Βαθιά στα σκοτάδια, ψηλά στις λίστες των best sellers!
Η συγγραφέας, μέσα από τα σκοτάδια, ασχολείται με το καίριο ζήτημα της ζωής των εφήβων και των νέων ενηλίκων: την αναζήτηση ταυτότητας σε ένα πολύπλοκο και συχνά άδικο και σκληρό περιβάλλον.
Ελένη ΣβορώνουΟ Αναγνώστης30/1/2025
Αυθεντικό, ιστορία πόνου και τρυφερότητας. Σε ταξιδεύει στη ψυχή ενός ανθρώπου...
Όταν αποφάσισα να ξεκινήσω το συγκεκριμένο βιβλίο, πίστευα πως θα ήταν ένα ακόμη μελό εφηβικό ανάγνωσμα, μόνο που αντί να επικεντρώνεται στον έρωτα ή τη φιλία, διαλέγει να ασχοληθεί με την απώλεια και το θάνατο. Ήμουν σίγουρη πως θα είναι γραμμένο με τέτοιον τρόπο, ώστε να μπορεί να αγγίξει τις μπερδεμένες εφηβικές σκέψεις και ψυχές. Κι όμως... από τις πρώτες σελίδες ένιωσα πως δεν είναι απλά ένα young adult βιβλίο. Είναι πολλά περισσότερα. Είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται σε όλους. Αγγίζει τις ευαίσθητες χορδές τις ψυχής. Αν έχεις ήδη βιώσει την απώλεια της μητέρας, ταυτίζεσαι με κάθε σελίδα του. Αν όχι, σε κάνει να προβληματίζεσαι και να αναθεωρείς τη στάση σου απέναντι στο πιο σημαντικό κομμάτι της ύπαρξής σου. Διαβάστε το! Αξίζει!
Η ιστορία περιγράφει με ρεαλισμό και ειλικρίνεια τα στάδια του πένθους, δημιουργώντας μια αληθινή και οικεία απεικόνιση της απώλειας. Μέσα από τη Γκρέις, ο αναγνώστης έρχεται σε επαφή με συναισθήματα που, αν και δύσκολα, είναι ανθρώπινα και κοινά. Παρά την ένταση της θλίψης, το βιβλίο καταφέρνει να μεταδώσει μια αίσθηση ελπίδας και επιμονής, υπενθυμίζοντας ότι η αποδοχή και η ανάρρωση είναι μακρύς δρόμος, αλλά εφικτός. Το "Ο φίλος μου, το σκοτάδι" είναι ένα βαθιά σπαρακτικό, εξαιρετικά σκοτεινό, γεμάτο θλίψη μυθιστόρημα, που κάνει το στήθος σου να πονάει και το στομάχι σου να σφίγγεται. Ταυτόχρονα, όμως, είναι κι ένα μυθιστόρημα που μας θυμίζει πως για να φτάσουμε να κατακτήσουμε το εσωτερικό μας φως, πρέπει να κάνουμε ειρήνη με το σκοτάδι μας, ακόμα κι αν η διαδρομή μέχρι να το πετύχουμε αυτό δεν είναι εύκολη.
Ένα μυθιστόρημα που εξιστορεί το συναίσθημα της απώλειας με έναν τρόπο που εμένα με άγγιξε καθώς το διάβαζα. Η ηρωίδα μας μετά την απώλεια της μαμάς της μπλέκει σε περιπέτειες και προσπαθεί να τις αντιμετωπίσει παράλληλα με την θλίψη και τον πόνο που την διακατέχει. Αυτό το βιβλίο μέσα από τις σελίδες του με έκανε να αναθεωρήσω κάποια πράγματα που έχω δεδομένα στην ζωή μου όπως και να με κάνει να παίρνω τηλέφωνο την μητέρα μου συχνότερα από ότι το κάνω τώρα! Ήταν ένα βιβλίο to the point που λένε, καθώς κατάφερε η συγγραφέας να με δέσει με την πρωταγωνίστρια χωρίς να έχω βιώσει αυτά που βίωσε αυτή!
Η ζωή της Τάιγκερ ανατρέπεται μέσα σε μια στιγμή όταν η μητέρα της πεθαίνει ξαφνικά. Εκεί ξεκινάει μια διαδικασία επιβίωσης προσπαθώντας να διατηρήσει την ταυτότητά της ενώ μετακινείται μέσω αναδοχής, από σπίτι σε σπίτι. Και ταυτόχρονα προσπαθεί να βρει απαντήσεις για το παρελθόν της οικογένειάς της που η μητέρα της, της κρατούσε κρυφό. Είναι ένα βιβλίο απώλειας, πένθους και αναζήτησης. Στο τέλος αυτό που μένει είναι ότι όσο και αν πολεμάς τα σκοτάδια σου, κάποια στιγμή βγαίνεις στο φως.
Όταν μία έφηβη μένει ολομόναχη στον κόσμο μετά την απώλεια της μητέρας της, καλείται να βρει το φως μέσα στο σκοτάδι που την περιβάλλει. Ένα κοινωνικό μυθιστόρημα που εκτός των άλλων σχολιάζει και το θεσμό της ανάδοχης οικογένειας, κάτι που δεν είναι ευρύτερα γνωστό στη χώρα μας.