Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΩΝ
ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΩΝ
ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΩΝ

ΜΙΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ ΓΡΑΜΜΑΤΟΣΗΜΩΝ

Μια ξεχασμένη συλλογή γραμματοσήμων φέρνει στο φως ένα ψηφιδωτό από ζωές παράλληλες. Η ανακάλυψη αυτή ωθεί την Ίριδα Τζαχίλη να ξεκινήσει μια έρευνα που οδηγεί στη συγγραφή του βιβλίου της.

Δυσκολεύομαι να μιλήσω για τον λόγο συγγραφής αυτού του βιβλίου, γιατί δεν είναι από αυτά που δημιουργήθηκαν και εξελίχθηκαν σταδιακά, δεν ωρίμασε. Αν είχε ωριμάσει, φοβάμαι πως δεν θα είχε γραφτεί. Στον νου μου έρχεται μόνο η στιγμή που η ιστορία ήρθε και στάθηκε μπροστά μου με τη δύναμη των λέξεων, σαν το πουλάκι που χτυπά με φόρα στο τζάμι γιατί δεν το βλέπει. 
Αν προσπαθήσω να θυμηθώ την αρχή του, επικεντρώνομαι σε ένα σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου του 2018, τότε που αποφάσισα να ψάξω στα χαρτιά της μητέρας μου Δήμητρας Αγγελίδου να δω τι μπορώ να αποχωριστώ ή τι να τακτοποιήσω. Είχαν πια περάσει πάνω από 10 χρόνια από τον θάνατό της. Έτσι βρήκα το άλμπουμ με τη μισοξεχασμένη συλλογή γραμματοσήμων, όλων γερμανικών, που εκδόθηκαν από το 1936 έως το 1941. Παράλληλα, ανέσυρα μια επίσης μισοξεχασμένη φράση της Δήμητρας για το πώς βρέθηκε η συλλογή εκεί, πώς βρέθηκε στα χέρια της. Της την έδωσε λέει ένας Γερμανός αξιωματικός που έζησε για λίγο διάστημα στο γειτονικό της επιταγμένο σπίτι.

Ακολούθησε ένα κενό. Απορία μεγάλη, έκπληξη, κυρίως με τον εαυτό μου…, μα τι είναι αυτή η ιστορία, πώς δεν την πρόσεξα τόσον καιρό; Και μάλλον γρήγορα,  ήρθε και εγκαταστάθηκε στους συνειρμούς και το εσωτερικό βλέμμα, μια υπόκωφη αναστάτωση, μια έξαψη, γιατί δεν βρίσκω καλύτερη λέξη, που υπαγορεύεται από μια συλλογή που αλλάζει χέρια και προϋποθέτει συνάντηση ανάμεσα σε δύο τόσο αλλότριους και αλλότροπους ανθρώπους, με τόσες απαγορεύσεις και εχθρικά αισθήματα. Τι είδους μυθολογία κρύβουν αυτά τα τόσο μικρά και απτά αντικείμενα όπως τα γραμματόσημα;

Όχι ότι πέρασα κατευθείαν στη συγγραφή, εννοώ στον υπολογιστή. Καταρχάς προσπάθησα να κυκλώσω την απορία όπου βρέθηκα. Ρώτησα, διάβασα, αμφέβαλα, συμπέρανα. Η πραγματική συγγραφή ξεκίνησε όταν άρχισα να αναρωτιέμαι βάζοντας φράσεις, λέξεις και διατυπώνοντας όρια στην έρευνα. Η έρευνα από την άλλη δεν ήταν η συστηματική ενασχόληση που υπονοεί η λέξη. Ήταν κάτι σαν κατάσταση, που επέτρεπε να αφήνω χρόνο για την αίγλη της έκπληξης, κυρίως για την αναμονή της. Την περίεργη σχέση έρευνας και λέξεων, όπου μία λέξη πετάγεται, τινάζεται και ωθεί την έρευνα, και πάλι το ίδιο αντίστροφα, ξέρω μόνο να την περιγράψω δεν ξέρω να την εξηγήσω.

Δεν εντοπίζω τη συγκεκριμένη στιγμή που αποφάσισα να τα κάνω όλα αυτά βιβλίο. Έψαχνα και έγραφα, δεν ξέρω τι ήταν πρώτο και τι δεύτερο, τι έγινε πρώτα και τι ύστερα. Και αν το έκανα βιβλίο χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, ήταν για να δώσω ύπαρξη στην ιστορία. Για να υπάρξει μια ιστορία πρέπει κάποιος να τη διηγηθεί, και ένα βιβλίο προσφέρει αντοχή και χρόνο.   

