Το βιβλίο μιλάει για όλα αυτά τα συναισθήματα που πλημμυρίζουν έναν γονιό όταν αντικρίζει για πρώτη φορά το μωρό του, την άνευ όρων αγάπη που αισθάνεται αλλά και την ευθύνη, τον χρόνο που «πετάει», τα ανεξάντλητα «γιατί» των παιδιών που συχνά δεν έχουν απάντηση, τα ανυπόκριτα βλέμματά τους, τις ενοχές των γονιών αλλά και την περηφάνια τους όταν τα μικρά τους κατακτούν μια νέα δεξιότητα, γνωρίζουν τον κόσμο.
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Τα ποιήματα αρέσουν στα παιδιά, αλλά δεν είναι καθόλου εύκολο να τα γράψει κανείς με τέτοιον τρόπο που να τα αγγίξουν και παράλληλα να αποφύγει τις «ευκολίες». Η συγγραφέας το καταφέρνει. Έχει τον δικό της τρόπο να επικοινωνεί μέσα από τους στίχους που έχουν να πουν σε όλους μας πολλά. Όταν κλείνει το βιβλίο νιώθεις μια γλυκύτητα.






















