Σώσε με

Είναι το μόνο που δεν έχω και θα το ήθελα. Πολύ

...γιατί βρίσκομαι σε βαθιά ανάγκη να διαβάσω και αυτό το βιβλίο! Φαίνεται πολλά υποσχόμενο και το teaser πολύ ατμοσφαιρικό!

Φαίνεται πάρα πολύ ωραίο βιβλίο. Δεν έχω διαβάσει ξανά βιβλίο του Δημήτρη Σίμου. Πιστεύω ότι αυτή είναι μια καλή αρχή για την γνωριμία μου με τον συγκεκριμένο συγγραφέα. Ανυπομονώ να πάρω την έντυπη έκδοση.

Ήμουν από τους τυχερούς που κέρδισα από διαγωνισμό προαναγνωση του ebook πριν την επίσημη κυκλοφορία του βιβλίου! Σήμερα το ολοκλήρωσα!! Απίστευτο βιβλίο, εξαιρετικός Δημήτρης Σίμος! Ψυχολογικο θρίλερ που σε κρατάει καθηλωμένο μέχρι το τελος! Ανατροπές που δεν τις περιμένεις και μια αίσθηση αινιγματική να πλανάται καθ'όλη τη διάρκεια του "ταξιδιού"! 5***** κ λίγα είναι!!

Μυστήριο και αγωνία στο έπακρο.Οι ήρωες είναι καθημερινοί άνθρωποι της διπλανής πόρτας που όμως κρύβουν ένοχα μυστικά και πάθη. Οι γυναικείοι χαρακτήρες θυμίζουν τις βασανισμένες ψυχικά και σωματικά ηρωίδες της Gillian Flynn και της Camilla Lackberg. Βάζω 1 επιπλέον αστέρι γιατί η υπόθεση εκτυλίσσεται στην πατρίδα μου τη Θράκη!

Για άλλη μια φορά ο Δημήτρης Σίμος με έκανε να χάσω τον ύπνο μου! Αν και είμαι φαν του καθαρά αστυνομικού, το νέο του βιβλίο με έκανε να δω αλλιώς το ψυχολογικό θρίλερ! Με απίστευτες ανατροπές που δεν σε αφήνουν να λυτρωθείς παρά μόνο όταν φτάσεις στο τέλος του!

Δηλώνω φανατική των βιβλιων της αστυνομικής λογοτεχνίας αν και ομολογώ πως πρωτη φορά διαβάζω το πόνημα Έλληνα συγγραφέα απο το συγκεκριμένο είδος λογοτεχνίας και αφορμή στάθηκε ο διαγωνισμός που συμμετείχα. Απο σήμερα λοιπόν δηλώνω φανατική αναγνώστρια του Δημήτρη Σίμου!!! Σπεύστε να αγοράσετε το νέο βιβλίο του, οι φανατικοι του είδους θα το λατρέψουν!!

Καθηλωτική πλοκή, σασπένς και αγωνία. Άριστη εκτέλεση κ γραφή! Εξαιρετικό!

Δεν ξέρεις τι και ποιον να πιστέψεις. Απίστευτη πλοκή. Συγχαρητήρια περιμένω το επόμενο βιβλίο .

Τρεις αδερφές ετοιμάζονται να επιστρέψουν στο χωριό που μένει η μητέρα τους με αφορμή το μνημόσυνο του πατέρα τους. Η μία αδερφή όμως δεν έρχεται ποτέ. Λίγα χιλιόμετρα μακριά, η αστυνόμος Λουκίδη ανακαλύπτει το πτώμα μιας γυναίκας, παραμορφωμένο. Είναι η αγνοούμενη αδελφή το επόμενο θύμα; Στην προσπάθειά τους να τη βρουν θα πνιγούν στο παρελθόν. Για να σωθούν, πρέπει να κολυμπήσουν στο ορμητικό ποτάμι με τα μυστικά που τόσα χρόνια έκρυβε το Δάσος των Μανιταριών. Ένα δυνατό ψυχολογικό θρίλερ, που διαβάζεται απνευστί, καλογραμμένο, με απλή και κατανοητή γλώσσα. Ωστόσο, δεν κατάφερε να διατηρήσει το ενδιαφέρον μου μέχρι το τέλος, καθώς οι ανατροπές ήταν αναμενόμενες και το τέλος προβλέψιμο.

