Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν μεταφορικά για αγορές άνω των 20€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
Δωρεάν αντικαταβολή για αγορές άνω των 30€
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ «ΓΕΓΟΝΟΣ» ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ «ΓΕΓΟΝΟΣ» ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ
ΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ «ΓΕΓΟΝΟΣ» ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΟ «ΓΕΓΟΝΟΣ» ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ

26/5/2022
Η μεταφορά του ανατρεπτικού και άκρως προσωπικού έργου της Annie Ernaux, για όσα δεν λέγονται, στις αίθουσες.

Το 1963, η Annie Ernaux, που αργότερα θα αναδειχθεί μια από τις σπουδαιότερες σύγχρονες συγγραφείς της Γαλλίας, μαθαίνει ότι είναι έγκυος. Η ντροπή την κυριεύει σαν πανούκλα: είναι ανύπαντρη και ξέρει πως μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη θα στιγματίσει την ίδια και την οικογένειά της. Μέσα σε συνθήκες παρανομίας κάνει έκτρωση με κίνδυνο της ζωής της. Σαράντα χρόνια αργότερα, θα καταγράψει τις αναμνήσεις της σε ένα βιβλίο, προσπαθώντας να κατανοήσει γιατί αυτή η εμπειρία τη σημάδεψε τόσο πολύ, τόσο βαθιά. Το γεγονός, η ιστορία αυτού του τραύματος, ενός τραύματος που δεν ξεπέρασε ποτέ, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από την Οντρέ Ντιουάν, κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας 2021 και πλέον βγαίνει και στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας από τις 2 Ιουνίου, σε διανομή της Rosebud.
Η ταινία θριάμβευσε στο Φεστιβάλ Βενετίας και απέσπασε εγκωμιαστικές κριτικές για την εύστοχη σκηνοθεσία, τον ευαίσθητο χειρισμό του ζητήματος και την εξαιρετική ερμηνεία της πρωταγωνίστριάς του Αναμαρία Βαρτολομέι, αλλά και την τόλμη και αναγκαιότητα της ιστορίας του.

Η υπόθεση
Η Αν είναι μια νέα, έξυπνη, πολλά υποσχόμενη φοιτήτρια που βλέπει τις πανεπιστημιακές σπουδές της σαν τη μόνη διέξοδο από την εργατική τάξη στην οποία γεννήθηκε. Όταν όμως συνειδητοποιήσει ότι έχει μείνει έγκυος, τα όνειρά της μοιάζουν καταδικασμένα – εκτός κι αν καταφέρει να τερματίσει την εγκυμοσύνη της, κάτι που όμως είναι παράνομο και κοινωνικά κατακριτέο εκείνη την εποχή.
Καθώς οι εβδομάδες περνούν, με την εξεταστική να πλησιάζει και την κοιλιά της να φουσκώνει, η Αν αποφασίζει να αναλάβει δράση και να αψηφήσει τον νόμο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα. Κανείς δεν προτίθεται να τη βοηθήσει, και θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με την ντροπή και τον πόνο, ρισκάροντας ακόμα και την ίδια της τη ζωή...

Η Γαλλίδα συγγραφέας έχει πει για Το γεγονός: «Μέσα από τούτη την αφήγηση, ο χρόνος γίνεται δράση και με παρασέρνει άθελά μου. Τώρα ξέρω ότι είμαι αποφασισμένη να φτάσω μέχρι τέλους, όποιο κι αν είναι το τίμημα, όπως ήμουν και τότε, στα είκοσι τρία μου, όταν έσκισα την ιατρική γνωμάτευση. Θέλω να βυθιστώ ξανά σε κείνη την περίοδο της ζωής μου, να μάθω τι υπήρχε εκεί. Αυτή η εξερεύνηση θα αποτελέσει το υφάδι μιας αφήγησης, της μόνης ικανής να αποδώσει ένα γεγονός που δεν ήταν τίποτε άλλο πέρα από χρόνος που κυλούσε εντός και εκτός μου».
Η συμβουλή της, λοιπόν, στη σκηνοθέτρια Οντρέ Ντιουάν λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα ήταν μια φράση του Τσέχοφ: «Να είσαι ακριβής, τα υπόλοιπα θα έρθουν εν ευθέτω χρόνω».

