Μάιος 2026: Το βιβλίο του μήνα
Το βιβλίο του μήνα
Ορκισμένη
Το βιβλίο παρασύρει τους αναγνώστες στο αμείλικτο Κανούν, που εξακολουθεί να βασιλεύει σε απομονωμένες περιοχές των Βαλκανίων. Οι αιματηρές βεντέτες ανάμεσα στις οικογένειες είναι καθημερινές, ο έρωτας ισούται με θάνατο, ενώ η γυναίκα αξίζει όσο είκοσι βόδια. Τίποτα παραπάνω. Η Μπεκιά είναι ένα κορίτσι που θέλει απεγνωσμένα να γίνει ο γιος του πατέρα της, ο οποίος ήθελε να έχει αγόρι για παιδί. Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις ώστε να μεταμορφωθείς σε γιο; Είναι αμαρτία ν’ αποφύγεις τον θάνατο; Αυτή είναι η ιστορία για τον άνθρωπο, πέρα από το φύλο, πέρα από τις λέξεις «γιος» και «κόρη», «άντρας» και «γυναίκα», για τον άνθρωπο που συγκέντρωσε στα 21 γραμμάρια της ψυχής του την οργή και το έλεος του Θεού.
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
Ορκισμένη – ορκισμένη παρθένα, γυναίκα, η οποία δίνει όρκο παρθενίας σύμφωνα με το Κανούν του Λεκ Ντουκαγκίνι και αρχίζει να ζει σαν άντρας και κεφαλή της οικογένειας, σε πατριαρχικές κοινωνίες σε βόρεια Αλβανία, Κόσοβο, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Κροατία, Βοσνία. Αυτή είναι μια θεσμικά αποδεκτή αλλαγή φύλου, μέσω όρκου, που έχει ως αποτέλεσμα η γυναίκα να αποκτά τα δικαιώματα ενός άντρα, τα οποία στερούνται οι γυναίκες στα μέρη εκείνα. Βεντέτες αίματος χαρακτηρίζουν τα μέρη στα οποία κυριαρχεί το Κανούν. Έως τις μέρες μας έχουν απομείνει λίγες ορκισμένες παρθένες, καθώς οι κοινότητες όπου ζουν ερημώνουν. Όλο αυτό δεν συμβαίνει παρά 537 χλμ. μακριά απ’ τη Βουλγαρία. Αυτό δεν είναι μύθος, ούτε παραμύθι. Είναι ανθρώπινη ιστορία.
Απόσπασμα από το βιβλίο
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη που παραχώρησε η συγγραφέας στην Ελιάνα Χρυσικοπούλου και την εκπομπή του Alpha TV «Καλύτερα δε γίνεται!»:
ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
«Για δύο χρόνια έκανα έρευνα για τις “ορκισμένες παρθένες”. Τα βιβλία του Ismail Kadare με βοήθησαν πάρα πολύ να εξοικειωθώ με τον πολύ ιδιαίτερο κόσμο τους. Παρακολούθησα συνεντεύξεις και ντοκιμαντέρ, και ερεύνησα σε βάθος βιβλία σχετικά με τη σημασία των ονομάτων τους, καθώς πιστεύω ότι τα ονόματα των χαρακτήρων αντανακλούν πάντα τη μοίρα τους.
Η ίδια η συγγραφή του βιβλίου μού πήρε μόνο δύο μήνες. Η “φωνή” εμφανίστηκε ξαφνικά και διηγήθηκε την ιστορία με μιαν ανάσα, έσκαψε μέσα στις πληγές μου, αψήφησε τους κανόνες (χωρίς τυπική δομή προτάσεων, χωρίς κεφαλαία γράμματα, χωρίς εισαγωγικά) και ξεχύθηκε από μέσα μου σαν ποτάμι –χωρίς παρεμβάσεις– μια καθαρή μεταγραφή ενός ολόκληρου κόσμου, που ένιωσα ότι μου είχε ανατεθεί να αποκαλύψω. Ήταν μια οδυνηρή αλλά και πολύ θεραπευτική διαδικασία για μένα».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα δήλωσε η Rene Karabash σε συνέντευξή της για την Ορκισμένη και την υποψηφιότητά της για το International Booker Prize 2026.