Η Νικόλ επιστρέφει στο χωριό της για το μνημόσυνο του πατέρα της, η αδερφή της εξαφανίζεται και λίγο πιο πέρα ανακαλύπτουν το πτώμα μιας γυναίκας. Είναι ένα ψυχολογικό θριλερ και κατα τη διάρκεια του βιβλίου ξετυλίσσεται αργα μια παλιά ιστορία και δοκιμάζονται οι δεσμοί της οικογένειας. Πρόκειται για να αρκετά καλο βιβλίο που παρόλα αυτά δεν κατάφερε να μου δημιουργήσει τα συναισθήματα και την ένταση που θα περίμενα, αν αναλογιστεί κανείς τις πολυ καλές κριτικές που έχει πάρει. Η πλοκή ήταν καλή και σε γενικές γραμμές ανατρεπτική αλλά έλειπαν οι περιγραφές οι οποίες θα μπορουσαν να δημιουργήσουν έντονα συναισθηματα. Παρόλα αυτά, διαβάζεται γρήγορα και με μεγάλη ευχαρίστηση.

Αυτό το βιβλίο του Δημήτρη Σίμου είναι ένα έργο που διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά ενός αστυνομικού μυθιστορήματος – ψυχολογικού θρίλερ. Είναι από τα μυθιστορήματα που εάν το ξεκινήσεις δεν μπορείς να σταματήσεις εάν δεν φτάσεις στο τέλος του. Από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Είναι ένα βιβλίο εξαιρετικό και καθηλωτικό. Με ξάφνιασε ευχάριστα διότι είχα πάρα πολύ καιρό να διαβάσω ένα αστυνομικό μυθιστόρημα από Έλληνα συγγραφέα που να αξίζει πραγματικά. Επίσης, βρήκα πολύ ευρηματικό και χρήσιμο, προς τον αναγνώστη, το κάθε κεφάλαιο να ξετυλίγει την οπτική του ήρωα που πρωταγωνιστεί σε αυτό. Χαίρομαι πάρα πολύ που ανακάλυψα ένα νέο (και από ηλικία και από εμπειρία) Έλληνα συγγραφέα αστυνομικού μυθιστορήματος. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα διαβάσω και τα υπόλοιπα βιβλία του. Μετά τον Πέτρο Μάρκαρη να τείνει να γίνει ο δεύτερος αγαπημένος μου Έλληνας συγγραφέας που καταπιάνεται με το αστυνομικό μυθιστόρημα.

Τι εκπληκτικό βιβλίο. Τι ανατροπές. Μία ιστορία που όλοι αλλά ταυτόχρονα και κανένας είναι ύποπτοι. Διαβάζοντάς το δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω ότι αυτό γράφτηκε από Έλληνα συγγραφέα. Μία ιστορία που σε κρατάει συνέχεια και δεν μπορείς να αφήσεις το βιβλίο από τα χέρια σου. Μία πόλη που έχει κατακλιστεί από τραγωδία και μία μητέρα που ζει την δική της τραγωδία καθώς αγωνία για το παιδί της. Το παρελθόν εμπλέκεται με τρόπου που δεν το φαντάζεσαι. Όλα και όλοι συνδέονται μεταξύ τους. Ίσως είναι λίγο πού ένοχοι και η κάθε πράξη δημιουργεί μία αλυσίδα αντιδράσεων για να υπάρξει αυτή η κατάληξη στην ιστορία. Με λίγα λόγια ο κάθε άνθρωπος με τις πράξης του συντέλεσε στο να γίνει αυτό που έγινε. Θα μπορούσε να πει κανείς τρεις ιστορίες-εγκλήματα που εν τέλει συνδέονται. Ποιο είναι όμως το δίκαιο? Ποιο έγκλημα είναι πιο βαρύ? Με αυτά τα ερωτήματα καταλήγεις αλλά και με την απάντηση ότι όλα είναι εγκλήματα.

