Ο αναρχικός τραπεζικός

Ο συμπαθής αντιήρωας Μάρκος, που ζει την πιο συμβιβασμένη και άχρωμη ζωή που μπορεί να φανταστεί κανείς, θα αρπάξει την ευκαιρία και θα τα τινάξει όλα στον αέρα, εκών άκων. Από ταλαίπωρος τραπεζικός υπάλληλος θα μετατραπεί σε νουάρ φυσιογνωμία, θα μπλέξει με την αλβανική μαφία και τριγυρίζοντας σε ύποπτα μπαρ, θα διαλύσει όλες του τις βεβαιότητες. Θα ξαναπιάσει τη ζωή του από την αρχή, στην Τήνο, με όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά. Όπως ανοιχτό είναι και το τέλος του βιβλίου, επιτρέποντάς μας να ονειρευτούμε ότι οι ντεσπεράντος θα ξανανικήσουν κάποια στιγμή τους σερίφηδες. Το βιβλίο είναι ένα ευφυές αστυνομικό μυθιστόρημα που δεν στηρίζεται στον αριθμό των νεκρών για κρατήσει την προσοχή του αναγνώστη, αλλά στο χιούμορ και την επινοητικότητα του συγγραφέα.

Προσεγμένη γλώσσα, πνευματώδες χιούμορ, ένας κεντρικός ήρωας που εύκολα ταυτίζεσαι μαζί του αλλά και ενδιαφέροντες χειρουργικά επιλεγμένοι δευτερεύοντες χαρακτήρες που κρατούν τον καλοκαιρινό ρυθμό του βιβλίου.

Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.

Ο Κρητικός διαθέτοντας στέρεα συγγραφική αρετή στήνει ένα μυθιστόρημα με μεστή αφήγηση και ζηλευτή δεξιοτεχνία. Το υπαινικτικό χιούμορ και ο αυτοσαρκασμός του ήρωα φανερώνουν γραφιά που κατοικεί μες στα λόγια του. Η πρωτοπρόσωπη, ενεστωτική αφήγηση κάνουν τον αναγνώστη συμμέτοχο της ιστορίας. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με ελάχιστες σταγόνες αίματος, πραγματεύεται την υπαρξιακή αγωνία του ήρωα, ο οποίος με το αίσθημα υπεραριθμίας στη ζωή που τον διακατέχει, αποφασίζει να παίξει με τα όριά του, αψηφώντας ηθικούς κανόνες.

Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.

Δείτε ΕΔΩ όλο το άρθρο.

Κάθε μυθιστόρημα ανεξαρτήτως του είδους που υπηρετεί αποτυπώνει στοιχεία της εποχής στην οποία διαδραματίζεται. Θα έλεγα ότι το βιβλίο μου είναι ένα ηθογραφικό μυθιστόρημα αστυνομικής αφορμής με καυστικό σχόλιο, όχι τόσο για επίκαιρα θέματα που αναδεικνύουν το κοινωνικό πλαίσιο της εποχής, όσο για διαχρονικές αξίες και θεσμούς, όπως η ηθική, η εργασία, ο γάμος και η οικογένεια, και το πώς επιδρούν στις συμπεριφορές και στις σχέσεις των ανθρώπων.

Συνέντευξη

Με τίτλο, μάλλον, δανεισμένο από τον «Αναρχικό Τραπεζίτη» του Φερνάντο Πεσσόα, ο συγγραφέας – με τον «Αναρχικό Τραπεζικό»– αναφέρεται στο πίσω μέρος της αυλής του αστικού τοπίου αλλά και στα κοινωνικά τεκταινόμενα στην Ελλάδα, με ισχυρές δόσεις καυστικού χιούμορ και έξυπνες σεκάνς, φωτίζοντας με ενάργεια τη σταδιακή μετάλλαξη ενός μικρομεσαίου γραφειοκράτη σε παρορμητικό τυχοδιώκτη.  

Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.

Το χιούμορ σε όλα τα μυθιστορήματά μου προέκυψε ως μια αυθόρμητη εσωτερική ανάγκη και όχι ως ένα προμελετημένο σχέδιο για να εκβιάσω το γέλιο του αναγνώστη. Στην πορεία αντιλήφθηκα ότι μου έδινε τη δυνατότητα να θίξω, σύντομα και περιεκτικά, καίρια κοινωνικά και υπαρξιακά θέματα, αφενός χωρίς να παραμελώ την εξέλιξη του αστυνομικού μύθου και αφετέρου χωρίς να παρεκκλίνω του ανάλαφρου αφηγηματικού ύφους που θέλω να χαρακτηρίζει τα βιβλία μου.
Συνέντευξη

Το χιούμορ δεν έλειψε ποτέ από τον Κρητικό, εδώ, όμως, αγγίζει τα όρια της μαύρης κωμωδίας και κάνει ιδιαιτέρως ευχάριστη την ατμόσφαιρα, χωρίς να διασπά ποτέ την ενότητα των διακλαδώσεων του μύθου και τη συνοχή του πλαισίου της δράσης.

Δείτε ΕΔΩ όλο το κείμενο.

Μου άρεσε η ακραία αντίθεση τραπεζικού και αναρχικού. Συμβολίζει τη μεγάλη αλλαγή που συντελέστηκε στον ψυχισμό του πρωταγωνιστή, ώστε από προσηνής τραπεζικός υπάλληλος να περάσει στην παρανομία.
Συνέντευξη