Αφιέρωμα στoν Αμερικανό συγγραφέα Raymond Carver με αφορμή τον συγκεντρωτικό τόμο διηγημάτων του με τίτλο «Τόσο πολύ νερό τόσο κοντά στο σπίτι»

Οι εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ
και η διαδικτυακή πύλη για το βιβλίο BOOK PRESS
σας προσκαλούν να παρακολουθήσετε
τη διαδικτυακή εκδήλωση αφιερωμένη
στον Raymond Carver,
έναν από τους σημαντικότερους διηγηματογράφους του 20ού αιώνα
με αφορμή τον συγκεντρωτικό τόμο διηγημάτων του
Τόσο πολύ νερό τόσο κοντά στο σπίτι

την Τρίτη 8 Φεβρουαρίου 2022, στις 7 το βράδυ,
ζωντανά από την ψηφιακή πλατφόρμα Zoom των εκδόσεων ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ.

Θα μιλήσουν ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Διονύσης Μαρίνος,
ο συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός Θεοδόσης Μίχος
και ο συγγραφέας, ποιητής και μεταφραστής Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης.
Τη συζήτηση συντονίζει ο συγγραφέας
και διευθυντής της BOOK PRESS Κώστας Β. Κατσουλάρης.

Για να παρακολουθήσετε την εκδήλωση,
ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
https://us06web.zoom.us/j/84531989683?pwd=Uko0eE5UVnNPNHBGSU1TUitkN29wZz09

Εναλλακτικά, πληκτρολογήστε τους απαραίτητους κωδικούς στην πλατφόρμα:
Meeting ID 845 3198 9683
Passcode 758389

ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗ:

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ RAYMOND CARVER
Ο Raymond Carver (Ρέιμοντ Κάρβερ) θεωρείται σήμερα ο συγγραφέας που κατόρθωσε να ανανεώσει την αμερικανική λογοτεχνική σκηνή της δεκαετίας του ’80, δίνοντας στο διήγημα μία εντελώς νέα πνοή. Γεννημένος στο Όρεγκον λίγο μετά την Ύφεση, το 1938, γιος ενός αλκοολικού που τριγυρνούσε στην αμερικανική ενδοχώρα σε αναζήτηση εργασίας, πέρασε δύσκολα παιδικά χρόνια. Όπως και ο πατέρας του, ο Κάρβερ είχε πρόβλημα με το αλκοόλ και πάλευε να συντηρήσει την οικογένειά του -παντρεύτηκε σε ηλικία δεκαεννιά ετών τη δεκαεξάχρονη φίλη του και απέκτησε γρήγορα δύο παιδιά- αλλάζοντας συνεχώς επαγγέλματα, από νοσοκομειακός υπάλληλος μέχρι βοηθός σε βενζινάδικο.
Αυτές του οι εμπειρίες και οι οικονομικές δυσκολίες με τις οποίες ήρθε πολλές φορές αντιμέτωπος αποτελούν και την πρώτη ύλη των διηγημάτων του. Ο Κάρβερ γράφει με ευαισθησία, ρεαλισμό και συγκινητική ειλικρίνεια για ανθρώπους που προσπαθούν σκληρά να επιβιώσουν και ενσταλάζει τον εαυτό του μέσα στους ήρωες του.
Για πολλά χρόνια αναγκαζόταν να αφήνει τη συγγραφή σε δεύτερη μοίρα λόγω της οικονομικής του ανέχειας. Προσπαθούσε να γράψει μετά τη δουλειά, στριμωγμένος στο αυτοκίνητο, αφού στο σπίτι του δεν υπήρχε καθόλου χώρος. Για σχεδόν δύο δεκαετίες συνιστά «ένα από τα πλέον καλοφυλαγμένα μυστικά στον κόσμο της λογοτεχνίας» όπως χαρακτηριστικά σημειώνει ο μεταφραστής του Γιάννης Τζώρτζης: έχει ένα ενθουσιώδες, αλλά πολύ περιορισμένο αναγνωστικό κοινό και κατορθώνει να δημοσιεύσει μόνο σε λογοτεχνικά περιοδικά της περιφέρειας.
Η πρώτη του σημαντική επιτυχία έρχεται το 1976, όταν χάνει ξαφνικά τη δουλειά του ως διορθωτής δοκιμίων και εκδίδει τη συλλογή διηγημάτων Λοιπόν, θα πάψεις σε παρακαλώ;, με την οποία θέτει υποψηφιότητα για το Εθνικό Βραβείο Βιβλίου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 κατορθώνει να κερδίσει χορηγία του Ιδρύματος Γκουγκενχάιμ και υποτροφία από την Αμερικανική Ακαδημία Τεχνών και Γραμμάτων και αφοσιώνεται έτσι αποκλειστικά στη συγγραφή. Η συλλογή του Καθεδρικός ναός που κυκλοφορεί το 1983 είναι υποψήφια για βραβείο Πούλιτζερ και τον καθιερώνει ως έναν από τους πλέον εξέχοντες Αμερικανούς πεζογράφους.
Ο Ρέιμοντ Κάρβερ κατόρθωσε να στρέψει το διήγημα σε θέματα αληθινά και καθημερινά, αποδεσμεύοντας την αμερικανική λογοτεχνία της περιόδου από την ασφυκτική επιρροή του μεταμοντερνισμού των προηγούμενων δεκαετιών. Η αμεσότητα και η εκφραστικότητα της γραφής του τον καθιστούν έναν από τους μεγαλύτερους σύγχρονους πεζογράφους.
Πέθανε τον Αύγουστο του 1988.

ΕΓΡΑΨΑΝ ΓΙΑ ΤΟΝ RAYMOND CARVER
«Ένας νέος Χέμινγουέι, ένας δημιουργός εφάμιλλης πνοής με τους μεγάλους δασκάλους που λάτρεψε στη ζωή του. Αλλά μαζί κι ένας καλλιτέχνης απαράμιλλης ανθρωπιάς και καλοσύνης». 
Από την εισαγωγή του Γιάννη Τζώρτζη

«Ο Κάρβερ είναι ο φυσικός διάδοχος του πραγματικού μέντορά του, του Άντον Τσέχοφ».
Financial Times

«Ο Κάρβερ είναι συγγραφέας συγκλονιστικής εντιμότητας και συμπόνιας. Απαλλαγμένος εντελώς από επιτήδευση και μελοδραματισμό, περιγράφει και αποκαλύπτει τον κόσμο όπως τον συλλαμβάνει το μάτι του. Με τέτοια καθαρότητα που σχεδόν σου ραγίζει την καρδιά».
Washington Post