Νοέμβριος 2025: Το βιβλίο του μήνα
Το βιβλίο του μήνα
Κρυφό αίμα
Οπαδική βία, οικογενειακά αδιέξοδα, βουβές σχολικές αίθουσες, υποκριτικές ευαισθησίες, δήθεν οργισμένοι στίχοι… Όλα είναι εκεί, ολοφάνερα αν θέλεις να τα δεις, το αίμα που ρέει όμως κάθε βράδυ στις γειτονιές της πόλης κρατιέται πάντα κρυφό. Η Θεσσαλονίκη το καταπίνει στη σιωπή της. Ο Αστυνόμος Απτόσογλου, γυρνώντας από το κατώφλι του θανάτου, πιο εύθραυστος από κάθε άλλη φορά, με νέους συμμάχους και παντοτινούς εχθρούς, διχάζεται: να αναζητήσει την πηγή του αιμάτινου ποταμιού ή να τραβήξει όσους μπορεί μακριά από τη ροή του;
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
Ρυτίδες σαν πατημασιές χήνας απλώνονται εντός του. Έχει τέτοια δύναμη αυτό που πλησιάζει, ώστε κάθε φορά δεν προλαβαίνει να ετοιμαστεί. Κάθε φορά… Ένα κύμα απροσδιόριστου φόβου σαρώνει τον αυχένα του, το μυαλό του θολώνει, τα δάχτυλα των χεριών του γίνονται δύσκαμπτα, κυρτώνουν και μένουν ακίνητα, μαγκωμένα. Ο ιδρώτας τρέχει στην πλάτη του κρύος σαν το νερό της θάλασσας που τον παρακολουθεί σιωπηλή. Η ανάσα δεν του φτάνει. Η καρδιά του χτυπάει δυνατά και γρήγορα. Από το βάθος έρχεται το μαύρο σύννεφο. Θα πεθάνει…
Απόσπασμα από το βιβλίο
ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
«Τρεις ανήλικοι είναι τα κεντρικά πρόσωπα του βιβλίου. Ο καθένας με τα δικά του βάρη, τα δικά του οικογενειακά φορτία, τα δικά του όνειρα, τα δικά του αδιέξοδα, τη δική του σκληρή εφηβεία. Ο Απτόσογλου, καθώς βυθίζεται στην υπόθεση, αντιλαμβάνεται πως αυτά τα παιδιά μπορούν να σωθούν. Και αυτό γίνεται ο βασικός του στόχος».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα αποκαλύπτει ο συγγραφέας για την πλοκή του νέου αστυνομικού μυθιστορήματός του και την έρευνα γύρω από αυτό.
Από συνέντευξη που παραχώρησε ο συγγραφέας στη Σοφία Παπαδοπούλου και το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων
«Το Κρυφό αίμα είναι μια κραυγή αγωνίας – όχι για να σοκάρει, αλλά για να προβληματίσει. Σε ερώτηση για το τι θέλει να αφήσει πίσω του το βιβλίο, ο κ. Παπαναστασίου απαντά με απόλυτη σαφήνεια:
“Ένας βαθύς προβληματισμός αν μείνει για το τι πρέπει να κάνουμε και για το πώς εμείς, οι ενήλικες, πρέπει να προσεγγίζουμε τα παιδιά μας – ως γονείς, ως εκπαιδευτικοί, ως πολιτικοί”.
Σε μια εποχή που η οπαδική βία παραμένει παρούσα, που τα δικαστήρια συνεχίζουν να ασχολούνται με εγκλήματα του παρελθόντος και που οι γειτονιές εξακολουθούν να “καταπίνουν το αίμα”, το Κρυφό αίμα είναι μια υπενθύμιση ότι τίποτα δεν αλλάζει αν δεν δούμε κατάματα την αλήθεια».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο.
Έγραψαν για τον συγγραφέα
«Ο Τάσος Παπαναστασίου έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει μπρος στα δύσκολα θέματα».
Χίλντα Παπαδημητρίου, BOOK PRESS
«Συνολικά, ο Παπαναστασίου ελέγχει εξαιρετικά το υλικό του. Η πλοκή δεν έχει τρύπες. Έχοντας σωστά επιλέξει να εστιάσει σε λίγους, πειστικούς και καλά αναπτυγμένους χαρακτήρες, καταφέρνει […] να πει μια ιστορία, τηρώντας όλους τους κανόνες του είδους».
Γιώργος Θεοχάρης, ΙΣΤΟΣ
«Ο Τάσος Παπαναστασίου χρησιμοποιεί τη Θεσσαλονίκη ως σκηνικό και έχει το χάρισμα να δημιουργεί με τις λέξεις του κινούμενες εικόνες.
