Στην Οπτασία ο ρομαντισμός μιας άλλης εποχής είναι διάχυτος και βηματίζει αγκαζέ με το αργό χτίσιμο της ιστορίας, αφήνοντας εκτός το άγριο και το γκροτέσκο και αντικαθιστώντας το με την επαπειλούμενη παρουσία/μη παρουσία μιας σκοτεινής δύναμης που γυρεύει να στοιχειώσει περισσότερα από ένα σπίτι –έναν άνθρωπο, μια σκέψη, το έργο μιας ζωής. Σίγουρα αποτελεί μια όμορφη υπερφυσική ιστορία σε ύφος πρόζας και ένα έργο που άλλαξε/μετακίνησε τα δεδομένα της Λογοτεχνίας Τρόμου και Μυστηρίου. Η πλοκή, αν και στατική, χαρακτηρίζεται από μια ροή που καταφέρνει να σε γραπώσει και σαν ξεκινήσεις το βιβλίο δεν μπορείς να το αφήσεις αν δεν το τελειώσεις, σαν μια περιστροφική σκάλα που σε οδηγεί στο υπόγειο εκείνου του σπιτιού ή τη σοφίτα των σκέψεων του συγγραφέα Όνιονς, ο οποίος όταν παρουσίασε το έργο στη σύζυγό του λέγοντάς της ότι το εμπνεύστηκε ακούγοντάς τη να βουρτσίζει τα μαλλιά της και ο ήχος αυτός να αντηχεί σ’ όλο το σπίτι τους, εκείνη θέλησε να μετακομίσουν.
fractalart.gr
Σχόλια(0)