Δύο Άγκαθες και μία Κρίστι
Ένα καλά στημένο οικοδόμημα εγκλημάτων και μια ωραία δοσμένα πλοκή που αξιοποιεί τεχνικές της Άγκαθα Κρίστι καθηλώνει τον αναγνώστη. Ταυτόχρονα, όπως σε όλα τα καλά αστυνομικά, ανατέμνονται οι παθογένειες της κοινωνίας. [...] Τα βιβλία αυτά επισημαίνουν την ανάγκη διάσωσης κάποιας ηθικής σε έναν κόσμο που έχει ξεχάσει τι σημαίνει ηθική.
oanagnostis.gr
Η εναλλαγή των οπτικών είναι το δυνατό χαρτί του βιβλίου. Βλέπουμε την ιστορία μέσα από τα μάτια της πεισματάρας και κυνικής Άλις, αλλά και από την πλευρά της πιο κλειστής, τραυματισμένης Άιρις. Η δυναμική τους είναι και ο πραγματικός πυρήνας: η μία συμπληρώνει την άλλη, κι οι δυο ωριμάζουν και πετάνε από πάνω τους τις εφηβικές ανασφάλειες για χάρη της αλήθειας. Τα γεγονότα εξελίσσονται μέσα από δύο διαφορετικές οπτικές και αντιλήψεις, με αποτέλεσμα ο ρυθμός του μυθιστορήματος να ρέει κι η αναγνωστική αγωνία ν’ αγγίζει ταβάνι.
thematofylakes.gr





















Ανυπομονούσα πραγματικά να πιάσω στα χέρια μου την «Τρισκατάρατη νύχτα», το δεύτερο μέρος της σειράς «Οι Άγκαθες», γιατί είχα αγαπήσει τον τρόπο που οι συγγραφείς πάντρεψαν το νεανικό στοιχείο με την κλασική αστυνομική λογοτεχνία. Η εναλλαγή των οπτικών, της πεισματάρας Άλις και της πιο κλειστής, τραυματισμένης Άιρις, είναι το δυνατό του χαρτί, και η αναγνωστική αγωνία αγγίζει ταβάνι. Η καταιγίδα που εγκλωβίζει τους ήρωες, τα μυστικά περάσματα και τα παλιά ημερολόγια δίνουν μια υπέροχη γοτθική αίσθηση, ενώ το βιβλίο αγγίζει πολύ έξυπνα τις τοξικές φιλίες, τον ρηχό μικρόκοσμο μιας επαρχιακής πόλης και την ενδοοικογενειακή βία. Σε κάποια σημεία η εξέλιξη είναι ίσως προβλέψιμη, όμως η καταιγιστική ροή σε αποζημιώνει πλήρως. Οι «Άγκαθες» ήρθαν για να μείνουν, και ήδη ανυπομονώ για την επόμενη περιπέτεια. Και κάπως έτσι, μένεις να αναρωτιέσαι πόσο εύκολα μας ξεγελάει η πρώτη εικόνα, ξεχνώντας πως η αλήθεια κρύβεται πάντα στις λεπτομέρειες που όλοι οι άλλοι αγνοούν.