Νατάσα Παπουτσή, Larissa Press
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- «Πόσες φορές του έχει πει πως δεν χρειάζεται να βγάζει στη φόρα τις αδυναμίες του γιου του. Γιατί η αλήθεια είναι πως είναι αδυναμία να φοβάσαι. Μεγάλη» (σελ. 22-23). Πώς επηρεάζουν τον Γιώργο τα λόγια του πατέρα του και τι αποκαλύπτουν για τη γενιά του;
- Τι σημαίνει για τον ίδιο τον Αστυνόμο Απτόσογλου η εμπλοκή του στο σύστημα της οπαδικής βίας;
- Ποιον ρόλο παίζει η Θεσσαλονίκη ως «ζωντανός χαρακτήρας» στην ιστορία και τι προσφέρει αυτή η επιλογή στην αφήγηση;
Το βιβλίο του μήνα
Κρυφό αίμα
Οπαδική βία, οικογενειακά αδιέξοδα, βουβές σχολικές αίθουσες, υποκριτικές ευαισθησίες, δήθεν οργισμένοι στίχοι… Όλα είναι εκεί, ολοφάνερα αν θέλεις να τα δεις, το αίμα που ρέει όμως κάθε βράδυ στις γειτονιές της πόλης κρατιέται πάντα κρυφό. Η Θεσσαλονίκη το καταπίνει στη σιωπή της. Ο Αστυνόμος Απτόσογλου, γυρνώντας από το κατώφλι του θανάτου, πιο εύθραυστος από κάθε άλλη φορά, με νέους συμμάχους και παντοτινούς εχθρούς, διχάζεται: να αναζητήσει την πηγή του αιμάτινου ποταμιού ή να τραβήξει όσους μπορεί μακριά από τη ροή του;
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
Ρυτίδες σαν πατημασιές χήνας απλώνονται εντός του. Έχει τέτοια δύναμη αυτό που πλησιάζει, ώστε κάθε φορά δεν προλαβαίνει να ετοιμαστεί. Κάθε φορά… Ένα κύμα απροσδιόριστου φόβου σαρώνει τον αυχένα του, το μυαλό του θολώνει, τα δάχτυλα των χεριών του γίνονται δύσκαμπτα, κυρτώνουν και μένουν ακίνητα, μαγκωμένα. Ο ιδρώτας τρέχει στην πλάτη του κρύος σαν το νερό της θάλασσας που τον παρακολουθεί σιωπηλή. Η ανάσα δεν του φτάνει. Η καρδιά του χτυπάει δυνατά και γρήγορα. Από το βάθος έρχεται το μαύρο σύννεφο. Θα πεθάνει…
Απόσπασμα από το βιβλίο
ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ«Τρεις ανήλικοι είναι τα κεντρικά πρόσωπα του βιβλίου. Ο καθένας με τα δικά του βάρη, τα δικά του οικογενειακά φορτία, τα δικά του όνειρα, τα δικά του αδιέξοδα, τη δική του σκληρή εφηβεία. Ο Απτόσογλου, καθώς βυθίζεται στην υπόθεση, αντιλαμβάνεται πως αυτά τα παιδιά μπορούν να σωθούν. Και αυτό γίνεται ο βασικός του στόχος».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα αποκαλύπτει ο συγγραφέας για την πλοκή του νέου αστυνομικού μυθιστορήματός του και την έρευνα γύρω από αυτό.
Από συνέντευξη που παραχώρησε ο συγγραφέας στη Σοφία Παπαδοπούλου και το Αθηναϊκό Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων
«Το Κρυφό αίμα είναι μια κραυγή αγωνίας – όχι για να σοκάρει, αλλά για να προβληματίσει. Σε ερώτηση για το τι θέλει να αφήσει πίσω του το βιβλίο, ο κ. Παπαναστασίου απαντά με απόλυτη σαφήνεια:
“Ένας βαθύς προβληματισμός αν μείνει για το τι πρέπει να κάνουμε και για το πώς εμείς, οι ενήλικες, πρέπει να προσεγγίζουμε τα παιδιά μας – ως γονείς, ως εκπαιδευτικοί, ως πολιτικοί”.
Σε μια εποχή που η οπαδική βία παραμένει παρούσα, που τα δικαστήρια συνεχίζουν να ασχολούνται με εγκλήματα του παρελθόντος και που οι γειτονιές εξακολουθούν να “καταπίνουν το αίμα”, το Κρυφό αίμα είναι μια υπενθύμιση ότι τίποτα δεν αλλάζει αν δεν δούμε κατάματα την αλήθεια».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο.
Έγραψαν για τον συγγραφέα
«Ο Τάσος Παπαναστασίου έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει μπρος στα δύσκολα θέματα».
Χίλντα Παπαδημητρίου, BOOK PRESS
«Συνολικά, ο Παπαναστασίου ελέγχει εξαιρετικά το υλικό του. Η πλοκή δεν έχει τρύπες. Έχοντας σωστά επιλέξει να εστιάσει σε λίγους, πειστικούς και καλά αναπτυγμένους χαρακτήρες, καταφέρνει […] να πει μια ιστορία, τηρώντας όλους τους κανόνες του είδους».
Γιώργος Θεοχάρης, ΙΣΤΟΣ
«Ο Τάσος Παπαναστασίου χρησιμοποιεί τη Θεσσαλονίκη ως σκηνικό και έχει το χάρισμα να δημιουργεί με τις λέξεις του κινούμενες εικόνες.
Νατάσα Παπουτσή, Larissa Press
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- «Πόσες φορές του έχει πει πως δεν χρειάζεται να βγάζει στη φόρα τις αδυναμίες του γιου του. Γιατί η αλήθεια είναι πως είναι αδυναμία να φοβάσαι. Μεγάλη» (σελ. 22-23). Πώς επηρεάζουν τον Γιώργο τα λόγια του πατέρα του και τι αποκαλύπτουν για τη γενιά του;
- Τι σημαίνει για τον ίδιο τον Αστυνόμο Απτόσογλου η εμπλοκή του στο σύστημα της οπαδικής βίας;
- Ποιον ρόλο παίζει η Θεσσαλονίκη ως «ζωντανός χαρακτήρας» στην ιστορία και τι προσφέρει αυτή η επιλογή στην αφήγηση;