Αξιόλογη γραφή, ενδιαφέρουσα πλοκή, ανατρεπτικό τέλος. Άλλη μια φορά που στο τέλος της ιστορίας είμαι με την πλευρά του δράστη….χωρίς να σας τον αποκαλύψω!!! Θα σημειώσω μόνο ότι στην ιστορία του Σίμου έχει έντονη παρουσία το «ωραίο» φύλο καθώς πλην ενός οι πρωταγωνιστές είναι γυναίκες. Οι 3 αδελφές Πομάνου (Ράνια, Νικόλ(έτα), Άλκηστη), η μαμά τους Αρετή, η αστυνόμος Δέσποινα Λουκίδη και η σκυλίτσα της Αλόνη. Μέσα σε 380 σελίδες μια ολοκληρωμένη και αναπάντεχη αφήγηση. Παρατηρώ ότι ο όγκος των σελίδων παίζει το ρόλο του. Αγαπούσα τα ογκώδη βιβλία με τις ατέλειωτες σελίδες για διάβασμα. Διαπιστώνω όμως πως και σε λιγότερες σελίδες η ιστορία μπορεί να είναι εξίσου συναρπαστική για τον αναγνώστη και πιθανόν χρειάζεται περισσότερη μαεστρία από το δημιουργό για να πετύχει το προσδοκώμενο αποτέλεσμα. Ο μαέστρος λοιπόν Δημήτρης Σίμος κατάφερε να με γυρίσει 25 χρόνια πίσω και να θυμηθώ το δικό μου ταξίδι στα Πομακοχώρια της Ξάνθης. Περήφανη που έχουμε τέτοιο συγγραφέα…. Το μέλλον του ανήκει!

Εντάξει τώρα τι να πω για το Σώσε με;;; Απλά μαγικό, απλά υπέροχο, απλά δεν ήθελα να τελειώσει. Κι όμως τελείωσε και μου έδωσε μεγάλη χαρά, γιατί μέχρι και την τελευταία σελίδα, μέχρι και την τελευταία πρόταση και λέξη, δεν με απογοήτευσε. Ήταν όλα όπως έπρεπε! Έχοντας διαβάσει όλο το έργο του Δημήτρη Σίμου, αισθάνομαι τόση χαρά, γιατί ενώ πάντα μου άρεσε η γραφή του, εδώ το ταλέντο του ωρίμασε και απογειώθηκε. Μας χάρισε ένα αστυνομικό έργο που δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από τα μεγάλα ονόματα της noir λογοτεχνίας. Αν το διάβαζε ο αγαπημένος μου Nesbo, είμαι σίγουρη πως θα ένιωθε ένα μικρό κεντρί ζήλιας να τον τσιμπάει. Είμαι περίεργη και ανυπόμονη για το επόμενο έργο του Σίμου!

Το “Σώσε με” του Δημήτρη Σίμου είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που εκτυλίσσεται στη Βόρειο Ελλάδα. Η αφήγηση ακολουθεί τις ζωές των μελών της οικογένειας Πομάνου, αναδεικνύοντας με ευαισθησία τις σχέσεις των τριών αδελφών μεταξύ τους και με τη μητέρα τους, αναφερόμενος σε περιστατικά του παρελθόντος που διαμόρφωσαν τον ψυχικό τους κόσμο. Η αφήγηση είναι συναισθηματικά φορτισμένη και σε αρκετά σημεία καταπιάνεται με ευαίσθητα θέματα, τα οποία παρουσιάζονται με εξαιρετική ειλικρίνεια, καθιστώντας τους χαρακτήρες αυθεντικούς και συναρπαστικούς. Οι λεπτομερείς περιγραφές δημιουργούν έναν κόσμο που ζωντανεύει στο μυαλό του αναγνώστη. Η πλοκή είναι ενδιαφέρουσα καθ' όλη τη διάρκεια, ο αναγνώστης βυθίζεται στην ψυχολογία του των κεντρικών χαρακτήρων, συνδέοντας τον εαυτό του με τις προσωπικές τους σκέψεις και συναισθήματα. Οι εσωτερικές συγκρούσεις παρουσιάζονται με ένταση, οδηγώντας στα τελευταία κεφάλαια του βιβλίου, όπου επέρχεται ένα αίσθημα ισορροπίας και δικαίωσης.

Ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ. που σε καθηλώνει. Θίγονται θέματα ενδοοικογενειακής βίας, κακοποίησης ανηλίκων καθώς και το μειονοτικό ζήτημα της περιοχής ( η ιστορία διαδραματίζεται στη Θράκη). Η ροή του βιβλίου κυλάει τόσο γρήγορα που κάνει τον αναγνώστη να μη θέλει να το αφήσει από τα χέρια του μέχρι την τελική αποκάλυψη του δολοφόνου που δεν τον έχει φανταστεί καθόλου

