Το άλικο γράμμα

Ο Χέρμαν Νέλβιλ θεωρούσε τον Ναθάνιελ Χόθορν (1804-1864) ισάξιο του Σαίξπηρ. Όπως και ο Σαίξπηρ, ο Χόθορν, με μια ικανότητα που θα τη ζήλευαν σπουδαίοι ψυχαναλυτές και κοινωνιολόγοι της εποχής μας, φέρνει στην επιφάνεια όλα τα σκοτάδια της ανθρώπινης ψυχής και τα φωτίζει με μοναδικό τρόπο. Οι ερμηνείες που δίνει εντυπωσιάζουν ακόμη και σήμερα, αν σκεφτούμε πως οι συνθήκες, οι απόψεις, οι συνήθειες και γενικά το περιβάλλον ζωής στον καιρό του ήταν εντελώς διαφορετικά απ’ ό,τι στις μέρες μας. Το «Άλικο γράμμα» γράφτηκε στην ωριμότητα του Χόθορν το 1851. [...] Εντυπωσιακά προοδευτικό για την εποχή του μυθιστόρημα, με εξαιρετικές ψυχολογικές και κοινωνιολογικές παρατηρήσεις. Πολύ καλή η μετάφραση της Γωγώς Αρβανίτη.  

Ο Nathaniel Hawthorne, με το «Άλικο γράμμα», ξεδιπλώνει μια από τις πιο δυνατές σκηνές της αμερικανικής λογοτεχνίας: την ανοιχτή πληγή ανάμεσα στο άτομο και την κοινωνία. Η Έστερ Πριν, σημαδεμένη από το κόκκινο γράμμα της αμαρτίας, βαδίζει στους δρόμους της Πουριτανικής Νέας Αγγλίας με μια αξιοπρέπεια που ακυρώνει κάθε πέτρα, κάθε βλέμμα κατακραυγής. Στην ηρεμία της, στην αταλάντευτη αντοχή της, γεννιέται μια από τις πρώτες μεγάλες ηρωίδες της αμερικανικής μυθοπλασίας.

Η ιστορία του Hawthorne είναι μια καυστική καταγραφή της έντασης ανάμεσα στην ιδιωτική και τη δημόσια ζωή. Κάτω από το άλικο γράμμα δεν κρύβεται μόνο η ενοχή, αλλά και η ανατρεπτική δύναμη της ατομικής συνείδησης. Η Έστερ αρνείται να σβήσει τον εαυτό της για χάρη της κοινότητας, κι έτσι η «ντροπή» της μετατρέπεται σε περήφανη μαρτυρία.

Ο Hawthorne γράφει για τη συλλογική εκδίκηση και την ανθρώπινη αδυναμία, για τα πάθη που δεν μπορούν να χωρέσουν σε κανένα ηθικό κώδικα. Η γλώσσα του, σκοτεινή και διεισδυτική, περιγράφει μια κοινωνία όπου το φως της πίστης συναντά τη σκιά της υποκρισίας.

Στο τέλος, το «Άλικο γράμμα» μας αναγκάζει να αναρωτηθούμε: πόσο χώρο δίνουμε στον εαυτό μας μέσα στο βλέμμα των άλλων; Και πότε η ανυπακοή γίνεται η μόνη αληθινή μορφή ελευθερίας;

Το Άλικο γράμμα είναι ένα εκπληκτικό βιβλίο γεμάτο έντονο συμβολισμό, τόσο παράξενο και στοιχειωτικό όσο και τα μεγάλα έργα του Edgar Alan Poe, ενός συγγραφέα που γνωρίζουμε ότι ο Hawthorne θαύμαζε.
oanagnostis.gr