

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΣΘΕΝΕΙ
Θα εμπιστευόσαστε ποτέ έναν άρρωστο πολιτικό να σας κυβερνήσει; Προτού βιαστείτε να απαντήσετε «όχι», σκεφθείτε μήπως η καλύτερη απάντηση θα ήταν «ναι, εφόσον γνωρίζουμε ποιος είναι ο θεράπων ιατρός του». Άλλωστε στο πολύ πρόσφατο παρελθόν οι Έλληνες υπερψηφίσαμε ως πρωθυπουργό έναν άρρωστο, εξασθενημένο και ίσως ποδηγετούμενο πολιτικό. Τη σχέση ασθενών ηγετών με τους γιατρούς τους εξετάζει η συγγραφέας Τανιά Κροσνιανσκί (Tama Crasnianski) στο βιβλίο της «Η εξουσία με ιατρική συνταγή. Ηγέτες του 20ού αιώνα υπό την επήρεια ουσιών». Η συγγραφέας, Γαλλίδα, γερμανορωσικής καταγωγής, μας οδηγεί, κάνοντας χρήση μεγάλου αριθμού πηγών, στο πιο ιδιωτικό κομμάτι της ζωής των πολιτικών: αυτό της ασθένειας, που πρέπει να παραμείνει κρυφή. Μόνο η ασθένεια αποσταθεροποιεί τον ηγέτη και την εξουσία του, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε κρυφή σεξουαλική ζωή.
Ο Χίτλερ, ο Τσόρτσιλ, ο Φιλίπ Πετέν, ο Φράνκο, ο Μουσολίνι, ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, ο Στάλιν και ο Μάο Τσε Τουνγκ είναι οι ασθενείς ηγέτες που η περίπτωσή τους αποδεικνύει ότι «είναι δύσκολο να παραμείνει κανείς αυτοκράτορας μπροστά σ’ έναν γιατρό» όπως η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ βάζει τον αυτοκράτορα Αδριανό να λέει. Ίσως γι’ αστό ο Στάλιν εξόντωνε όλους τους γιατρούς του, παρόλο που δεν μπορούσε να κάνει χωρίς αυτούς. Η κατάθλιψή του διαγνώστηκε το 1927. Ο γιατρός που έκανε τη διάγνωση, χρησιμοποιώντας μάλιστα και τον μοιραίο όρο «παράνοια», βρέθηκε δηλητηριασμένος 24 ώρες μετά. Ακόμα και ετοιμοθάνατος ο Στάλιν ενορχήστρωνε τη «συνωμοσία των γιατρών» (οι περισσότεροι Εβραίοι) και δεν δίστασε να κατηγορήσει ακόμα και τον γιατρό που τον εμπιστευόταν περισσότερο, τον Βλαντίμιρ Βινογκράντοφ.
Ο Κένεντι είναι όμως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της σχέσης πολιτικής και ψυχοτρόπων. Ο γιατρός του, Μαξ Τζέικομπσον, γιατρός πλουσίων και διάσημων, του ετοίμαζε τα θαυματουργά κοκτέιλ για να μπορεί να κυβερνά, παρά τις αρρώστιες του και τον εθισμό του στα αναλγητικά και στις ναρκωτικές ουσίες. Ο Κένεντι έπασχε από πολλές αρρώστιες, ανάμεσά τους κι ένα αφροδίσιο, και έπαιρνε τεράστιο αριθμό φαρμάκων, μαζί με κοκαΐνη, LSD και χασίς.
Διασκεδαστικό το βιβλίο της Κρασνιανσκί, μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ασθενείς ηγέτες δεν είναι εξαίρεση: Στους 37 προέδρους των ΗΠΑ, μεταξύ 1776-1974, οι 18 είχαν κάποιου είδους ψυχική διαταραχή.
Νίκος Μπακουνάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Βήμα της Κυριακής (15/6/2019).