Παρά το μικρό του μέγεθος το βιβλίο είναι γροθιά·
ακλόνητο και αυθεντικό, ένα ειλικρινές συνονθύλευμα
από εμπειρίες του παρελθόντος και του παρόντος.
Μια ουσιαστική γραφή για το τραύμα,
ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Publishers Weekly

Η σκηνοθέτρια Οντρέ Ντιουάν συζήτησε την προσέγγισή της εξαρχής με τη συγγραφέα.
«Ήθελα να σεβαστώ το βιβλίο, αλλά και να βρω τη δική μου θέση σε αυτό. Αρχικά, περάσαμε μια μέρα μαζί, κατά τη διάρκεια της οποίας η Ανί συμφώνησε να με πάει πίσω σε αυτές τις τρεις μέρες και να ρίξει φως σε ορισμένα “τυφλά” σημεία του κειμένου. Αυτό με βοήθησε να έχω μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του πολιτικού πλαισίου και να καταλάβω τον φόβο που καταλάμβανε τις γυναίκες από τη στιγμή που έπαιρναν την απόφασή τους. Όταν η Ανί έφτασε στη στιγμή της έκτρωσης, τα μάτια της βούρκωσαν όταν θυμήθηκε τι την ανάγκασε να κάνει η κοινωνία όταν ήταν ακόμη τόσο νέα. Ταράχτηκα από την ένταση της θλίψης της. Το σκεφτόμουν συχνά, όσο έγραφα. Έπειτα της ζήτησα να διαβάσει το σενάριο σε διάφορα στάδια. Με βοήθησε να βρω την πιο ειλικρινή προσέγγιση».

Μιλώντας για την ταινία, η Annie Ernaux επισημαίνει: «Εκτός από την Anamaria Vartolomei, δεν μπορώ να φανταστώ άλλη ηθοποιό να υποδύεται την Αν και, υπό μια έννοια, εμένα στα είκοσι τρία μου: είναι απίστευτα ειλικρινής και εύστοχη. Όμως δεν νομίζω ότι θα είχα βρει την ταινία τόσο κοντά στα βιώματά μου αν δεν είχε αποτυπώσει με ειλικρίνεια την έλλειψη διεξόδων που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες πριν νομιμοποιηθεί η έκτρωση, το 1975. Η Οντρέ είχε το θάρρος να δείξει την απόλυτη αλήθεια: τις βελόνες πλεξίματος, την εξέταση της μήτρας από το άτομο που κάνει την έκτρωση. Μόνο τέτοιες σοκαριστικές εικόνες μάς κάνουν να αντιληφθούμε τη φρίκη που βίωσαν οι γυναίκες, όπως και το τι ήταν να κάνεις ένα βήμα πίσω.
Είκοσι χρόνια πριν, στο τέλος του βιβλίου μου, έγραψα ότι αυτά που μου συνέβησαν εκείνους τους τρεις μήνες το 1964 ήταν η “απόλυτη εμπειρία” της χρονικής στιγμής και των ηθών της, όπως τα βίωσε το σώμα μου… Η απαγόρευση της έκτρωσης και έπειτα η νέα νομοθεσία. Και αυτό έχει συλλάβει τόσο εύστοχα η Οντρέ στην ταινία της».