Στην ερώτηση της Ελένης Σαμπάνη και της εφημερίδας Η Καθημερινή αν περίμενε πως η Ορκισμένη θα έφτανε να είναι υποψήφια για το International Booker Prize 2026, η συγγραφέας απαντά:
«Από την αρχή είχα μια πολύ ισχυρή διαίσθηση ότι κάτι σημαντικό μπορεί να συμβεί. Αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο όταν είδα το βιβλίο μου να εμφανίζεται σε τόσες πολλές προβλέψεις για το βραβείο από βιβλιόφιλους, bloggers και κριτικούς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκεί άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως υπάρχει πραγματικά μια πιθανότητα. Και τελικά είχαν δίκιο. Θα δούμε αν θα έχουν δίκιο και για τον νικητή, αλλά ειλικρινά δεν έχει τόση σημασία. Το ότι έφτασα μέχρις εδώ είναι ήδη κάτι τεράστιο για μένα. Είναι μια εντελώς νέα πραγματικότητα, αλλά και μια μεγάλη επιβεβαίωση για το έργο μου».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
Σε συνέντευξή της στη Λαμπρινή Κουζέλη και την εφημερίδα Το Βήμα η Rene Karabash επισημαίνει:
«Οι αφηγήσεις που αφορούν τη θέση της γυναίκας σε πατριαρχικά περιβάλλοντα είναι πολύ επίκαιρες αυτό τον καιρό, ο κόσμος ευτυχώς αλλάζει και χρειαζόμαστε περισσότερο φεμινιστικά μυθιστορήματα καθώς οι φωνές των γυναικών ελαττώνονται ακόμα και στις δημοκρατικές χώρες».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
Η Rene Karabash αποκαλύπτει στην Εύα Ξευγένη και τη Womanlandia τη μέθοδο που ακολουθεί στη συγγραφή των βιβλίων της:
«Όταν ξεκίνησα να γράφω το επόμενο μυθιστόρημά μου, νόμιζα πως αυτός ήταν ο τρόπος που γράφω, η ροή συνείδησης (σ.σ.: στα αγγλικά “stream of consciousness”). Όμως σύντομα ένιωσα ότι είχα φορέσει παλιά παπούτσια που μου ήταν πλέον πολύ στενά, ότι είχα μεγαλώσει, είχα εξελιχθεί. Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι το νέο βιβλίο έχει τη δική του φωνή και τη δική του γλώσσα, και ότι πρέπει να τη βρω, όχι, να την επινοήσω. Να τη διερευνήσω, να παίξω μαζί της, να διασκεδάσω μέσα απ’ αυτή. Γιατί αν εγώ διασκεδάζω, τότε και ο αναγνώστης θα το νιώσει. Αν το αισθάνεσαι εσύ, θα το αισθανθεί κι εκείνος. Αυτό είναι νόμος».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- Σε συνέντευξή της η Rene Karabash δηλώνει: «Η “φωνή” εμφανίστηκε ξαφνικά και διηγήθηκε την ιστορία με μιαν ανάσα, έσκαψε μέσα στις πληγές μου, αψήφησε τους κανόνες (χωρίς τυπική δομή προτάσεων, χωρίς κεφαλαία γράμματα, χωρίς εισαγωγικά)». Πώς επηρέασε την ανάγνωση αυτή η «άναρχη» μορφή;
- Ο Μάτια επαναλαμβάνει τη φράση «το ψέμα είναι σαράκι». Πώς ερμηνεύετε αυτή την πρόταση και γιατί πιστεύετε ότι εμφανίζεται τόσο συχνά μέσα στο βιβλίο;
- Έχουν περιγράψει την Ορκισμένη ως ένα σκοτεινό παραμύθι ή μια ιστορία με λαϊκά και λαογραφικά στοιχεία. Συμφωνείτε; Ποια στοιχεία του βιβλίου επιβεβαιώνουν αυτές τις κατηγοριοποιήσεις;
Βρείτε ΕΔΩ περισσότερα θέματα για συζήτηση.