Θα εμπιστευόσαστε ποτέ έναν άρρωστο πολιτικό να σας κυβερνήσει; Προτού βιαστείτε να απαντήσετε «όχι», σκεφθείτε μήπως η καλύτερη απάντηση θα ήταν «ναι, εφόσον γνωρίζουμε ποιος είναι ο θεράπων ιατρός του». Άλλωστε στο πολύ πρόσφατο παρελθόν οι Έλληνες υπερψηφίσαμε ως πρωθυπουργό έναν άρρωστο, εξασθενημένο και ίσως ποδηγετούμενο πολιτικό. Τη σχέση ασθενών ηγετών με τους γιατρούς τους εξετάζει η συγγραφέας Τανιά Κροσνιανσκί (Tama Crasnianski) στο βιβλίο της «Η εξουσία με ιατρική συνταγή. Ηγέτες του 20ού αιώνα υπό την επήρεια ουσιών». Η συγγραφέας, Γαλλίδα, γερμανορωσικής καταγωγής, μας οδηγεί, κάνοντας χρήση μεγάλου αριθμού πηγών, στο πιο ιδιωτικό κομμάτι της ζωής των πολιτικών: αυτό της ασθένειας, που πρέπει να παραμείνει κρυφή. Μόνο η ασθένεια αποσταθεροποιεί τον ηγέτη και την εξουσία του, πολύ περισσότερο από οποιαδήποτε κρυφή σεξουαλική ζωή.
Ο Χίτλερ, ο Τσόρτσιλ, ο Φιλίπ Πετέν, ο Φράνκο, ο Μουσολίνι, ο Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι, ο Στάλιν και ο Μάο Τσε Τουνγκ είναι οι ασθενείς ηγέτες που η περίπτωσή τους αποδεικνύει ότι «είναι δύσκολο να παραμείνει κανείς αυτοκράτορας μπροστά σ’ έναν γιατρό» όπως η Μαργκερίτ Γιουρσενάρ βάζει τον αυτοκράτορα Αδριανό να λέει. Ίσως γι’ αστό ο Στάλιν εξόντωνε όλους τους γιατρούς του, παρόλο που δεν μπορούσε να κάνει χωρίς αυτούς. Η κατάθλιψή του διαγνώστηκε το 1927. Ο γιατρός που έκανε τη διάγνωση, χρησιμοποιώντας μάλιστα και τον μοιραίο όρο «παράνοια», βρέθηκε δηλητηριασμένος 24 ώρες μετά. Ακόμα και ετοιμοθάνατος ο Στάλιν ενορχήστρωνε τη «συνωμοσία των γιατρών» (οι περισσότεροι Εβραίοι) και δεν δίστασε να κατηγορήσει ακόμα και τον γιατρό που τον εμπιστευόταν περισσότερο, τον Βλαντίμιρ Βινογκράντοφ.
Ο Κένεντι είναι όμως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα της σχέσης πολιτικής και ψυχοτρόπων. Ο γιατρός του, Μαξ Τζέικομπσον, γιατρός πλουσίων και διάσημων, του ετοίμαζε τα θαυματουργά κοκτέιλ για να μπορεί να κυβερνά, παρά τις αρρώστιες του και τον εθισμό του στα αναλγητικά και στις ναρκωτικές ουσίες. Ο Κένεντι έπασχε από πολλές αρρώστιες, ανάμεσά τους κι ένα αφροδίσιο, και έπαιρνε τεράστιο αριθμό φαρμάκων, μαζί με κοκαΐνη, LSD και χασίς.
Διασκεδαστικό το βιβλίο της Κρασνιανσκί, μας κάνει να συνειδητοποιήσουμε ότι οι ασθενείς ηγέτες δεν είναι εξαίρεση: Στους 37 προέδρους των ΗΠΑ, μεταξύ 1776-1974, οι 18 είχαν κάποιου είδους ψυχική διαταραχή.
Νίκος Μπακουνάκης
Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο Βήμα της Κυριακής (15/6/2019).