Ίρις Τζαχίλη
 

Δυσκολεύομαι να μιλήσω για τον λόγο συγγραφής αυτού του βιβλίου, γιατί δεν είναι από αυτά που δημιουργήθηκαν και εξελίχθηκαν σταδιακά, δεν ωρίμασε. Αν είχε ωριμάσει, φοβάμαι πως δεν θα είχε γραφτεί. Στον νου μου έρχεται μόνο η στιγμή που η ιστορία ήρθε και στάθηκε μπροστά μου με τη δύναμη των λέξεων, σαν το πουλάκι που χτυπά με φόρα στο τζάμι γιατί δεν το βλέπει. 
Αν προσπαθήσω να θυμηθώ την αρχή του, επικεντρώνομαι σε ένα σαββατοκύριακο του Οκτωβρίου του 2018, τότε που αποφάσισα να ψάξω στα χαρτιά της μητέρας μου Δήμητρας Αγγελίδου να δω τι μπορώ να αποχωριστώ ή τι να τακτοποιήσω. Είχαν πια περάσει πάνω από 10 χρόνια από τον θάνατό της. Έτσι βρήκα το άλμπουμ με τη μισοξεχασμένη συλλογή γραμματοσήμων, όλων γερμανικών, που εκδόθηκαν από το 1936 έως το 1941. Παράλληλα, ανέσυρα μια επίσης μισοξεχασμένη φράση της Δήμητρας για το πώς βρέθηκε η συλλογή εκεί, πώς βρέθηκε στα χέρια της. Της την έδωσε λέει ένας Γερμανός αξιωματικός που έζησε για λίγο διάστημα στο γειτονικό της επιταγμένο σπίτι.

Ακολούθησε ένα κενό. Απορία μεγάλη, έκπληξη, κυρίως με τον εαυτό μου…, μα τι είναι αυτή η ιστορία, πώς δεν την πρόσεξα τόσον καιρό; Και μάλλον γρήγορα,  ήρθε και εγκαταστάθηκε στους συνειρμούς και το εσωτερικό βλέμμα, μια υπόκωφη αναστάτωση, μια έξαψη, γιατί δεν βρίσκω καλύτερη λέξη, που υπαγορεύεται από μια συλλογή που αλλάζει χέρια και προϋποθέτει συνάντηση ανάμεσα σε δύο τόσο αλλότριους και αλλότροπους ανθρώπους, με τόσες απαγορεύσεις και εχθρικά αισθήματα. Τι είδους μυθολογία κρύβουν αυτά τα τόσο μικρά και απτά αντικείμενα όπως τα γραμματόσημα;

Όχι ότι πέρασα κατευθείαν στη συγγραφή, εννοώ στον υπολογιστή. Καταρχάς προσπάθησα να κυκλώσω την απορία όπου βρέθηκα. Ρώτησα, διάβασα, αμφέβαλα, συμπέρανα. Η πραγματική συγγραφή ξεκίνησε όταν άρχισα να αναρωτιέμαι βάζοντας φράσεις, λέξεις και διατυπώνοντας όρια στην έρευνα. Η έρευνα από την άλλη δεν ήταν η συστηματική ενασχόληση που υπονοεί η λέξη. Ήταν κάτι σαν κατάσταση, που επέτρεπε να αφήνω χρόνο για την αίγλη της έκπληξης, κυρίως για την αναμονή της. Την περίεργη σχέση έρευνας και λέξεων, όπου μία λέξη πετάγεται, τινάζεται και ωθεί την έρευνα, και πάλι το ίδιο αντίστροφα, ξέρω μόνο να την περιγράψω δεν ξέρω να την εξηγήσω.

Δεν εντοπίζω τη συγκεκριμένη στιγμή που αποφάσισα να τα κάνω όλα αυτά βιβλίο. Έψαχνα και έγραφα, δεν ξέρω τι ήταν πρώτο και τι δεύτερο, τι έγινε πρώτα και τι ύστερα. Και αν το έκανα βιβλίο χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, ήταν για να δώσω ύπαρξη στην ιστορία. Για να υπάρξει μια ιστορία πρέπει κάποιος να τη διηγηθεί, και ένα βιβλίο προσφέρει αντοχή και χρόνο.   

Ίρις Τζαχίλη