

ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ: ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΓΙΑ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΓΙΑ ΟΛΗ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Καλή σχολική χρονιά! Μια μεγάλη αγκαλιά ετοιμάζεται να υποδεχτεί αγόρια και κορίτσια μεγαλύτερα κατά ένα ολόκληρο καλοκαίρι!
Τι να πρωτοευχηθούμε λοιπόν; Σίγουρα μια ήσυχη και ασφαλή χρονιά ώστε να προσφέρουμε στα παιδιά μας χρόνο και χώρο να ανθίσουν σε ένα περιβάλλον που να δίνει κίνητρα και ευκαιρίες για μεγάλωμα και νέες περιπέτειες στη ζωή και τη γνώση!
Η έναρξη του σχολικού έτους είναι αφετηρία για νέα ξεκινήματα. Και για να εξηγούμαστε, δεν εννοώ καθόλου καινούργιες εξωσχολικές δραστηριότητες, ωδεία, γυμναστήρια, φροντιστήρια και άλλα τέτοια. Κυρίως εννοώ νέες βάσεις επικοινωνίας, καινούργιες ευθύνες και όρια που θα δώσουν στο παιδί αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία.
Η νέα χρονιά με τις ανάγκες, τις υποχρεώσεις και τις χαρές της αποτελεί μια ευκαιρία για την οικογένεια να συζητήσει την περσινή της εμπειρία, να ξανασκεφτεί τον προγραμματισμό και την οργάνωσή της. Τι ήταν ευχάριστο και αποδοτικό ή τι ήταν κουραστικό, ακόμα και εξοντωτικό στην καθημερινότητα; Σε ένα τέτοιο «οικογενειακό συμβούλιο» γονείς και παιδιά θα ακούσουν ο ένας τις ανάγκες του άλλου, θα μπουν από την αρχή κανόνες και όρια που θα σηματοδοτήσουν καινούργιο ξεκίνημα.
Θα πρότεινα στους γονείς με τη νέα σχολική χρονιά να επικεντρωθούν στην επικοινωνία με το παιδί τους, στο χτίσιμο μιας σχέσης εμπιστοσύνης που θα τους βοηθήσει να το καθοδηγούν με ασφάλεια μέσα από τις δυσκολίες και τις αναποδιές στο αύριο. Δεν υπάρχουν προβλήματα, υπάρχουν μόνο λύσεις! Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι το καλύτερο δώρο για να αντεπεξέρθουν τα παιδιά στη σχολική πραγματικότητα που δεν θα είναι ποτέ ρόδινη. Πάντα θα υπάρχει ο φίλος που στεναχωρεί, ο αντιπαθητικός εκπαιδευτικός, η ομάδα που χάνει, το δύσκολο μάθημα, το πρόβλημα που θα ζητά τη λύση του. Σημασία έχει να μάθουμε στα παιδιά μας -και στον εαυτό μας- να μην το βάζουμε κάτω όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως ακριβώς τα θέλουμε. Γιατί το σχολείο, όπως και η ζωή, έχει δυσκολίες και ανατροπές.
Ιδιαίτερη βέβαια φροντίδα χρειάζεται το ΠΡΩΤΑΚΙ μας, γιατί βιώνει μια σημαντική αλλαγή. Από το νηπιαγωγεία στο δημοτικό (αλλά και από το δημοτικό στο γυμνάσιο) τα μεγέθη αλλάζουν, τα πρόσωπα αναφοράς πολλαπλασιάζονται. Οι φιλίες διαλύονται για να δημιουργηθούν άλλες. Η περηφάνια για το ότι κανείς μεγαλώνει μπορεί να συνοδεύεται με αισθήματα αποχωρισμού, ανασφάλεια και άγχος. Ευτυχώς, γνωρίζουμε ότι όλα αυτά περνάνε γρήγορα και τα παιδιά προσαρμόζονται στο νέο τους περιβάλλον.
Στη μετάβαση αυτή τη μεγαλύτερη βοήθεια, κατά τη γνώμη μου, τη χρειάζονται οι γονείς οι οποίοι συχνά είναι πιο αγχωμένοι από τα παιδιά τους. Γι’ αυτό θα τους συμβούλευα να είναι ψύχραιμοι, υποστηρικτικοί και αισιόδοξοι. Να αποφεύγουν τις δραματικές αγκαλιές έξω από την πόρτα του σχολείου, γιατί φορτίζουν χωρίς λόγο συναισθηματικά το παιδί τους.
