Συλλογή δεκατριών διηγημάτων και μιας νουβέλας που φλερτάρουν με το παράδοξο και το θαύμα, φέρνοντας στο νου ορισμένες από τις καλύτερες στιγμές της στιχουργικής του Μάνου Ελευθερίου. […]
Η νουβέλα «Γλυκό κυδώνι», το μεγαλύτερο αφήγημα αυτής της συλλογής: οραματικό, ονειρικό και στιγμές στιγμές δυσβάσταχτα πικρό, συμπυκνώνει μια μεγάλη γκάμα από τεχνοτροπίες, εμμονές, ενοράσεις του Μάνου Ελευθερίου. […] είναι ένα από τα καλύτερα και πιο πλούσια κείμενα του Μάνου Ελευθερίου.
Από αφηγηματικής άποψης το «Γλυκό κυδώνι» είναι αυτό που ονομάζουμε πολυφωνικό κείμενο, φέρνει στο νου τα πεζά του Άκη Πάνου ή άλλα έργα του ελληνικού μοντερνισμού, με έντονη χρήση του δευτέρου προσώπου, που τόσο φαίνεται να αγαπά ο συγγραφέας (και στους στίχους του). […]
Η αφηγηματική φωνή ποικίλλει, διατηρώντας ωστόσο έναν ήσυχο εξομολογητικό τόνο, και δεν χάνει το βήμα της ακόμη και όταν –πολύ συχνά- φλερτάρει με το παράδοξο και το ανοίκειο. […] Όλα αυτά […] συνθέτουν ένα καλειδοσκόπιο της ποιητικής του Ελευθερίου το οποίο, ακόμη και στις αδύναμες στιγμές του, μοιάζει προϊόν μιας ιδιάζουσας και ιδιαζόντως γόνιμης ασκητικής.
Σχόλια(0)