Το βιβλίο Σώσε με του Δημήτρη Σίμου ήταν πραγματικά μια έκπληξη για μένα. Προτιμώ να διαβάζω βιβλία από ξένους συγγραφείς, τα οποία για να φτάσουν να μεταφραστούν και να κυκλοφορήσουν στη χώρα μας σημαίνει ότι έχουν δοκιμαστεί και διαβαστεί από κοινό που σε νούμερα δε μπορεί να συγκριθεί με αυτό της Ελλάδας. Το συγκεκριμένο βιβλίο όμως αποδείχτηκε αντάξιο και ίσως καλύτερο από πολλές επιτυχίες ξένων συγγραφέων. Από την αρχή μέχρι το τέλος κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον μου, η πλοκή ήταν πολύ ενδιαφέρουσα και οι χαρακτήρες και η σχέση των τριών αδερφών, δοσμένες με ψυχολογικό βάθος και ρεαλισμό. Η λύση του μυστηρίου δεν πέρασε ούτε στιγμή από το μυαλό μου και η αποκάλυψη στο τέλος ήταν όντως αποκάλυψη και μάλιστα άκρως ικανοποιητική. Έχω σκοπό να ψάξω και τα άλλα βιβλία του συγγραφέα.

Το Σώσε με του Δημήτρη Σίμου είναι ένα ψυχολογικό θρίλερ που εξελίσσεται σε ένα χωριό στην Κομοτηνή. Αναδεικνύει τις περίπλοκές οικογενειακές σχέσεις 3 αδερφών με την μητέρα τους και ενώνει αριστουργηματικά το παρελθόν με το παρόν. Μιλάει για την αντιμετώπιση των Πομάκων από τις τοπικές αρχές, την αδιαφορία των τοπικών αρχών για τα προβλήματα των Πομάκων και τον ρατσισμό που βιώνουν. Θεωρούνται πολίτες δεύτερης κατηγορίας και οι εξαφανίσεις τους δεν είναι σημαντικές. Οι εξελίξεις προς το τέλος του βιβλίου είναι πολλές και οι ανατροπές μεγάλες αλλά εν μέρει αναμενόμενες. Η γραφή του Σίμου απέδωσε θεωρώ πολύ ζωντανά το φυσικό τοπίο όπου εξελίσσεται η ιστορία και το δάσος.

Παραμυθένια ατμόσφαιρα που ακροβατεί ανάμεσα στην νεραιδοχώρα και την χώρα των μαγισσών . Το Δάσος των Μανιταριών σκοτεινό, γεμάτο κρυφά περάσματα και μυστικά καλά κρυμμένα στις φυλλωσιές. Ένα ψυχολογικό θρίλερ καθηλωτικό και βασανιστικά λυτρωτικό που κλονίζει την εμπιστοσύνη και αποκαλύπτει όλη την σαθρότητα της δήθεν καλής κοινωνίας . Το σασπένς κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τέλος . Η μόνη πραγματική τιμωρία και η απονομή της δικαιοσύνης μπορεί να δοθεί από τα ίδια τα θύματα ακόμα και αν αυτή έρθει χρόνια αργότερα, κάποια τραύματα αφήνουν βαθιές αγιάτρευτες πληγές που πάντα θα αναζητάνε την επούλωση ακόμα και αν αυτή δεν θα είναι ποτέ ολοκληρωτική.

Το βιβλιο “Σωσε με” του Δημήτρη Σίμου είναι ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ καθώς και αστυνομικό μυθιστόρημα με αριστοτεχνική πλοκή και γεμάτο αγωνία και ένταση με αποτέλεσμα να μην μπορείς να το αφήσεις από τα χέρια σου. Η πλοκή είναι αριστοτεχνικά δομημένη με συνεχείς κορυφώσεις και γεμάτη ανατροπές. Το ότι η ιστορία εξελίσσεται σε μια επαρχιακή περιοχή της Θράκης, μόνο τυχαίο δεν είναι, καθώς είναι γνωστό ότι οι επαρχιακές περιοχές της χώρας κρύβουν πολλά μυστικά. Ο Σίμος δεν διστάζει , στο πλαίσιο της ιστορίας, να ασχοληθεί με ευαίσθητα κοινωνικά θέματα, όπως η συνύπαρξη διαφορετικών κοινοτήτων/κόσμων (Χριστιανικός Μουσουλμανικός), η κακοποίηση, ο ρατσισμός και ο κοινωνικός αποκλεισμός. Ένα καλοδουλεμένο βιβλίο με πολλές ανατροπές που αξίζει να διαβαστεί.

