Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
«ΠΕΤΡΙΝΑ ΠΛΟΙΑ» ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΛΟΥΡΗ
«ΠΕΤΡΙΝΑ ΠΛΟΙΑ» ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΛΟΥΡΗ
«ΠΕΤΡΙΝΑ ΠΛΟΙΑ» ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΛΟΥΡΗ

«ΠΕΤΡΙΝΑ ΠΛΟΙΑ» ΤΗΣ ΜΑΡΙΑΣ ΞΥΛΟΥΡΗ

Η βραβευμένη και ταλαντούχα συγγραφέας συγκεντρώνει στο νέο της βιβλίο δεκαπέντε ιστορίες για ανθρώπους και τόπους που χάνονται, για τα ίχνη τους που κάποτε σβήνουν, και για όσους μένουν πίσω να θυμούνται.

Γύρω από τη Βαλτική, κάποτε οι άνθρωποι κύκλωναν τους τάφους με πέτρες σε σχήμα καραβιού, πέτρινα πλοία για να πάνε τους νεκρούς στον άλλο κόσμο. Τα ταφικά μνημεία, όμως, σκέφτομαι ότι κυρίως προορίζονται για τους ζωντανούς, που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη των νεκρών, να κρατηθούν απ’ ό,τι εκείνοι άφησαν πίσω.

Στα δικά μου Πέτρινα πλοία συγκεντρώνω μερικά διηγήματα γραμμένα σε διάστημα μιας δεκαετίας. Πρόκειται για ιστορίες που, αν και είναι εμπνευσμένες από λεπτομέρειες του εδώ κόσμου, διαδραματίζονται σ’ έναν δικό τους, κοινό κόσμο. Διαβάζοντάς τες ξανά, συγκεντρωμένες, πριν από έναν χρόνο, αισθάνθηκα ότι όλες τους αποτελούν, με τον τρόπο τους, πέτρινα πλοία, επικλήσεις στη μνήμη αγαπημένων ανθρώπων.

Πολλές βασίζονται σε αφηγήσεις άλλων· κάποιες μου τις χάρισαν φίλοι, άλλες τις έφερε στα χέρια μου η τύχη: ένα φτερό αετού που μου χάρισε ένας φίλος· οι διάφορες ιστορίες που εντοπίζουν και μου στέλνουν οι φίλοι μου· η συνάντηση δύο ανθρώπων που είχαν να ιδωθούν πολλά χρόνια στην οποία έτυχε να βρεθώ κι εγώ· ένα γνώριμο όνομα στα αρχεία του Έλις Άιλαντ.

Το βιβλίο με το ένα πόδι πατάει σε θραύσματα από τις ιστορίες πραγματικών τόπων, απ’ το Σεντ Κίλντα ως τον Μαυρίκιο· με το άλλο πόδι ελπίζω να πατάει σε μια δική του γεωγραφία, όπου μπορεί πράγματι ένα νησί να βαδίζει στη θάλασσα όταν οι καρδιές των ανθρώπων του ραγίζουν, ή μια σχεδία να μετατρέπεται σε νησί για να ζήσουν οι άνθρωποί της.

Μαρία Ξυλούρη

Γύρω από τη Βαλτική, κάποτε οι άνθρωποι κύκλωναν τους τάφους με πέτρες σε σχήμα καραβιού, πέτρινα πλοία για να πάνε τους νεκρούς στον άλλο κόσμο. Τα ταφικά μνημεία, όμως, σκέφτομαι ότι κυρίως προορίζονται για τους ζωντανούς, που προσπαθούν να κρατήσουν ζωντανή τη μνήμη των νεκρών, να κρατηθούν απ’ ό,τι εκείνοι άφησαν πίσω.

Στα δικά μου Πέτρινα πλοία συγκεντρώνω μερικά διηγήματα γραμμένα σε διάστημα μιας δεκαετίας. Πρόκειται για ιστορίες που, αν και είναι εμπνευσμένες από λεπτομέρειες του εδώ κόσμου, διαδραματίζονται σ’ έναν δικό τους, κοινό κόσμο. Διαβάζοντάς τες ξανά, συγκεντρωμένες, πριν από έναν χρόνο, αισθάνθηκα ότι όλες τους αποτελούν, με τον τρόπο τους, πέτρινα πλοία, επικλήσεις στη μνήμη αγαπημένων ανθρώπων.

Πολλές βασίζονται σε αφηγήσεις άλλων· κάποιες μου τις χάρισαν φίλοι, άλλες τις έφερε στα χέρια μου η τύχη: ένα φτερό αετού που μου χάρισε ένας φίλος· οι διάφορες ιστορίες που εντοπίζουν και μου στέλνουν οι φίλοι μου· η συνάντηση δύο ανθρώπων που είχαν να ιδωθούν πολλά χρόνια στην οποία έτυχε να βρεθώ κι εγώ· ένα γνώριμο όνομα στα αρχεία του Έλις Άιλαντ.

Το βιβλίο με το ένα πόδι πατάει σε θραύσματα από τις ιστορίες πραγματικών τόπων, απ’ το Σεντ Κίλντα ως τον Μαυρίκιο· με το άλλο πόδι ελπίζω να πατάει σε μια δική του γεωγραφία, όπου μπορεί πράγματι ένα νησί να βαδίζει στη θάλασσα όταν οι καρδιές των ανθρώπων του ραγίζουν, ή μια σχεδία να μετατρέπεται σε νησί για να ζήσουν οι άνθρωποί της.

Μαρία Ξυλούρη