Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος ξεχωρίζει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος ξεχωρίζει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος ξεχωρίζει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Ο Αντώνης Καρπετόπουλος ξεχωρίζει από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Ο γνωστός δημοσιογράφος και αθλητικογράφος, ανάμεσα στα χιλιάδες βιβλία που κυκλοφόρησαν οι εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ στα 30 χρόνια παρουσίας τους στον εκδοτικό χώρο, ως γνήσιος Nesbomaniac προτείνει το «Νέμεσις» του Jo Nesbo.

30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ – 30 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος για το Νέμεσις του
Jo Nesbo (μτφρ. Γωγώ Αρβανίτη), 2011

Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πριν έγιναν όλα αυτά. Ήταν Νοέμβρης μήνας. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Στο τότε βιβλιοπωλείο του Ελευθερουδάκη στη Νέα Σμύρνη έψαχνα να βρω ένα αστυνομικό να πάρω μαζί μου σε ένα ταξίδι μου στο Βερολίνο. Είδα ένα καταπληκτικό εξώφυλλο που από μακριά μού έμοιαζε σαν ματωμένη σκακιέρα. Ο τίτλος του βιβλίου ήταν Νέμεσις. Το πήρα στα χέρια μου και διαπίστωσα πως αυτό που έβλεπα δεν ήταν σκακιέρα, αλλά τα τετράγωνα ασπρόμαυρα πλακάκια ενός μπαρ ή ενός διαμερίσματος – δεν μπορούσα να το καταλάβω. Γύρισα το βιβλίο ανάποδα και διάβασα τα εξής: «Ύστερα από ένα δείπνο και ένα γερό μεθύσι στο σπίτι της παλιάς φιλενάδας του Άννας Μπέτσεν, ο ντετέκτιβ Χάρι Χόλε ξυπνάει στο σπίτι του με πονοκέφαλο, χωρίς κινητό και χωρίς καμιά ανάμνηση από τις τελευταίες δώδεκα ώρες της ζωής του». Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Μέχρι τότε στο μυαλό μου οι εκδόσεις είχαν τα ονόματα των εκδοτών – πράγμα κατά τη γνώμη μου λογικό, αφού ο εκδότης πρέπει να είναι κάτι σαν εθνικός ευεργέτης: ο αναγνώστης οφείλει να του χρωστά χάρη, για τον συγγραφέα δεν το συζητάω καν. Από την άλλη το «Μεταίχμιο» θα μπορούσε να είναι και τίτλος αστυνομικής ιστορίας ή ταινίας. Και ο τίτλος «Νέμεσις», σε συνδυασμό με το εξώφυλλο, ήταν μια πρόκληση. Αλλά τι διάβολο αστυνομικό μπορούσε να γράψει ένας Νορβηγός με το όνομα Τζο ή Γιο ή κάπως έτσι. Και Νέσμπο ή Νέσμπε;

Το πήρα. Ήταν και ογκώδες. Θα διάβαζα τρία κεφάλαια στην πτήση. Αν με κέρδιζε, θα διάβαζα άλλα δύο στην επιστροφή. Και μετά θα έψαχνα χρόνο να το τελειώσω – ίσως στις γιορτές. Στο Βερολίνο είχα πολλά να δω και να κάνω. Δεν έκανα παρά ελάχιστα. Μετρούσα ώρες να γυρίσω στο ξενοδοχείο και με ένα ποτήρι κρασί να διαβάσω τη συνέχεια. Και να σκέφτομαι τι διάβολο άλλα αστυνομικά έχει αυτό το «Μεταίχμιο». Και κυρίως πού θα καταλήξει κανείς αν το περάσει…    

30 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ – 30 ΧΡΟΝΙΑ ΒΙΒΛΙΑ
Ο Αντώνης Καρπετόπουλος για το Νέμεσις του
Jo Nesbo (μτφρ. Γωγώ Αρβανίτη), 2011

Δεν θυμάμαι πόσα χρόνια πριν έγιναν όλα αυτά. Ήταν Νοέμβρης μήνας. Αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Στο τότε βιβλιοπωλείο του Ελευθερουδάκη στη Νέα Σμύρνη έψαχνα να βρω ένα αστυνομικό να πάρω μαζί μου σε ένα ταξίδι μου στο Βερολίνο. Είδα ένα καταπληκτικό εξώφυλλο που από μακριά μού έμοιαζε σαν ματωμένη σκακιέρα. Ο τίτλος του βιβλίου ήταν Νέμεσις. Το πήρα στα χέρια μου και διαπίστωσα πως αυτό που έβλεπα δεν ήταν σκακιέρα, αλλά τα τετράγωνα ασπρόμαυρα πλακάκια ενός μπαρ ή ενός διαμερίσματος – δεν μπορούσα να το καταλάβω. Γύρισα το βιβλίο ανάποδα και διάβασα τα εξής: «Ύστερα από ένα δείπνο και ένα γερό μεθύσι στο σπίτι της παλιάς φιλενάδας του Άννας Μπέτσεν, ο ντετέκτιβ Χάρι Χόλε ξυπνάει στο σπίτι του με πονοκέφαλο, χωρίς κινητό και χωρίς καμιά ανάμνηση από τις τελευταίες δώδεκα ώρες της ζωής του». Εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Μέχρι τότε στο μυαλό μου οι εκδόσεις είχαν τα ονόματα των εκδοτών – πράγμα κατά τη γνώμη μου λογικό, αφού ο εκδότης πρέπει να είναι κάτι σαν εθνικός ευεργέτης: ο αναγνώστης οφείλει να του χρωστά χάρη, για τον συγγραφέα δεν το συζητάω καν. Από την άλλη το «Μεταίχμιο» θα μπορούσε να είναι και τίτλος αστυνομικής ιστορίας ή ταινίας. Και ο τίτλος «Νέμεσις», σε συνδυασμό με το εξώφυλλο, ήταν μια πρόκληση. Αλλά τι διάβολο αστυνομικό μπορούσε να γράψει ένας Νορβηγός με το όνομα Τζο ή Γιο ή κάπως έτσι. Και Νέσμπο ή Νέσμπε;

Το πήρα. Ήταν και ογκώδες. Θα διάβαζα τρία κεφάλαια στην πτήση. Αν με κέρδιζε, θα διάβαζα άλλα δύο στην επιστροφή. Και μετά θα έψαχνα χρόνο να το τελειώσω – ίσως στις γιορτές. Στο Βερολίνο είχα πολλά να δω και να κάνω. Δεν έκανα παρά ελάχιστα. Μετρούσα ώρες να γυρίσω στο ξενοδοχείο και με ένα ποτήρι κρασί να διαβάσω τη συνέχεια. Και να σκέφτομαι τι διάβολο άλλα αστυνομικά έχει αυτό το «Μεταίχμιο». Και κυρίως πού θα καταλήξει κανείς αν το περάσει…