Μέσα από μια μεστή, κινηματογραφική γραφή, ο Μάρκος Κρητικός δίνει ένα ταξίδι γέλιου και ψυχαγωγίας απλόχερα σε όποιον επιθυμεί να ξεφύγει από την πραγματικότητα με εισιτήριο ένα ευκολοδιάβαστο βιβλίο που η πλοκή της ιστορίας έχει και ρεαλιστικά στοιχεία πέρα από τη μυθοπλασία.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο
Η συγγραφή δεν με είχε απασχολήσει, μέχρι που κάποιο βράδυ, σε ηλικία περίπου σαράντα ετών, άρχισα να γράφω το πρώτο μου μυθιστόρημα. Ήταν περισσότερο μια αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη πάρα μια υπό επεξεργασία σκέψη, η οποία έτυχε να ωριμάσει εκείνη τη δεδομένη στιγμή. Εκτός από την αγάπη μου για το αστυνομικό με την ιδιότητα του αναγνώστη, το επέλεξα για την αίσθηση της τάξης που διακρίνει το είδος μέσα στο χάος της λογοτεχνίας, όπως πολύ εύστοχα έχει πει ο Μπόρχες. Ήθελα δηλαδή μια υπόθεση εργασίας προς διεκπεραίωση, ένα έγκλημα που θα οδηγούσα με λογικά βήματα στην εξιχνίασή του.
Συνέντευξη
Ο συμπαθής αντιήρωας Μάρκος, που ζει την πιο συμβιβασμένη και άχρωμη ζωή που μπορεί να φανταστεί κανείς, θα αρπάξει την ευκαιρία και θα τα τινάξει όλα στον αέρα, εκών άκων. Από ταλαίπωρος τραπεζικός υπάλληλος θα μετατραπεί σε νουάρ φυσιογνωμία, θα μπλέξει με την αλβανική μαφία και τριγυρίζοντας σε ύποπτα μπαρ, θα διαλύσει όλες του τις βεβαιότητες. Θα ξαναπιάσει τη ζωή του από την αρχή, στην Τήνο, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Όπως ανοιχτό είναι και το τέλος του βιβλίου, επιτρέποντάς μας να ονειρευτούμε ότι οι ντεσπεράντος θα ξανανικήσουν κάποια στιγμή τους σερίφηδες. Το βιβλίο είναι ένα ευφυές αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν στηρίζεται στον αριθμό των νεκρών για κρατήσει την προσοχή του αναγνώστη, αλλά στο χιούμορ και την επινοητικότητα του συγγραφέα.
Η κόλαση είμαστε εμείς
Προσεγμένη γλώσσα, πνευματώδες χιούμορ, ένας κεντρικός ήρωας που εύκολα ταυτίζεσαι μαζί του αλλά και ενδιαφέροντες χειρουργικά επιλεγμένοι δευτερεύοντες χαρακτήρες που κρατούν τον καλοκαιρινό ρυθμό του βιβλίου.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Η κρίση της μέσης ηλικίας, οι τράπεζες, το ροκ και μια ληστεία
Ο Κρητικός διαθέτοντας στέρεα συγγραφική αρετή στήνει ένα μυθιστόρημα με μεστή αφήγηση και ζηλευτή δεξιοτεχνία. Το υπαινικτικό χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός του ήρωα φανερώνουν γραφιά που κατοικεί μες στα λόγια του. Η πρωτοπρόσωπη, ενεστωτική αφήγηση κάνουν τον αναγνώστη συμμέτοχο της ιστορίας. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με ελάχιστες σταγόνες αίματος, πραγματεύεται την υπαρξιακή αγωνία του ήρωα, ο οποίος με το αίσθημα υπεραριθμίας στη ζωή που τον διακατέχει, αποφασίζει να παίξει με τα όριά του, αψηφώντας ηθικούς κανόνες.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Κοινωνικές αιχμές μέσω μιας ληστείας
Δείτε ΕΔΩ όλο το άρθρο.
Συνέντευξη στη Μαρία Παναγιώτου
Κάθε μυθιστόρημα ανεξαρτήτως του είδους που υπηρετεί αποτυπώνει στοιχεία της εποχής στην οποία διαδραματίζεται. Θα έλεγα ότι το βιβλίο μου είναι ένα ηθογραφικό μυθιστόρημα αστυνομικής αφορμής με καυστικό σχόλιο, όχι τόσο για επίκαιρα θέματα που αναδεικνύουν το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, όσο για διαχρονικές αξίες και θεσμούς, όπως η ηθική, η εργασία, ο γάμος και η οικογένεια, και το πώς επιδρούν στις συμπεριφορές και στις σχέσεις των ανθρώπων.
Η εντυπωσιακή μετάλλαξη τραπεζικού σε αναρχικό ληστή
Με τίτλο, μάλλον, δανεισμένο από τον «Αναρχικό Τραπεζίτη» του Φερνάντο Πεσσόα, ο συγγραφέας – με τον «Αναρχικό Τραπεζικό»– αναφέρεται στο πίσω μέρος της αυλής του αστικού τοπίου αλλά και στα κοινωνικά τεκταινόμενα στην Ελλάδα, με ισχυρές δόσεις καυστικού χιούμορ και έξυπνες σεκάνς, φωτίζοντας με ενάργεια τη σταδιακή μετάλλαξη ενός μικρομεσαίου γραφειοκράτη σε παρορμητικό τυχοδιώκτη.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Μια φανταστική ιστορία σε έναν αληθινό κόσμο
Το χιούμορ σε όλα τα μυθιστορήματά μου προέκυψε ως μια αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη και όχι ως ένα προμελετημένο σχέδιο για να εκβιάσω το γέλιο του αναγνώστη. Στην πορεία αντιλήφθηκα ότι μου έδινε τη δυνατότητα να θίξω, σύντομα και περιεκτικά, καίρια κοινωνικά και υπαρξιακά θέματα, αφενός χωρίς να παραμελώ την εξέλιξη του αστυνομικού μύθου και αφετέρου χωρίς να παρεκκλίνω του ανάλαφρου αφηγηματικού ύφους που θέλω να χαρακτηρίζει τα βιβλία μου.
Συνέντευξη
Το χιούμορ δεν έλειψε ποτέ από τον Κρητικό, εδώ, όμως, αγγίζει τα όρια της μαύρης κωμωδίας και κάνει ιδιαιτέρως ευχάριστη την ατμόσφαιρα, χωρίς να διασπά ποτέ την ενότητα των διακλαδώσεων του μύθου και τη συνοχή του πλαισίου της δράσης.
Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Μου άρεσε η ακραία αντίθεση τραπεζικού και αναρχικού. Συμβολίζει τη μεγάλη αλλαγή που συντελέστηκε στον ψυχισμό του πρωταγωνιστή, ώστε από προσηνής τραπεζικός υπάλληλος να περάσει στην παρανομία.
Συνέντευξη
