Η ζωή μου: Bob Dylan

Είναι μερικές φορές απροσδιόριστη η εικόνα αυτού του μέγιστου για την εποχή μας δημιουργού μέσα στον υπόλοιπο κόσμο, εκτός από τη μουσική, έτσι όπως έχει αποτυπωθεί και συντεθεί μέσω αυτών των χρονικών. Αναμένεται (;) συνέχεια προφανώς, αν και ο Ντίλαν πιστεύει, όπως σημειώνει, ότι ακόμα «κι όλα τα τραγούδια μου μαζί δεν φτάνουν να περιγράψουν το όραμά μου για τη ζωή». Αλλά κάθε ερμηνεία και γεγονός που εξηγεί το όνειρο σαν πραγματικότητα και τον κόσμο σαν όνειρο δημιουργίας και συμμετοχής είναι αξιανάγνωστη˙ και για την αλήθεια των υλικών και για το μέγεθος ενός έργου όπως του Ντίλαν. 

Ο Ντίλαν κάνει στάσεις στις πιο κρίσιμες περιόδους της ζωής του με έναν αποκαλυπτικό λόγο που ρέει και που διαθέτει και αρκετά γλαφυρές περιγραφές [...]
Το βιβλίο εκτός του ότι ανοίγει ένα παράθυρο στις σκέψεις και τις επιρροές του μεγάλου αυτού δημιουργού αναδεικνύει και το αφηγηματικό του ταλέντο. Ο Bob Dylan μετατρέπει την αυτοβιογραφία του σε έναν συγκινητικό στοχασμό πάνω στη ζωή, στους ανθρώπους και τους τόπους που τον βοήθησαν να εξελιχθεί ως άνθρωπο και ως μουσικό.  

Διαβάζοντας κάποιος τα πέντε μεγάλα κεφάλαια του βιβλίου ανακαλύπτει τον αληθινό Μπομπ Ντίλαν, έναν ταλαντούχο, γλαφυρό αφηγητή. 

Γραμμένο σε πρώτο πρόσωπο, με ύφος προσωπικής εξομολόγησης, το βιβλίο αποκαλύπτει αρκετές από τις πλευρές του σπουδαίου τραγουδοποιού, τους προσωπικούς του προβληματισμούς σε πρόζα, την ιστορία διάσημων τραγουδιών του αλλά και τις σχέσεις με την οικογένειά του. 

Η μουσική και οι μουσικοί πρωταγωνιστούν με τρόπο συγκινητικό στις 380 σελίδες του βιβλίου, το οποίο διαβάζεται μονορούφι και κόβει την ανάσα, λες και είναι καλογραμμένο αστυνομικό του Ρέιμοντ Τσάντλερ ή του Ντάσιελ Χάμετ. Και, φυσικά, η πόλη που τον αγκάλιασε και τον ανάστησε, η πόλη που, όπως λέει ο ίδιος, έμελλε να διαμορφώσει τη μοίρα του, η Νέα Υόρκη. 

Το «Bob Dylan, Η ζωή μου» [...] σύμφωνα με τις πρώτες κριτικές πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό λογοτεχνικό, αρκετά ατμοσφαιρικό βιβλίο, το οποίο βρίθει ανεκδοτολογικών αναφορών στην 45χρονη καριέρα του καθώς και ανάγλυφων εντυπώσεων από τη ζωή του. 

[...] Δεν είναι καθόλου τυχαίο, που ο διεθνής Τύπος χαρακτήρισε το βιβλίο ως το παγκόσμιο εκδοτικό γεγονός της χρονιάς. [...]
Το βιβλίο είναι ουσιαστικά μια εξιστόρηση των γεγονότων της ζωής του Ντίλαν, καθώς και ένα "άνοιγμα" του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη στους θαυμαστές του ανά τον κόσμο. Πέρα δηλαδή από σημαντικά γεγονότα μέσα από τη ματιά του Αμερικανού μουσικού, θα μπορέσετε να διεισδύσετε κατά κάποιον τρόπο μέσα στο μυαλό του, να τον γνωρίσετε και να τον καταλάβετε καλύτερα. Αυτό το "άνοιγμα" που έκανε ο Ντίλαν, αυτή η πρόσκληση προς πάσα κατεύθυνση για κρυφοκοίταγμα όχι μόνο στη ζωή, αλλά και στο μυαλό του, αποδεικνύει για άλλη μια φορά πόσο σπουδαίος είναι. Γιατί δεν περιορίστηκε σε μια απλή εξιστόρηση, αλλά προσπάθησε να αναλύσει, να βγάλει άποψη και τελικά να μας συστηθεί ξανά.  

Εδώ και λίγες μέρες ο Μπομπ ή Ντίλαν ή Ρόμπερτ Ζίμερμαν όπως είναι το πραγματικό του όνομα ή "Βούδας με τα ευρωπαϊκά ρούχα" μιλάει ελληνικά. [...] Η ζωή μου είναι ο τίτλος της ροκ αυτοβιογραφίας που κυκλοφορεί με ασπρόμαυρο εξώφυλλο, χαρακτηριστικό τόσο της εποχής όσο και της ποίησης του τραγουδοποιού [...] Ένα βιβλίο εξομολόγηση.  

