Πάμε να πιάσουμε ουρανό

Πάμε ξανά σε μέρος γνώριμο να πιάσουμε ουρανό.
Σε θυμάμαι πάντα σαν όνειρο φανταχτερό.
Μες στο σκοτάδι χαμόγελο φωτεινό, μάτια λαμπερά,
που όταν τα αντικρίζω με πλημμυρίζουν χαρά.
Περηφάνια, ελπίδα, ζωντάνια, ΕΣΥ
πάντα να μου πεις τις ιστορίες σου δίχως γιατί.
Όσο και αν έλειψα, εσύ εκεί.
Χαμογελάς και όλα τα ξεχνάς
σαν ένα παιδί...

Για το βιβλίο υπάρχει διαθέσιμο πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό.

Οι Μαμάδες με Ρούμι, με καλεσμένη την εικαστικό Μαρία Φραγκουδάκη, μας καλούν να θυμηθούμε πως η τέχνη είναι ένας διαφορετικός τρόπος να κοιτάξουμε τον κόσμο γύρω μας.
Ακούστε το podcast