Παρόλο που έχουν περάσει σχεδόν 60 χρόνια από τα γεγονότα που ενέπνευσαν το βιβλίο, ο κόσμος μοιάζει ακόμη σοκαριστικά οπισθοδρομικός σε ό,τι αφορά το αυτονόητο
–και υποτίθεται κεκτημένο στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες– δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει το σώμα και τη ζωή της, όπως κι έτοιμος να το θέτει επανειλημμένα υπό αμφισβήτηση και αναθεώρηση. Από την πολιτεία του Τέξας στις ΗΠΑ ως την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ισπανία στην Ευρώπη, το ζήτημα της άμβλωσης έχει πολιτικοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, που πλέον οι ολοένα αυξανόμενοι περιορισμοί ή ακόμα και η καθολική απαγόρευσή της έκαναν την εμφάνισή τους σε φαινομενικά κοινωνικά προοδευτικές κοινωνίες.
Μια αντίστοιχη παράλογη και οπισθοδρομική κοινωνία αντιμετωπίζει και η πρωταγωνίστρια του βιβλίου και της ταινίας, η οποία όμως παίρνει τη ζωή της στα χέρια της σε πείσμα όλων αυτών που θέλουν να της στερήσουν τη δυνατότητα να το κάνει, και έτσι μετατρέπεται σε σύμβολο δυναμισμού και ελευθερίας. Μακριά από διδακτισμούς και μελοδραματισμούς, το Γεγονός χτίζει σοφά την ιστορία του ακολουθώντας την πρωταγωνίστριά του όσο εκείνη μάχεται ενάντια στον χρόνο, τους γύρω της, το ίδιο της το σώμα, για να καταλήξει  μια γροθιά στο στομάχι, μια ταινία που τολμάει να πει δυσάρεστες αλήθειες για το παρόν με μια ιστορία από το παρελθόν και να ρωτήσει: πρέπει να είναι τόσο βαρύ το τίμημα για την ελευθερία;

Εκτός όμως από το ζήτημα της έκτρωσης, η ταινία φωτίζει και άλλες πλευρές του βιβλίου: τα συναισθήματα, την αγωνία που κορυφώνεται όσο προχωράει η ιστορία… Καθώς οι μέρες περνούν, ο ορίζοντας μικραίνει για την πρωταγωνίστρια και το σώμα μετατρέπεται σε φυλακή. Η Αν, όπως χαρακτηριστικά τονίζει η Οντρέ Ντιουάν, είναι κάτι σαν κοινωνική αποστάτρια, καθώς προέρχεται από μια οικογένεια της εργατικής τάξης και είναι η πρώτη που πηγαίνει στο πανεπιστήμιο, όπου συναντά ένα σύστημα αστικό, με αυστηρούς κώδικες.

Πώς βρίσκεις τη θέση σου στον κόσμο,
όταν το ίδιο σου το μέλλον είναι μονίμως σε κίνδυνο;
Η συνέχεια στο χαρτί και στη μεγάλη οθόνη.


Δείτε το τρέιλερ ΕΔΩ.

Το 1963, η Annie Ernaux, που αργότερα θα αναδειχθεί μια από τις σπουδαιότερες σύγχρονες συγγραφείς της Γαλλίας, μαθαίνει ότι είναι έγκυος. Η ντροπή την κυριεύει σαν πανούκλα: είναι ανύπαντρη και ξέρει πως μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη θα στιγματίσει την ίδια και την οικογένειά της. Μέσα σε συνθήκες παρανομίας κάνει έκτρωση με κίνδυνο της ζωής της. Σαράντα χρόνια αργότερα, θα καταγράψει τις αναμνήσεις της σε ένα βιβλίο, προσπαθώντας να κατανοήσει γιατί αυτή η εμπειρία τη σημάδεψε τόσο πολύ, τόσο βαθιά. Το γεγονός, η ιστορία αυτού του τραύματος, ενός τραύματος που δεν ξεπέρασε ποτέ, μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από την Οντρέ Ντιουάν, κέρδισε τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ Βενετίας 2021 και πλέον βγαίνει και στις κινηματογραφικές αίθουσες της χώρας μας από τις 2 Ιουνίου, σε διανομή της Rosebud.
Η ταινία θριάμβευσε στο Φεστιβάλ Βενετίας και απέσπασε εγκωμιαστικές κριτικές για την εύστοχη σκηνοθεσία, τον ευαίσθητο χειρισμό του ζητήματος και την εξαιρετική ερμηνεία της πρωταγωνίστριάς του Αναμαρία Βαρτολομέι, αλλά και την τόλμη και αναγκαιότητα της ιστορίας του.

