Πότε μίλα πότε φίλα

[...] Η ποίηση του Διονύση Καρατζά ανήκει σ’ αυτό ακριβώς το είδος, στην ανθρωποκεντρική ποίηση, με μία μόνη διαφορά: ότι διαθέτει κατεργασμένο λυρισμό. Ο Καρατζάς χτύπησε την πλουσιότερη χρυσοφόρα φλέβα της λογοτεχνίας, το λυρισμό, αξιοποίησε το κοίτασμα και παρέδωσε κοσμήματα.
Η λυρική ποίηση, με την τεράστια παράδοσή της σ’ όλο τον κόσμο, μίλησε στην καρδιά του Διονύση Καρατζά, ο οποίος όμως, δεν συνέχισε το δρόμο των μεγάλων λυρικών, αλλά οδήγησε τη γραφίδα του σε μια πιο δύσβατη διανοητική και εκφραστική περιοχή: στο συνδυασμό του ελεγχόμενου λυρισμού με την αγωνιώσα, οντολογική αντιμετώπιση του ποιητικού ζητούμενου, που δεν είναι άλλο παρά η γενικευτική ερμηνεία προσωπικών περιστατικών.
[...] Να, λοιπόν, τι είναι η ποίηση του Διονύση: η ευαίσθητη καταγραφή προσωπικών καταστάσεων που δένει καρπό και φυλλώνει και στη δικιά μας την καρδιά.