Καιρό είχα να διαβάσω ένα τόσο καλό αστυνομικό μυθιστόρημα. Όχι μόνο επειδή ο ένας φόνος διαδέχεται τον άλλο, με αποτέλεσμα πάνω στην αλυσιδωτή τους ακολουθία να χτίζεται το αναμενόμενο σασπένς. Ούτε μόνο επειδή μέσα στον γρίφο για την ανεύρεση του δολοφόνου εντοιχίζεται το κοινωνικό θέμα, αυτό των ναρκωτικών φαινομενικά, ενώ ουσιαστικά της αναβίωσης των τραυμάτων, όπως κάνει πλέον κάθε σοβαρή αστυνομική ιστορία που σέβεται τον εαυτό της. Ναι, και για όλα αυτά, αλλά κυρίως επειδή ο νεαρός συγγραφέας καταφέρνει να πλάσει μια θριλερική ατμόσφαιρα, χωρίς ακρότητες, αλλά με όλο το ψυχολογικό φορτίο που χρειάζεται.
Διαβάστε ΕΔΩ όλο το κείμενο.
Σχόλια(2)