Η υπόθεση
Η Αν είναι μια νέα, έξυπνη, πολλά υποσχόμενη φοιτήτρια που βλέπει τις πανεπιστημιακές σπουδές της σαν τη μόνη διέξοδο από την εργατική τάξη στην οποία γεννήθηκε. Όταν όμως συνειδητοποιήσει ότι έχει μείνει έγκυος, τα όνειρά της μοιάζουν καταδικασμένα – εκτός κι αν καταφέρει να τερματίσει την εγκυμοσύνη της, κάτι που όμως είναι παράνομο και κοινωνικά κατακριτέο εκείνη την εποχή.
Καθώς οι εβδομάδες περνούν, με την εξεταστική να πλησιάζει και την κοιλιά της να φουσκώνει, η Αν αποφασίζει να αναλάβει δράση και να αψηφήσει τον νόμο, ακόμα κι αν αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λάβει δραστικά μέτρα. Κανείς δεν προτίθεται να τη βοηθήσει, και θα πρέπει να έρθει αντιμέτωπη με την ντροπή και τον πόνο, ρισκάροντας ακόμα και την ίδια της τη ζωή...

Η Γαλλίδα συγγραφέας έχει πει για Το γεγονός: «Μέσα από τούτη την αφήγηση, ο χρόνος γίνεται δράση και με παρασέρνει άθελά μου. Τώρα ξέρω ότι είμαι αποφασισμένη να φτάσω μέχρι τέλους, όποιο κι αν είναι το τίμημα, όπως ήμουν και τότε, στα είκοσι τρία μου, όταν έσκισα την ιατρική γνωμάτευση. Θέλω να βυθιστώ ξανά σε κείνη την περίοδο της ζωής μου, να μάθω τι υπήρχε εκεί. Αυτή η εξερεύνηση θα αποτελέσει το υφάδι μιας αφήγησης, της μόνης ικανής να αποδώσει ένα γεγονός που δεν ήταν τίποτε άλλο πέρα από χρόνος που κυλούσε εντός και εκτός μου».
Η συμβουλή της, λοιπόν, στη σκηνοθέτρια Οντρέ Ντιουάν λίγο πριν ξεκινήσουν τα γυρίσματα ήταν μια φράση του Τσέχοφ: «Να είσαι ακριβής, τα υπόλοιπα θα έρθουν εν ευθέτω χρόνω».

Παρά το μικρό του μέγεθος το βιβλίο είναι γροθιά·
ακλόνητο και αυθεντικό, ένα ειλικρινές συνονθύλευμα
από εμπειρίες του παρελθόντος και του παρόντος.
Μια ουσιαστική γραφή για το τραύμα,
ένα κείμενο που αξίζει να διαβαστεί από όλους.
Publishers Weekly

Η σκηνοθέτρια Οντρέ Ντιουάν συζήτησε την προσέγγισή της εξαρχής με τη συγγραφέα.
«Ήθελα να σεβαστώ το βιβλίο, αλλά και να βρω τη δική μου θέση σε αυτό. Αρχικά, περάσαμε μια μέρα μαζί, κατά τη διάρκεια της οποίας η Ανί συμφώνησε να με πάει πίσω σε αυτές τις τρεις μέρες και να ρίξει φως σε ορισμένα “τυφλά” σημεία του κειμένου. Αυτό με βοήθησε να έχω μια πιο ξεκάθαρη εικόνα του πολιτικού πλαισίου και να καταλάβω τον φόβο που καταλάμβανε τις γυναίκες από τη στιγμή που έπαιρναν την απόφασή τους. Όταν η Ανί έφτασε στη στιγμή της έκτρωσης, τα μάτια της βούρκωσαν όταν θυμήθηκε τι την ανάγκασε να κάνει η κοινωνία όταν ήταν ακόμη τόσο νέα. Ταράχτηκα από την ένταση της θλίψης της. Το σκεφτόμουν συχνά, όσο έγραφα. Έπειτα της ζήτησα να διαβάσει το σενάριο σε διάφορα στάδια. Με βοήθησε να βρω την πιο ειλικρινή προσέγγιση».

