Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΟΤΑΝ ΠΑΓΩΣΕ Ο ΒΟΣΠΟΡΟΣ
ΟΤΑΝ ΠΑΓΩΣΕ Ο ΒΟΣΠΟΡΟΣ
ΟΤΑΝ ΠΑΓΩΣΕ Ο ΒΟΣΠΟΡΟΣ

ΟΤΑΝ ΠΑΓΩΣΕ Ο ΒΟΣΠΟΡΟΣ

Η Μαίρη Μαγουλά συνθέτει ένα μυθιστόρημα παράθυρο ανοιχτό στον κόσμο των αντιλήψεων και των συναισθημάτων των κατοίκων της Πόλης. Στο κείμενό της μας εξηγεί γιατί επιστρέφει για δεύτερη φορά στη γενέτειρά της.

Την περίοδο της αναπάντεχης για την ανθρωπότητα εμφάνισης του κορονοϊού ήρθε σαν λάμψη στο μυαλό μου η ιδέα να επιστρέψω λογοτεχνικά στον τόπο μου. Είχαν περάσει ακριβώς δέκα χρόνια από τότε που με είχε επισκεφτεί για πρώτη φορά αυτό που συνηθίζουμε να λέμε έμπνευση κι έτσι άρχισε σιγά σιγά να βλασταίνει στο μυαλό μου ο σπόρος της νοσταλγίας.
Ξεφύλλισα τα Κύματα του Βοσπόρου, το πρώτο μου μυθιστόρημα, και άφησα τη μνήμη να με παρασύρει, σαν καραβάκι ακυβέρνητο, πίσω στην Πόλη, την εποχή των ταξιδιών και της έρευνας για τη συγγραφή του βιβλίου μου. Πολύ υλικό, πολλές αναμνήσεις. Η ματιά μου ήρθε και στάθηκε εκεί στο 1929 και στις αναφορές μου για τον παγωμένο Βόσπορο, τότε που μεγάλα κομμάτια πάγων είχαν αποσπαστεί από τις ακτές της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας και παρασυρμένα από το ρεύμα και τον βόρειο άνεμο κατέκλυσαν τα στενά. Αυτό δεν έχει αξιοποιηθεί όπως του έπρεπε σκέφτηκα, και με κίνητρο την αντιμετώπιση της δύσκολης περιόδου του εγκλεισμού και τη χαρά της δημιουργίας αφέθηκα στη γραφή.

Ίσως αναρωτηθεί κανείς, γιατί πάλι Πόλη; Πρώτα απ’ όλα γιατί κουβαλάω μέσα μου, κυρίως από τις διηγήσεις των γονιών μου, ενθυμήσεις και ανίατη νοσταλγία. Ύστερα, γιατί αισθάνομαι αιχμάλωτη των ήχων της Πόλης που φιδοσέρνονται πίσω από τους τοίχους των παλαιών κτιρίων, καθώς και των όμορφων εικόνων που χαράχτηκαν στη μνήμη μου από τις διαδρομές και τις περιπλανήσεις  στα σοκάκια της. Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη ανάγκη να θεωρώ τον εαυτό μου και όλους εμάς τους απογόνους των Ρωμιών που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν εκεί, επιφορτισμένους με τη διαφύλαξη και διάδοση του πολιτισμού και της κουλτούρας του γένους μας. Ο χρόνος κυλά και στο διάβα του διαμορφώνει και αλλάζει τα πάντα. Οφείλουμε λοιπόν ακόμα και μέσα από ένα λογοτεχνικό έργο, προϊόν μυθοπλασίας, να γεφυρώσουμε το παρελθόν με το παρόν, αναδύοντας μέσα από τις αφηγήσεις των ηρώων την ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη όσων την έζησαν μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα της τότε Κωνσταντινούπολης. Έτσι δηλώνουμε την παρουσία μας παραδίδοντας τη σκυτάλη στους νεότερους, ώστε η πατρίδα μας να παραμείνει αλησμόνητη και όχι χαμένη!

Μαίρη Μαγουλά
 

Την περίοδο της αναπάντεχης για την ανθρωπότητα εμφάνισης του κορονοϊού ήρθε σαν λάμψη στο μυαλό μου η ιδέα να επιστρέψω λογοτεχνικά στον τόπο μου. Είχαν περάσει ακριβώς δέκα χρόνια από τότε που με είχε επισκεφτεί για πρώτη φορά αυτό που συνηθίζουμε να λέμε έμπνευση κι έτσι άρχισε σιγά σιγά να βλασταίνει στο μυαλό μου ο σπόρος της νοσταλγίας.
Ξεφύλλισα τα Κύματα του Βοσπόρου, το πρώτο μου μυθιστόρημα, και άφησα τη μνήμη να με παρασύρει, σαν καραβάκι ακυβέρνητο, πίσω στην Πόλη, την εποχή των ταξιδιών και της έρευνας για τη συγγραφή του βιβλίου μου. Πολύ υλικό, πολλές αναμνήσεις. Η ματιά μου ήρθε και στάθηκε εκεί στο 1929 και στις αναφορές μου για τον παγωμένο Βόσπορο, τότε που μεγάλα κομμάτια πάγων είχαν αποσπαστεί από τις ακτές της Ρουμανίας και της Βουλγαρίας και παρασυρμένα από το ρεύμα και τον βόρειο άνεμο κατέκλυσαν τα στενά. Αυτό δεν έχει αξιοποιηθεί όπως του έπρεπε σκέφτηκα, και με κίνητρο την αντιμετώπιση της δύσκολης περιόδου του εγκλεισμού και τη χαρά της δημιουργίας αφέθηκα στη γραφή.

Ίσως αναρωτηθεί κανείς, γιατί πάλι Πόλη; Πρώτα απ’ όλα γιατί κουβαλάω μέσα μου, κυρίως από τις διηγήσεις των γονιών μου, ενθυμήσεις και ανίατη νοσταλγία. Ύστερα, γιατί αισθάνομαι αιχμάλωτη των ήχων της Πόλης που φιδοσέρνονται πίσω από τους τοίχους των παλαιών κτιρίων, καθώς και των όμορφων εικόνων που χαράχτηκαν στη μνήμη μου από τις διαδρομές και τις περιπλανήσεις  στα σοκάκια της. Υπάρχει όμως και μια βαθύτερη ανάγκη να θεωρώ τον εαυτό μου και όλους εμάς τους απογόνους των Ρωμιών που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν εκεί, επιφορτισμένους με τη διαφύλαξη και διάδοση του πολιτισμού και της κουλτούρας του γένους μας. Ο χρόνος κυλά και στο διάβα του διαμορφώνει και αλλάζει τα πάντα. Οφείλουμε λοιπόν ακόμα και μέσα από ένα λογοτεχνικό έργο, προϊόν μυθοπλασίας, να γεφυρώσουμε το παρελθόν με το παρόν, αναδύοντας μέσα από τις αφηγήσεις των ηρώων την ανεξίτηλα χαραγμένη στη μνήμη όσων την έζησαν μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα της τότε Κωνσταντινούπολης. Έτσι δηλώνουμε την παρουσία μας παραδίδοντας τη σκυτάλη στους νεότερους, ώστε η πατρίδα μας να παραμείνει αλησμόνητη και όχι χαμένη!

Μαίρη Μαγουλά