Το βιβλίο του μήνα
Ορκισμένη
Το βιβλίο παρασύρει τους αναγνώστες στο αμείλικτο Κανούν, που εξακολουθεί να βασιλεύει σε απομονωμένες περιοχές των Βαλκανίων. Οι αιματηρές βεντέτες ανάμεσα στις οικογένειες είναι καθημερινές, ο έρωτας ισούται με θάνατο, ενώ η γυναίκα αξίζει όσο είκοσι βόδια. Τίποτα παραπάνω. Η Μπεκιά είναι ένα κορίτσι που θέλει απεγνωσμένα να γίνει ο γιος του πατέρα της, ο οποίος ήθελε να έχει αγόρι για παιδί. Μέχρι πού μπορείς να φτάσεις ώστε να μεταμορφωθείς σε γιο; Είναι αμαρτία ν’ αποφύγεις τον θάνατο; Αυτή είναι η ιστορία για τον άνθρωπο, πέρα από το φύλο, πέρα από τις λέξεις «γιος» και «κόρη», «άντρας» και «γυναίκα», για τον άνθρωπο που συγκέντρωσε στα 21 γραμμάρια της ψυχής του την οργή και το έλεος του Θεού.
Ξεφυλλίστε ΕΔΩ κάποιες σελίδες.
Ορκισμένη – ορκισμένη παρθένα, γυναίκα, η οποία δίνει όρκο παρθενίας σύμφωνα με το Κανούν του Λεκ Ντουκαγκίνι και αρχίζει να ζει σαν άντρας και κεφαλή της οικογένειας, σε πατριαρχικές κοινωνίες σε βόρεια Αλβανία, Κόσοβο, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Μαυροβούνιο, Κροατία, Βοσνία. Αυτή είναι μια θεσμικά αποδεκτή αλλαγή φύλου, μέσω όρκου, που έχει ως αποτέλεσμα η γυναίκα να αποκτά τα δικαιώματα ενός άντρα, τα οποία στερούνται οι γυναίκες στα μέρη εκείνα. Βεντέτες αίματος χαρακτηρίζουν τα μέρη στα οποία κυριαρχεί το Κανούν. Έως τις μέρες μας έχουν απομείνει λίγες ορκισμένες παρθένες, καθώς οι κοινότητες όπου ζουν ερημώνουν. Όλο αυτό δεν συμβαίνει παρά 537 χλμ. μακριά απ’ τη Βουλγαρία. Αυτό δεν είναι μύθος, ούτε παραμύθι. Είναι ανθρώπινη ιστορία.
Απόσπασμα από το βιβλίο
Παρακολουθήστε τη συνέντευξη που παραχώρησε η συγγραφέας στην Ελιάνα Χρυσικοπούλου και την εκπομπή του Alpha TV «Καλύτερα δε γίνεται!»:
ΜΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
«Για δύο χρόνια έκανα έρευνα για τις “ορκισμένες παρθένες”. Τα βιβλία του Ismail Kadare με βοήθησαν πάρα πολύ να εξοικειωθώ με τον πολύ ιδιαίτερο κόσμο τους. Παρακολούθησα συνεντεύξεις και ντοκιμαντέρ, και ερεύνησα σε βάθος βιβλία σχετικά με τη σημασία των ονομάτων τους, καθώς πιστεύω ότι τα ονόματα των χαρακτήρων αντανακλούν πάντα τη μοίρα τους.
Η ίδια η συγγραφή του βιβλίου μού πήρε μόνο δύο μήνες. Η “φωνή” εμφανίστηκε ξαφνικά και διηγήθηκε την ιστορία με μιαν ανάσα, έσκαψε μέσα στις πληγές μου, αψήφησε τους κανόνες (χωρίς τυπική δομή προτάσεων, χωρίς κεφαλαία γράμματα, χωρίς εισαγωγικά) και ξεχύθηκε από μέσα μου σαν ποτάμι –χωρίς παρεμβάσεις– μια καθαρή μεταγραφή ενός ολόκληρου κόσμου, που ένιωσα ότι μου είχε ανατεθεί να αποκαλύψω. Ήταν μια οδυνηρή αλλά και πολύ θεραπευτική διαδικασία για μένα».
Διαβάστε ΕΔΩ όσα δήλωσε η Rene Karabash σε συνέντευξή της για την Ορκισμένη και την υποψηφιότητά της για το International Booker Prize 2026.
