Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
«Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ»
«Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ»
«Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ»

«Η ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ»

Η Καλή Δοξιάδη μας αφηγείται τι συμβαίνει στο δεύτερο μέρος της συγκλονιστικής τριλογίας της «Μια ιστορία μόνο». Μια τριλογία για την Ιστορία μιας οικογένειας και την ιστορία μιας χώρας.

Έχουν περάσει 27 χρόνια από τότε που η Ανθή Βελισσάρη, κορίτσι 14 ετών, εγκατέλειψε την αγαπημένη της Κέρκυρα ύστερα από ένα τραυματικό γεγονός, έναν βίαιο θάνατο, που τη σημάδεψε για πάντα. Ο αγαπημένος της πατέρας που την είχε μεγαλώσει έχει πεθάνει, αφήνοντάς της κληρονομιά-έκπληξη το σπίτι στα βράχια, τον «τόπο του δράματος», που πίστευε ότι είχε χαθεί απ’ τη ζωή της από πολύ νωρίτερα.
Είναι Μάρτιος του 1976 όταν, ως πετυχημένη πια επαγγελματίας στο εξωτερικό, επιστρέφει αναγκαστικά για να πουλήσει το σπίτι. Είναι ένα βροχερό και κρύο πρωινό και σκοπεύει να  γυρίσει στην Αθήνα αυθημερόν, πιστεύοντας ότι τίποτα πια δεν τη δένει με αυτό το μέρος και ότι κόβοντας τον τυπικό πια δεσμό της ιδιοκτησίας, θα απελευθερωθεί τελειωτικά από το παρελθόν.
Στέκεται τουρτουρίζοντας στη βροχή έξω απ’ τη σκουριασμένη καγκελόπορτα. Έχει βρει το σπίτι εγκαταλελειμμένο και σχεδόν απρόσιτο, αποκλεισμένο από αφύσικα πυκνή βλάστηση που την εμποδίζει να πλησιάσει. Είναι κλεισμένη απέξω, κι αυτό την κάνει να πεισμώσει. Σιγά μην της φράξουν μερικά αγκάθια την είσοδο στο σπίτι της!
Μαθαίνει ότι κάποιος ανώνυμος από το εξωτερικό ζητάει επίμονα να το αγοράσει, πράγμα  που τη θυμώνει ακόμα περισσότερο. Ενώ σκόπευε να επιστρέψει στην Αθήνα αυθημερόν, αποφασίζει να μείνει, τουλάχιστον ώσπου να δει το σπίτι.
Τελικά μένει για τέσσερις μέρες. Μέσα σε αυτό το διάστημα συναντά πρόσωπα από το παρελθόν που είναι άγνωστα ή αγνώριστα και πάντως γνωστά ή και αναπάντεχα αγαπητά,  βρίσκει απαντήσεις σε ερωτήματα που την έχουν βασανίσει από παιδί. Παραβιάζει τον αγκάθινο φραγμό και περνά μια ατέλειωτη επεισοδιακή νύχτα στο σπίτι της, ενώ έξω μαίνεται καταιγίδα. Και κυρίως αναγνωρίζει την αμείωτη θαλπωρή του νησιού και ιδιαίτερα του ερειπωμένου πια σπιτιού και καταλαβαίνει ότι γύρισε εκεί όπου ανήκει, και  ότι το παρελθόν είναι οικογένεια.

Καλή Δοξιάδη
 

Έχουν περάσει 27 χρόνια από τότε που η Ανθή Βελισσάρη, κορίτσι 14 ετών, εγκατέλειψε την αγαπημένη της Κέρκυρα ύστερα από ένα τραυματικό γεγονός, έναν βίαιο θάνατο, που τη σημάδεψε για πάντα. Ο αγαπημένος της πατέρας που την είχε μεγαλώσει έχει πεθάνει, αφήνοντάς της κληρονομιά-έκπληξη το σπίτι στα βράχια, τον «τόπο του δράματος», που πίστευε ότι είχε χαθεί απ’ τη ζωή της από πολύ νωρίτερα.
Είναι Μάρτιος του 1976 όταν, ως πετυχημένη πια επαγγελματίας στο εξωτερικό, επιστρέφει αναγκαστικά για να πουλήσει το σπίτι. Είναι ένα βροχερό και κρύο πρωινό και σκοπεύει να  γυρίσει στην Αθήνα αυθημερόν, πιστεύοντας ότι τίποτα πια δεν τη δένει με αυτό το μέρος και ότι κόβοντας τον τυπικό πια δεσμό της ιδιοκτησίας, θα απελευθερωθεί τελειωτικά από το παρελθόν.
Στέκεται τουρτουρίζοντας στη βροχή έξω απ’ τη σκουριασμένη καγκελόπορτα. Έχει βρει το σπίτι εγκαταλελειμμένο και σχεδόν απρόσιτο, αποκλεισμένο από αφύσικα πυκνή βλάστηση που την εμποδίζει να πλησιάσει. Είναι κλεισμένη απέξω, κι αυτό την κάνει να πεισμώσει. Σιγά μην της φράξουν μερικά αγκάθια την είσοδο στο σπίτι της!
Μαθαίνει ότι κάποιος ανώνυμος από το εξωτερικό ζητάει επίμονα να το αγοράσει, πράγμα  που τη θυμώνει ακόμα περισσότερο. Ενώ σκόπευε να επιστρέψει στην Αθήνα αυθημερόν, αποφασίζει να μείνει, τουλάχιστον ώσπου να δει το σπίτι.
Τελικά μένει για τέσσερις μέρες. Μέσα σε αυτό το διάστημα συναντά πρόσωπα από το παρελθόν που είναι άγνωστα ή αγνώριστα και πάντως γνωστά ή και αναπάντεχα αγαπητά,  βρίσκει απαντήσεις σε ερωτήματα που την έχουν βασανίσει από παιδί. Παραβιάζει τον αγκάθινο φραγμό και περνά μια ατέλειωτη επεισοδιακή νύχτα στο σπίτι της, ενώ έξω μαίνεται καταιγίδα. Και κυρίως αναγνωρίζει την αμείωτη θαλπωρή του νησιού και ιδιαίτερα του ερειπωμένου πια σπιτιού και καταλαβαίνει ότι γύρισε εκεί όπου ανήκει, και  ότι το παρελθόν είναι οικογένεια.

Καλή Δοξιάδη