Και, κυρίως, αγαπημένοι μου γονείς, μη χρησιμοποιείτε τον πρώτο πληθυντικό όταν αναφέρεστε στις δραστηριότητες του παιδιού σας: «Τι έχουμε να διαβάσουμε, γράψαμε ορθογραφία, πήραμε Α, δυσκολευόμαστε στα μαθηματικά» και άλλα τέτοια. Το παιδί σας, όπως κι εσείς, είναι μια αυτόνομη ξεχωριστή προσωπικότητα. Κρατήστε τον πληθυντικό στο «γελάσαμε, αγκαλιαστήκαμε, φροντίσαμε, φάγαμε παρέα, κουβεντιάσαμε…»
Και κάτι τελευταίο. Πολλές φορές ακούω το παράπονο: «Δεν μου μιλάει το παιδί μου, δεν μου λέει τι έγινε στο σχολείο». Δεν πειράζει. Μιλήστε εσείς για τη δική σας μέρα και τα συναισθήματά σας και αφήστε το παιδί να πάρει τον χρόνο του. Μην ξεχνάτε ότι οι αγχωμένες ερωτήσεις μας μπορεί να μοιάζουν λίγο ανακριτικές! Ας δείξουμε εμπιστοσύνη και υπομονή κι ας αφιερώσουμε χρόνο στην πραγματική επικοινωνία. Το έχουμε και οι γονείς ανάγκη όσο και τα παιδιά. Γιατί τα χρόνια πετάνε και φεύγουν!
Καλό μας ξεκίνημα!
Αντιόπη Φραντζή
Εκπαιδευτικός, διευθύντρια στο 70ό Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, συγγραφέας παιδικών βιβλίων
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί η σειρά παιδικών βιβλίων της με τίτλο «Μαθητικά κατορθώματα», μια σειρά με μικρές ιστορίες της καθημερινής σχολικής ζωής: Τι κάνουν τα πρωτάκια, Τα ζωγραφιστά μυστικά, Ουφ, ξελευθερία! (κυκλοφορεί στις 20 Σεπτεμβρίου 2018).
Καλή σχολική χρονιά! Μια μεγάλη αγκαλιά ετοιμάζεται να υποδεχτεί αγόρια και κορίτσια μεγαλύτερα κατά ένα ολόκληρο καλοκαίρι!
Τι να πρωτοευχηθούμε λοιπόν; Σίγουρα μια ήσυχη και ασφαλή χρονιά ώστε να προσφέρουμε στα παιδιά μας χρόνο και χώρο να ανθίσουν σε ένα περιβάλλον που να δίνει κίνητρα και ευκαιρίες για μεγάλωμα και νέες περιπέτειες στη ζωή και τη γνώση!
Η έναρξη του σχολικού έτους είναι αφετηρία για νέα ξεκινήματα. Και για να εξηγούμαστε, δεν εννοώ καθόλου καινούργιες εξωσχολικές δραστηριότητες, ωδεία, γυμναστήρια, φροντιστήρια και άλλα τέτοια. Κυρίως εννοώ νέες βάσεις επικοινωνίας, καινούργιες ευθύνες και όρια που θα δώσουν στο παιδί αυτοπεποίθηση και ανεξαρτησία.
Η νέα χρονιά με τις ανάγκες, τις υποχρεώσεις και τις χαρές της αποτελεί μια ευκαιρία για την οικογένεια να συζητήσει την περσινή της εμπειρία, να ξανασκεφτεί τον προγραμματισμό και την οργάνωσή της. Τι ήταν ευχάριστο και αποδοτικό ή τι ήταν κουραστικό, ακόμα και εξοντωτικό στην καθημερινότητα; Σε ένα τέτοιο «οικογενειακό συμβούλιο» γονείς και παιδιά θα ακούσουν ο ένας τις ανάγκες του άλλου, θα μπουν από την αρχή κανόνες και όρια που θα σηματοδοτήσουν καινούργιο ξεκίνημα.