Στην ερώτηση της Ελένης Σαμπάνη και της εφημερίδας Η Καθημερινή αν περίμενε πως η Ορκισμένη θα έφτανε να είναι υποψήφια για το International Booker Prize 2026, η συγγραφέας απαντά:
«Από την αρχή είχα μια πολύ ισχυρή διαίσθηση ότι κάτι σημαντικό μπορεί να συμβεί. Αυτό έγινε ακόμα πιο έντονο όταν είδα το βιβλίο μου να εμφανίζεται σε τόσες πολλές προβλέψεις για το βραβείο από βιβλιόφιλους, bloggers και κριτικούς στο Ηνωμένο Βασίλειο. Εκεί άρχισα να σκέφτομαι ότι ίσως υπάρχει πραγματικά μια πιθανότητα. Και τελικά είχαν δίκιο. Θα δούμε αν θα έχουν δίκιο και για τον νικητή, αλλά ειλικρινά δεν έχει τόση σημασία. Το ότι έφτασα μέχρις εδώ είναι ήδη κάτι τεράστιο για μένα. Είναι μια εντελώς νέα πραγματικότητα, αλλά και μια μεγάλη επιβεβαίωση για το έργο μου».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
Σε συνέντευξή της στη Λαμπρινή Κουζέλη και την εφημερίδα Το Βήμα η Rene Karabash επισημαίνει:
«Οι αφηγήσεις που αφορούν τη θέση της γυναίκας σε πατριαρχικά περιβάλλοντα είναι πολύ επίκαιρες αυτό τον καιρό, ο κόσμος ευτυχώς αλλάζει και χρειαζόμαστε περισσότερο φεμινιστικά μυθιστορήματα καθώς οι φωνές των γυναικών ελαττώνονται ακόμα και στις δημοκρατικές χώρες».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
Η Rene Karabash αποκαλύπτει στην Εύα Ξευγένη και τη Womanlandia τη μέθοδο που ακολουθεί στη συγγραφή των βιβλίων της:
«Όταν ξεκίνησα να γράφω το επόμενο μυθιστόρημά μου, νόμιζα πως αυτός ήταν ο τρόπος που γράφω, η ροή συνείδησης (σ.σ.: στα αγγλικά “stream of consciousness”). Όμως σύντομα ένιωσα ότι είχα φορέσει παλιά παπούτσια που μου ήταν πλέον πολύ στενά, ότι είχα μεγαλώσει, είχα εξελιχθεί. Και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι το νέο βιβλίο έχει τη δική του φωνή και τη δική του γλώσσα, και ότι πρέπει να τη βρω, όχι, να την επινοήσω. Να τη διερευνήσω, να παίξω μαζί της, να διασκεδάσω μέσα απ’ αυτή. Γιατί αν εγώ διασκεδάζω, τότε και ο αναγνώστης θα το νιώσει. Αν το αισθάνεσαι εσύ, θα το αισθανθεί κι εκείνος. Αυτό είναι νόμος».
Διαβάστε ΕΔΩ ολόκληρη τη συνέντευξη.
ΘΕΜΑΤΑ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ
- Σε συνέντευξή της η Rene Karabash δηλώνει: «Η “φωνή” εμφανίστηκε ξαφνικά και διηγήθηκε την ιστορία με μιαν ανάσα, έσκαψε μέσα στις πληγές μου, αψήφησε τους κανόνες (χωρίς τυπική δομή προτάσεων, χωρίς κεφαλαία γράμματα, χωρίς εισαγωγικά)». Πώς επηρέασε την ανάγνωση αυτή η «άναρχη» μορφή;
- Ο Μάτια επαναλαμβάνει τη φράση «το ψέμα είναι σαράκι». Πώς ερμηνεύετε αυτή την πρόταση και γιατί πιστεύετε ότι εμφανίζεται τόσο συχνά μέσα στο βιβλίο;
- Έχουν περιγράψει την Ορκισμένη ως ένα σκοτεινό παραμύθι ή μια ιστορία με λαϊκά και λαογραφικά στοιχεία. Συμφωνείτε; Ποια στοιχεία του βιβλίου επιβεβαιώνουν αυτές τις κατηγοριοποιήσεις;
Βρείτε ΕΔΩ περισσότερα θέματα για συζήτηση.