Είναι ένα σκληρό βιβλίο με γρήγορη ροή, μυστηριώδη ατμόσφαιρα, αγωνία και κρυμμένα μυστικά .Ένα εξαιρετικό ψυχολογικό θρίλερ που δεν μπορείς εύκολα να το αφήσεις από τα χέρια σου. Η ανάγνωση κυλάει αβίαστα. Το συνιστώ ανεπιφύλακτα

Ένα πραγματικά πολύ ωραίο βιβλίο, αξιώσεων. Με χαρά μαθαίνω ότι έχει γίνει και σειρά στην τηλεόραση. Ελπίζω να ακολουθεί πιστά την πλοκή. Αρχικά εντύπωση προκαλουν οι πολλοί γυναικείοι χαρακτήρες. Πρόκειται όμως για γυναίκες δυναμικές με προβλήματα που συναντούμε στη σημερινή ελληνική κοινωνία και όχι για μονοδιάστατα άτομα χωρίς χαρακτήρα όπως συχνά συμβαίνει στα μυθιστορήματα! Θίγονται προβλήματα που μας απασχολούν και αναπτύσσονται με αληθοφάνεια! Ένα άλλο υπέρ που θα σχολιάσω είναι ότι η πλοκή εξελίσσεται στην ελληνική ύπαιθρο και όχι στην Αθήνα όπως έχουμε συνηθίσει στα ελληνικά μυθιστορήματα! Γενικά μου άρεσε πολύ το βιβλίο και τρόπος που αναπτύχθηκε η πλοκή και η λύση που δόθηκε.το συνιστώ ανεπιφύλακτα!

Είχα ήδη διαβάσει άλλα έργα του Δημήτρη Σίμου στην αστυνομική του τριλογία, οπότε συνέχισα και με αυτό το βιβλίο από ενδιαφέρον αλλά και περιέργεια! Αν έπρεπε να αλλάξω κάτι, θα επιλεγα μερικά τμήματα που θεώρησα ότι, κατά τη διάρκεια της πλοκής, ήταν περιττά για την εξέλιξη της ιστορίας. Κάποιες στιγμές με μπέρδεψαν λίγο στην αρχή, καθώς εισήχθησαν απότομα τόσα πολλά πρόσωπα. Αναρωτιόμουν πού οδεύει όλο αυτό και πώς θα συνδεθούν τόσα άτομα στο τέλος, καθώς επίσης αναρωτιόμουν γιατί μου παρουσίαζε κάθε πτυχή ξεχωριστά. Ο τρόπος που περιέγραφε τα γεγονότα μου άρεσε. Η αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο συνδυαζόταν με την περιγραφή σε τρίτο πρόσωπο, και αυτό είναι κάτι που γενικά εκτιμώ. Συνολικά, μπορώ να πω ότι το βιβλίο με ενθουσίασε. Είχε μια καλή πλοκή και ένα έξυπνο, ανατρεπτικό τέλος που με εντυπωσίασε πλήρως.

Μια εξαιρετική ιστορία μυστηρίου που εκτυλίσσεται στο Κρυφό, όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται. Κοινωνικές ανισότητες, διεφθαρμένα πρόσωπα εξουσίας, ψυχικές διαταραχές και αθώα θύματα συνθέτουν ένα γαϊτανάκι παράλληλων ιστοριών που δημιουργούν στον αναγνώστη πολύ έντονα συναισθήματα θυμού και αδικίας. Μια ιστορία για τη ζωή τριών αδερφών που κάθε μία προσπαθεί να συμφιλιωθεί με το παρελθόν της και να κλείσει τις «ανοιχτές πληγές» της. Ο συγγραφέας με πολύ έξυπνο τρόπο κρατάει τον αναγνώστη σε αγωνία μέχρι το τέλος, κάνοντας την ανατροπή στο τέλος. Αξίζει να το διαβάσετε τόσο για το crime fiction αλλά και για ότι πραγματεύεται πτυχές που άπτονται του φαινομένου της κακοποίησης.

Τέλειο μυθιστόρημα, πολύ ευχάριστη έκπληξη από νέο 'Έλληνα συγγραφέα. Μου αρέσει που η τοποθέτηση γίνεται στην επαρχία και όχι στην Αθήνα, το πώς περιγράφει τα καλά και τα κακά της ζωής των κατοίκων εκεί (την ηρεμία και την έλλειψη του στρες των μεγαλουπόλεων, και από την άλλη τα μυστικά και την ομερτά γύρω από αυτά). Πολύ ωραία περιγραφή όλων των χαρακτήρων της ιστορίας, με τον καθένα από αυτούς να αποτελεί μία ξεχωριστή προσωπικότητα με τα δυνατά, τα αδύναμά της σημεία και τα τραύματα του παρελθόντος που συνεχίζει να κουβαλάει. Το τέλος, δε, ήταν σοκαριστικό. Δεν βρήκα κάτι αρνητικό στο βιβλίο, είναι απλά εξαιρετικό.

