Ο δικός μας John Lennon

Μουσικοί, ηθοποιοί, συγγραφείς, δημοσιογράφοι, φωτογράφοι, συνεργάτες, που το όνομά τους σημαίνει κάτι, μιλάνε (μ’ ένα κείμενό τους) για έναν από τους βασικούς διαμορφωτές της ποπ κουλτούρας του 20ού αιώνα. Όσοι τον έζησαν έχουν κάτι να θυμηθούν από τις συναντήσεις τους μαζί του, όσοι δεν τον γνώρισαν αναφέρονται στο θαυμασμό τους γι’ αυτόν και στον τρόπο που τους επηρέασε. Ένα δοξαστικό παζλ κειμένων με ζηλευτές υπογραφές [...].
μπορείς να διαβάσεις μερικά πραγματικά ωραία κείμενα, κάποιες έξυπνες ατάκες και να μάθεις ενδιαφέροντα περιστατικά [...].
Η μετάφραση του Αλέξη Καλοφωλιά μάς μεταφέρει ατόφιο το πνεύμα των κειμένων [...].  

Όταν πήρα στα χέρια μου το βιβλίο, το πρώτο που πρόσεξα ήταν ο τρόπος με τον οποίο ήταν «στημένο», με δυο λόγια, μου άρεσε η εξωτερική του εμφάνιση, γεμάτη από γραφιστικά τεχνάσματα, κι αυτό μου έδωσε το έναυσμα και με παρακίνησε να προχωρήσω σ’ ένα θέμα που, ούτως ή άλλως, μ’ ενδιέφερε. Ν’ ασχοληθώ και πάλι με τον αγαπημένο μου Τζον Λένον.
Στην αρχή του βιβλίου, η Γιόκο τού στέλνει ένα μεγάλο φιλί, του εύχεται χαρούμενα γενέθλια και του γράφει ένα μικρό γράμμα. Στη συνέχεια, δεκάδες φίλοι, γνωστοί και συνεργάτες του Τζον, περιμένουν υπομονετικά τη σειρά τους και μιλούν γι’ αυτόν, ο ένας μετά τον άλλο, με την αμεσότητα που τους επιτρέπει η όποια επαφή ή σχέση τους μαζί του. Ακριβώς δηλαδή ό,τι θα έκαναν σ’ ένα πάρτι γενεθλίων την εποχή που τα φώτα της δημοσιότητας άστραφταν εκθαμβωτικά πάνω απ’ τα κεφάλια των «σκαθαριών» και οι γκρούπις περικύκλωναν ασφυκτικά κάθε συναυλιακό χώρο όπου εμφανίζονταν. [...]
Στο τέλος του βιβλίου, η Γιόκο Όνο γράφει ένα μικρό κείμενο, όπου διηγείται ένα περιστατικό από την κοινή τους ζωή, λίγο καιρό πριν εκείνος δολοφονηθεί, το οποίο προσωπικά βρίσκω αρκετά συγκινητικό, αλλά δεν θα σας το περιγράψω εδώ, γιατί πρέπει να το διαβάσετε εσείς. Εκεί κατάλαβα ότι ο Λένον των Μπητλς ήταν ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα του πλανήτη ενώ ο ερωτευμένος με τη Γιόκο Λένον ήταν ένας κοινός προδότης, ένας άνθρωπος που πλήγωσε την υπόλοιπη ανθρωπότητα, γιατί απλώς και μόνο αφοσιώθηκε στον έρωτά του.