Ο Κάρβερ απιθώνει τις λέξεις του στο χαρτί με έναν τρόπο αφοπλιστικό. Σκάβει βαθιά στο πετσί των ηρώων του και τους φορά μια ανθρώπινη υπόσταση με όλα τα χούγια καλά και κακά που φέρει η γενιά του μαζί με εκείνους που προσπάθησαν να σταθούν όρθιοι απέναντι στη λαίλαπα που ονομάζεται ζωή και μας κερνά καημούς, πίκρες, εθισμούς, ανομολόγητους έρωτες και πάνω από όλα θνητότητα.
Ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους διηγηματογράφους, που ανύψωσαν την τεχνική του διηγήματος σε μοναδική τέχνη. Στον τόμο αυτό συγκαταλέγονται οι τρεις κυριότερες συλλογές του Αρχάριοι, Καθεδρικός Ναός, Λοιπόν, θα πάψεις, σε παρακαλώ. Όσοι τον έχουμε διαβάσει αλλά και όσοι θα τον διαβάσουν τώρα για πρώτη φορά θα γνωρίσουν το πώς μπορεί ένας συγγραφέας να συλλάβει τη σύγχρονη ζωή μέσα από τις μικρές καθημερινότητες, πώς μπορεί χρησιμοποιώντας σχεδόν ακινητοποιημένες εικόνες ή απλούς «αδιάφορους» διαλόγους να εμβαθύνει στην αμείλικτη πραγματικότητα που καθορίζει την ανθρώπινη συνθήκη. Πίσω από κάθε απλό συμβάν, με αυτή την απόλυτα λιτή γλώσσα του, εμφανίζει τις χαράδρες που μέσα τους καταρρέει η ανθρώπινη ψυχή.
Ο Κάρβερ σχεδόν σε "αναγκάζει" να διαβάσεις όλα τα διηγήματά του, το καθένα δυνατό και καθηλωτικό, τόσο που το θυμάσαι μέρες. Εξαιρετική ιδέα από το Μεταίχμιο να εκδώσει αυτόν τον συγκεντρωτικό τόμο με τρεις συλλογές του συγγραφέα, ιδιαιτέρως προσεγμένο και αριστοτεχνικά μεταφρασμένο. Κάποια από τα διηγήματα τα έχουμε διαβάσει στο μάθημα Γλώσσα και Λογοτεχνία. στο Λύκειο και εντυπωσίασαν τα παιδιά. Προσωπικά τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω, παρόλο που γενικά δεν αγαπώ το διήγημα αλλά το μυθιστόρημα.