Μιλώντας για την ταινία, η Annie Ernaux επισημαίνει: «Εκτός από την Anamaria Vartolomei, δεν μπορώ να φανταστώ άλλη ηθοποιό να υποδύεται την Αν και, υπό μια έννοια, εμένα στα είκοσι τρία μου: είναι απίστευτα ειλικρινής και εύστοχη. Όμως δεν νομίζω ότι θα είχα βρει την ταινία τόσο κοντά στα βιώματά μου αν δεν είχε αποτυπώσει με ειλικρίνεια την έλλειψη διεξόδων που αντιμετώπιζαν οι γυναίκες πριν νομιμοποιηθεί η έκτρωση, το 1975. Η Οντρέ είχε το θάρρος να δείξει την απόλυτη αλήθεια: τις βελόνες πλεξίματος, την εξέταση της μήτρας από το άτομο που κάνει την έκτρωση. Μόνο τέτοιες σοκαριστικές εικόνες μάς κάνουν να αντιληφθούμε τη φρίκη που βίωσαν οι γυναίκες, όπως και το τι ήταν να κάνεις ένα βήμα πίσω.
Είκοσι χρόνια πριν, στο τέλος του βιβλίου μου, έγραψα ότι αυτά που μου συνέβησαν εκείνους τους τρεις μήνες το 1964 ήταν η “απόλυτη εμπειρία” της χρονικής στιγμής και των ηθών της, όπως τα βίωσε το σώμα μου… Η απαγόρευση της έκτρωσης και έπειτα η νέα νομοθεσία. Και αυτό έχει συλλάβει τόσο εύστοχα η Οντρέ στην ταινία της».



Παρόλο που έχουν περάσει σχεδόν 60 χρόνια από τα γεγονότα που ενέπνευσαν το βιβλίο, ο κόσμος μοιάζει ακόμη σοκαριστικά οπισθοδρομικός σε ό,τι αφορά το αυτονόητο
–και υποτίθεται κεκτημένο στις περισσότερες αναπτυγμένες χώρες– δικαίωμα της γυναίκας να ορίζει το σώμα και τη ζωή της, όπως κι έτοιμος να το θέτει επανειλημμένα υπό αμφισβήτηση και αναθεώρηση. Από την πολιτεία του Τέξας στις ΗΠΑ ως την Πολωνία, τη Ρουμανία και την Ισπανία στην Ευρώπη, το ζήτημα της άμβλωσης έχει πολιτικοποιηθεί σε τέτοιο βαθμό, που πλέον οι ολοένα αυξανόμενοι περιορισμοί ή ακόμα και η καθολική απαγόρευσή της έκαναν την εμφάνισή τους σε φαινομενικά κοινωνικά προοδευτικές κοινωνίες.
Μια αντίστοιχη παράλογη και οπισθοδρομική κοινωνία αντιμετωπίζει και η πρωταγωνίστρια του βιβλίου και της ταινίας, η οποία όμως παίρνει τη ζωή της στα χέρια της σε πείσμα όλων αυτών που θέλουν να της στερήσουν τη δυνατότητα να το κάνει, και έτσι μετατρέπεται σε σύμβολο δυναμισμού και ελευθερίας. Μακριά από διδακτισμούς και μελοδραματισμούς, το Γεγονός χτίζει σοφά την ιστορία του ακολουθώντας την πρωταγωνίστριά του όσο εκείνη μάχεται ενάντια στον χρόνο, τους γύρω της, το ίδιο της το σώμα, για να καταλήξει  μια γροθιά στο στομάχι, μια ταινία που τολμάει να πει δυσάρεστες αλήθειες για το παρόν με μια ιστορία από το παρελθόν και να ρωτήσει: πρέπει να είναι τόσο βαρύ το τίμημα για την ελευθερία;

Εκτός όμως από το ζήτημα της έκτρωσης, η ταινία φωτίζει και άλλες πλευρές του βιβλίου: τα συναισθήματα, την αγωνία που κορυφώνεται όσο προχωράει η ιστορία… Καθώς οι μέρες περνούν, ο ορίζοντας μικραίνει για την πρωταγωνίστρια και το σώμα μετατρέπεται σε φυλακή. Η Αν, όπως χαρακτηριστικά τονίζει η Οντρέ Ντιουάν, είναι κάτι σαν κοινωνική αποστάτρια, καθώς προέρχεται από μια οικογένεια της εργατικής τάξης και είναι η πρώτη που πηγαίνει στο πανεπιστήμιο, όπου συναντά ένα σύστημα αστικό, με αυστηρούς κώδικες.

Πώς βρίσκεις τη θέση σου στον κόσμο,
όταν το ίδιο σου το μέλλον είναι μονίμως σε κίνδυνο;
Η συνέχεια στο χαρτί και στη μεγάλη οθόνη.


Δείτε το τρέιλερ ΕΔΩ.