Κάποια στιγμή έφτασε στα χέρια μου ένα μικρό πακέτο φωτογραφίες: εξόριστοι στο ίδιο νησί, ανάμεσά τους ο πατέρας της παιδικής φίλης της μητέρας μου. Εκείνη μου τις έδωσε. Ένας μικρός θησαυρός. Όταν ξεκίνησα να γράψω την ιστορία -πρώτα για τον γιο μου, ένα οικογενειακό παιχνίδι για τα βράδια του λόκνταουν- αυτές οι ψηφίδες βρέθηκαν στον πυρήνα της. Και γύρω τους οι ιστορίες του άντρα μου και των φίλων μας από το νησί για τα παιδικά τους καλοκαίρια εκεί. Μαγικά καλοκαίρια, βουτηγμένα στη βαρεμάρα, τη φαντασία και σε μια περιπέτεια χτισμένη με απλά μέσα -μονοπάτια, γάτες, ακρίδες, χαλάσματα- αλλά τόσο χορταστική που να σε τρέφει μια ζωή.
elniplex.com
Σχόλια(0)