Συγκλονιστικός Δημήτρης Σίμος!Το βιβλίο αυτό είναι ένα πραγματικό στολίδι του ελληνικού αστυνομικού/ψυχολογικού μυθιστορήματος.Τι να πω για την πλοκή για τους χαρακτήρες που ξεδιπλώνονται μέσα από την γραφή του συγγραφέα.Θίγει ένα θέμα πολύ σημαντικό που είναι στο προσκήνιο τα τελευταία χρόνια,μέσα από τις πρωταγωνίστριες του βιβλίου του.Επίσης διαβάζοντάς το κατάλαβα ότι τίποτε δεν μένει ατιμώρητο όσα χρόνια και αν περάσουν.Κι ένα ερώτημα,που είναι τροφή για σκέψη, πόσο εκδικητικό μπορεί να γίνει ένα μυαλό όταν καταπιέζεται για χρόνια πόσο δε όταν είναι και γυναικείο.Ευκολοδιάβαστο,χωρίς περιττές περιγραφές και η αγωνία χτίζεται σελίδα με σελίδα με κορύφωση στο τέλος.

Ένα εξαιρετικό αστυνομικό, που εξελίσσεται στην ελληνική Θράκη. Σαν κλασικό αστυνομικό, αυτό που το κάνει να ξεχωρίζει είναι η διάσταση της ελληνικής πραγματικότητας της υπαίθρου και των οικογενειακών σχέσεων. Επιπλέον, η ηρωίδα, μια γυναίκα αστυνομικός, είναι κάτι ασυνήθιστο για ελληνικό αστυνομικό. Αναμένω με προσμονή τη σειρά καθώς μου αρέσει να συγκρίνω τις δύο διαφορετικές αποτυπώσεις και θα διαβάσω σίγουρα και άλλο βιβλίου του συγγραφέα για να δω αν κρατά το ενδιαφέρον και σε αυτά.

ΥΠΕΡΟΧΟ ΒΙΒΛΙΟ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ!!! ΠΟΛΛΑ ΜΠΡΑΒΟ. Μ' ΑΡΕΣΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΠΟΥ ΚΡΥΒΟΥ ΑΓΩΝΙΑ ΚΑΙ ΜΥΣΤΙΚΑ

Είδα την τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου. Πολύ καλή μεταφορά. 8 επεισόδια με τη μία.

Οι αναφορές στην αγαπημένη μου Κομοτηνή και οι σελίδες που γυρνούσαν από μόνες τους ήταν ό,τι πρέπει μετά από μήνες αποχής από το διάβασμα για διασκέδαση. Τώρα θες ότι έχω διαβάσει αρκετά αστυνομικά (μεταξύ μας, όχι και τόσα πολλά), πάντως τις ανατροπές τις ψιλοβρήκα. Και μόνο που σε βάζει σε αυτό το παιχνίδι θησαυρού το αστυνομικό βιβλίο, βέβαια, σε κερδίζει. Πραγματικά με έκανε να ανυπομονώ για την, ομολογουμένως, πολύωρη μετάβαση από και προς τη δουλειά (πράγμα σπάνιο). Όμως ο γραπτός λόγος του εδώ με ξένισε λιγάκι. Απροσδιόριστο το γιατί. Ίσως αυτή η προσπάθεια να αποτυπωθεί η αγωνία με την αποψιλωμένη από φανφάρες και συνδετικούς κρίκους γραφή να ερχόταν σε έντονη αντίθεση με κάποια ψήγματα λυρισμού στις σκέψεις των αφηγητών. Δεν τα χρειαζόμουν βρε παιδί μου και ίσως δεν πολυταίριαζαν μεταξύ τους. Έμοιαζε σαν να μπέρδεψε τα κομμάτια από δύο διαφορετικά παζλ (να το, το έκανα κι εγώ!). Επίσης, κάπως λίγο όλοι ένα κρεβάτι γίνανε, δείγματα μικρής κοινωνία ή/και σαθρής κοινωνίας, πάντως... Δεν το έβρισκα τόσο απαραίτητο για την πλοκή. Αλλά ίσως είναι και γούστο ή ιδιοτροπία δική μου αυτό. Συνεχίζω με την ομώνυμη τηλεοπτική τη σειρά και επόμενος Σιμο-στόχος μάλλον να συνεχίσω με Τυφλά Ψάρια και #TeamKapetanos.