Η Κόκο Μέλορς, με το μυθιστόρημά της «Οι αδερφές Μπλου», μας βυθίζει σε έναν κόσμο που πάλλεται ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι, στην τρυφερότητα και στην ωμή σκληρότητα της ζωής. Η αφήγησή της είναι σαν κομψό υφαντό από φράσεις που άλλοτε καίνε κι άλλοτε χαϊδεύουν, φέρνοντας στην επιφάνεια τις λεπτές, συχνά ανεπαίσθητες, γραμμές που χωρίζουν την απώλεια από την επιθυμία, την καταστροφή από την ίαση.
Πρόκειται για μια συγκλονιστική διερεύνηση της αδερφικής αγάπης και του πένθους, του εθισμού και της επανάκαμψης, του πόνου και της ευχαρίστησης· εδώ έχουμε να κάνουμε με ένα μυθιστόρημα που ανατέμνει όχι μόνο τη σχέση δύο αδελφών, αλλά και την ίδια την ακατέργαστη ανθρώπινη εμπειρία. Οι ηρωίδες της Μέλορς είναι άλλωστε ζωντανές παρουσίες που κουβαλούν τις ρωγμές τους σαν στίγματα και σαν λάβαρα, ισορροπώντας επικίνδυνα ανάμεσα στην ανάγκη για αυτοκαταστροφή και την κρυφή λαχτάρα για σωτηρία.
Η συγγραφέας, με γλώσσα πλούσια αλλά ποτέ εξεζητημένη, υφαίνει έναν κόσμο όπου το οικογενειακό δέσιμο μετατρέπεται σε σωσίβιο αλλά και σε βάρος, όπου η απώλεια γίνεται καθρέφτης που δείχνει όσα δεν τολμάμε να δούμε. Η Μέλορς αποδεικνύει ξανά ότι είναι συγγραφέας με οξυδερκή ματιά και ακατέργαστη ειλικρίνεια, προσφέροντάς μας ένα βιβλίο που σίγουρα θα συνοδεύει τις λογοτεχνικές σου συζητήσεις για καιρό.
Σχόλια(0)