστες καθαρά την εικόνα του περιβάλλοντος όπου διαδραματίζεται το μυθιστόρημα και να νοιαστούν για τους ήρωες του βιβλίου· να μην τους δουν απλώς ως μακρινά ιστορικά πρόσωπα. Θέλω να επενδύσουν συναισθηματικά στη μοίρα του Ρόντι, παρά τα τρομερά εγκλήματα που διέπραξε. Εντέλει, ο Ρόντι Μακρέι είναι ένα δεκαεφτάχρονο αγόρι, και έχει μερικά από τα χαρακτηριστικά και τις επιδιώξεις των σημερινών εφήβων ακόμα και σήμερα – λαχταράει να γνωρίσει περισσότερο τον κόσμο, πασχίζει να υψώσει το ανάστημά του απέναντι στις καταπιεστικές επιταγές του πατέρα του και να ανακαλύψει τη σεξουαλικότητά του.

Το Ματωμένο του Έργο είναι ένα αστυνομικό μυθιστόρημα;
Νομίζω ότι είναι ένα μυθιστόρημα που μιλάει για το έγκλημα. Ναι, εμπεριέχει στον πυρήνα του ένα βίαιο έγκλημα, αλλά αυτό που μ' ενδιαφέρει περισσότερο είναι η ψυχολογική επίδραση του γεγονότος στους χαρακτήρες του μυθιστορήματος, περισσότερο από το μυστήριο, το στοιχείο του whodunit. Από λογοτεχνική άποψη, με έχει επηρεάσει πολύ το έργο συγγραφέων όπως ο Ντοστογιέφσκι και ο Ζωρζ Σιμενόν, καθώς και οι δύο ασχολούνται σε μεγάλο βαθμό με τον τρόπο σκέψης του εγκληματία παρά με την επίλυση ενός μυστηρίου.