Δεν είναι απαραίτητο να σας αρέσει η μουσική του Μπομπ Ντίλαν [...] Ο Ντίλαν έχει γράψει ένα στρωτό αφήγημα, όπου μας αφηγείται ό,τι θέλει για τη ζωή του και σε καμία περίπτωση όλη την αλήθεια. Ωστόσο, ακριβώς γι’ αυτό είναι εξόχως συναρπαστικό το πώς κατορθώνει να μας βάλει στον κόσμο του.  

Είναι τεράστιο κεφάλαιο ο μυστηριώδης Μπομπ. Ο μεγαλύτερος λαϊκός ποιητής των ημερών μας. Υπήρξε αστέρι για μια χούφτα Έλληνες, διαχύθηκε στο DNA του Σαββόπουλου, οι στίχοι του αλλάξανε τη συχνότητα της σκέψης μας [...] δεν έγινε απλώς γνωστός, ούτε απλώς καβαλίκεψε τις μόδες. Ο Ντίλαν άλλαξε τον κόσμο – όσο μπορεί να τον αλλάξει ένας καλλιτέχνης. Και τον άλλαξε επ’ αγαθώ. [...]
Η Αυτοβιογραφία του [...] βαθαίνει το αίνιγμα και τη γοητεία του μόνου ίσως ποιητή που έχει προταθεί για Νόμπελ Λογοτεχνίας και έχει γυρίσει τη φετινή διαφήμιση για τα γυναικεία εσώρουχα Victoria’s Secret!  

[...] αυτό που αντιλαμβάνεται ο αναγνώστης από την αυτοβιογραφία του είναι ότι ο Μπομπ Ντύλαν συνεχώς φίλτραρε την περιρρέουσα ατμόσφαιρα: έκρινε τα τραγούδια που άκουγε στο ραδιόφωνο, παρατηρούσε τον εαυτό του και τους άλλους, διάβαζε από ποίηση έως εγχειρίδια πολέμου και απ’ αυτά έβγαζε συμπεράσματα που τον αφορούσαν. Ζώντας, διαβάζοντας, γράφοντας στίχους, τραγουδώντας, ταξιδεύοντας, όλα αυτά τα «έστυβε» για να βγάλει το «ζουμί». Ο Ντύλαν ανέδειξε την παρατήρηση, το ταξίδι, την εμπειρία και τα δρώμενα του «δρόμου», διαχέοντάς τα στη μαζική κουλτούρα, επαναφέροντάς τα μέσα στην κοινωνία ως εναλλακτικό τρόπο ζωής και όχι ως αναχωρητισμό. [...]
Η αυτοβιογραφία του Ντύλαν συμπληρώνει το παζλ της προσωπικότητάς του, όπως τη γνωρίζουμε από όσα έχουν γραφεί σε περιοδικά ή από τους βιογράφους του. [...] Πρόκειται κυρίως για απομνημονεύματα, που προσφέρουν την προσωπική χροιά του τραγουδοποιού, για ανθρώπους και καταστάσεις της εποχής του, αναμνήσεις και απόψεις που ίσως δύσκολα ένας βιογράφος θα μπορούσε να εκμαιεύσει και ακόμα δυσκολότερα να τα αποδώσει κατά τον τρόπο που τα βίωσε ο ίδιος ο πρωταγωνιστής.  

Ποιητής, οραματιστής, καταπληκτικός «αφηγητής» με την κιθάρα, ενίοτε στρυφνός, άλλες φορές αλλόκοτος, σίγουρα δύσκολος χαρακτήρας. Πάνω από όλα μία ευφυία στο γράψιμο στίχων και μουσικής. Ο Μπομπ Ντίλαν γίνεται 64 χρόνων φέτος και η ζωή του σαν μυθιστόρημα ενδιαφέρει πια τρεις γενιές. «Η ζωή μου» είναι ο τίτλος της αυτοβιογραφίας του, που κυκλοφορεί [...] στα ελληνικά. Μετά όσα έχουν γραφτεί για λογαριασμό του ας μάθουμε και από πρώτο χέρι ποιος είναι.  

Όσοι γαλουχήθηκαν με τη μουσική και την ποίηση του Ρόμπερτ Ζίμερμαν, γνωστού σε όλο τον κόσμο με το καλλιτεχνικό ψευδώνυμο Μπομπ Ντίλαν, έχουν ακόμα μια ευκαιρία να ανανεώσουν το θαυμασμό τους. Η έκδοση της αυτοβιογραφίας του ήταν ένα από τα μείζονα εκδοτικά γεγονότα της περασμένης χρονιάς στις ΗΠΑ. Τώρα, αυτό το συγγραφικό πόνημα του Ντίλαν κυκλοφορεί και στα ελληνικά (εκδ. Μεταίχμιο). Πρόκειται για ένα είδος ιστορίας της αμερικανικής φολκ μουσικής, για μίαν υμνωδία σε όσους τραγουδοποιούς αγάπησε, για ένα ομαδικό πορτρέτο μυστήριων και εκκεντρικών, ευαίσθητων και έμπλεων φαντασίας και ταλέντου ανθρώπων που συνάντησε στο διάβα της ζωής του. Κι ακόμα, για μια γενναιόψυχη έκρηξη φιλίας, εκτίμησης, θαυμασμού. Είναι ευπρόσδεκτη η συγκλονιστική απουσία κάθε ίχνους έπαρσης, κάθε μορίου αλαζονείας, κάθε κόκκου ξιπασιάς.