Θα πρότεινα στους γονείς με τη νέα σχολική χρονιά να επικεντρωθούν στην επικοινωνία με το παιδί τους, στο χτίσιμο μιας σχέσης εμπιστοσύνης που θα τους βοηθήσει να το καθοδηγούν με ασφάλεια μέσα από τις δυσκολίες και τις αναποδιές στο αύριο. Δεν υπάρχουν προβλήματα, υπάρχουν μόνο λύσεις! Αυτός ο τρόπος σκέψης είναι το καλύτερο δώρο για να αντεπεξέρθουν τα παιδιά στη σχολική πραγματικότητα που δεν θα είναι ποτέ ρόδινη. Πάντα θα υπάρχει ο φίλος που στεναχωρεί, ο αντιπαθητικός εκπαιδευτικός, η ομάδα που χάνει, το δύσκολο μάθημα, το πρόβλημα που θα ζητά τη λύση του. Σημασία έχει να μάθουμε στα παιδιά μας -και στον εαυτό μας- να μην το βάζουμε κάτω όταν τα πράγματα δεν πάνε όπως ακριβώς τα θέλουμε. Γιατί το σχολείο, όπως και η ζωή, έχει δυσκολίες και ανατροπές.
Ιδιαίτερη βέβαια φροντίδα χρειάζεται το ΠΡΩΤΑΚΙ μας, γιατί βιώνει μια σημαντική αλλαγή. Από το νηπιαγωγεία στο δημοτικό (αλλά και από το δημοτικό στο γυμνάσιο) τα μεγέθη αλλάζουν, τα πρόσωπα αναφοράς πολλαπλασιάζονται. Οι φιλίες διαλύονται για να δημιουργηθούν άλλες. Η περηφάνια για το ότι κανείς μεγαλώνει μπορεί να συνοδεύεται με αισθήματα αποχωρισμού, ανασφάλεια και άγχος. Ευτυχώς, γνωρίζουμε ότι όλα αυτά περνάνε γρήγορα και τα παιδιά προσαρμόζονται στο νέο τους περιβάλλον.
Στη μετάβαση αυτή τη μεγαλύτερη βοήθεια, κατά τη γνώμη μου, τη χρειάζονται οι γονείς οι οποίοι συχνά είναι πιο αγχωμένοι από τα παιδιά τους. Γι’ αυτό θα τους συμβούλευα να είναι ψύχραιμοι, υποστηρικτικοί και αισιόδοξοι. Να αποφεύγουν τις δραματικές αγκαλιές έξω από την πόρτα του σχολείου, γιατί φορτίζουν χωρίς λόγο συναισθηματικά το παιδί τους.
Και, κυρίως, αγαπημένοι μου γονείς, μη χρησιμοποιείτε τον πρώτο πληθυντικό όταν αναφέρεστε στις δραστηριότητες του παιδιού σας: «Τι έχουμε να διαβάσουμε, γράψαμε ορθογραφία, πήραμε Α, δυσκολευόμαστε στα μαθηματικά» και άλλα τέτοια. Το παιδί σας, όπως κι εσείς, είναι μια αυτόνομη ξεχωριστή προσωπικότητα. Κρατήστε τον πληθυντικό στο «γελάσαμε, αγκαλιαστήκαμε, φροντίσαμε, φάγαμε παρέα, κουβεντιάσαμε…»
Και κάτι τελευταίο. Πολλές φορές ακούω το παράπονο: «Δεν μου μιλάει το παιδί μου, δεν μου λέει τι έγινε στο σχολείο». Δεν πειράζει. Μιλήστε εσείς για τη δική σας μέρα και τα συναισθήματά σας και αφήστε το παιδί να πάρει τον χρόνο του. Μην ξεχνάτε ότι οι αγχωμένες ερωτήσεις μας μπορεί να μοιάζουν λίγο ανακριτικές! Ας δείξουμε εμπιστοσύνη και υπομονή κι ας αφιερώσουμε χρόνο στην πραγματική επικοινωνία. Το έχουμε και οι γονείς ανάγκη όσο και τα παιδιά. Γιατί τα χρόνια πετάνε και φεύγουν!
Καλό μας ξεκίνημα!
Αντιόπη Φραντζή
Εκπαιδευτικός, διευθύντρια στο 70ό Δημοτικό Σχολείο Αθηνών, συγγραφέας παιδικών βιβλίων
Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί η σειρά παιδικών βιβλίων της με τίτλο «Μαθητικά κατορθώματα», μια σειρά με μικρές ιστορίες της καθημερινής σχολικής ζωής: Τι κάνουν τα πρωτάκια, Τα ζωγραφιστά μυστικά, Ουφ, ξελευθερία! (κυκλοφορεί στις 20 Σεπτεμβρίου 2018).










