Για μια χούφτα βινύλια (Pocket)

www.diavazontas.blogspot.gr 

pandoxeio.com 

www.noizy.gr 

«Είναι δυνατόν να σκοτώσει κανείς για μερικά βινύλια» αναρωτιέται στο τέλος της έρευνάς του ο ντετέκτιβ που έχει αναλάβει από τη Διεύθυνση Εγκληματολογικών Υποθέσεων να εξιχνιάσει την εξής περίεργη υπόθεση: στην Αθήνα του σήμερα, ο Σταμάτης, ένας πενηντάχρονος παθιασμένος συλλέκτης παλιών δίσκων, περιμένει στο διαμέρισμά του μια σαββατιάτικη επίσκεψη φιλικού του προσώπου. Καθώς έχει ανοίξει την πόρτα, ξέροντας ποιος θα είναι ο επισκέπτης, διαβάζει μια δισκοκριτική για την επιστροφή των Gang of Four, τη διάσημη «συμμορία των τεσσάρων», που ήταν οι πιο διάσημοι «μαρξιστές της ροκ σκηνής». Αλλά σε λίγα δευτερόλεπτα ο επισκέπτης, κρατώντας μια βαριά μινιατούρα με τη ροζ Κάντιλακ του Έλβις Πρίσλεϊ, τον χτυπάει αλύπητα στο κεφάλι.
Ξεκινώντας με μια κλασική σκηνή φόνου, η Χίλντα Παπαδημητρίου στο βιβλίο της «Για μια χούφτα βινύλια», που κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, μας διηγείται την προσπάθεια του Χάρη, ενός ερευνητή παραδοσιακών αντιλήψεων και παλιομοδίτη περί τα μουσικά, να λύσει το αίνιγμα μιας… μοντέρνας δολοφονίας. Κάτι δύσκολο γι’ αυτόν, αφού, εκτός ότι παραμένει ακόμη παιδί της μαμάς του, η πείρα του είναι μηδαμινή, γιατί χρόνια ολόκληρα υπηρετούσε στο… κυλικείο της αστυνομίας.
Παρ’ όλα αυτά, με τη μεθοδικότητά του πλησιάζει στη λύση του μυστηρίου. Στο ημερολόγιο του νεκρού βρίσκει γραμμένο το όνομα του Φώντα, ενός καταστηματάρχη δισκάδικου και μια κλίση στο κινητό του ίδιου. Ο ύποπτος, ανακρινόμενος απαντά με απάθεια πως ο δολοφονημένος συλλέκτης ήταν πελάτης του και ότι είχε περάσει από το δισκάδικο για να αγοράσει σπάνια κομμάτια, όπως έκανε εδώ και 20 χρόνια.
Έπειτα από πολλές περιπέτειες και γεγονότα που διαδραματίζονται γύρω από το δισκάδικο, ο Φώντας ομολογεί ότι είναι ο δολοφόνος. Όμως: Ο ντετέκτιβ παίρνει ένα γράμμα προερχόμενο από την πρώην σύζυγο του Φώντα, τη Σόνια, που ομολογεί ότι εκείνη σκότωσε τον Σταμάτη, με τον οποίο ήταν ερωτευμένη εδώ και χρόνια, αλλά το κρατούσαν κρυφό. Και του εξηγεί ότι το έκανε γιατί ετοιμαζόταν να ανοίξει δισκάδικο με βινύλια, κάτι που θα πλήγωνε τον πρώην σύζυγό της που πάνω απ’ όλα αγαπούσε τους παλιούς δίσκους.
Εντωμεταξύ, ένας άλλος μάρτυρας δημιουργεί αμφιβολίες για αυτή την ομολογία και…
Και το αστυνομικό σαΐνι, την ώρα που σπάει το κεφάλι του για το ποιος είναι τελικά ο δολοφόνος, αντικαθίσταται από άλλον συνάδελφό του.
«Είναι δυνατόν σκοτώσει κανείς για μια χούφτα βινύλια;». Ναι. Διότι το πάθος δεν αφορά μόνο τα ερωτικά και τις οικονομικές διαφορές. Οι άνθρωποι, καμιά φορά, λατρεύουν παράφορα τα αντικείμενα παρά τα… υποκείμενα.
Η ελκυστική γραφή, οι γνώριμοι αθηναϊκοί χώροι, η βαθιά γνώση της μουσικής δισκογραφίας από τη συγγραφέα κάνουν το βιβλίο εκτός από ψυχαγωγικό και ανατομικό για τα «αντικείμενα του πόθου»: τα δοξασμένα βινύλια.
Η συγγραφέας, που γεννήθηκε το 195, μεγάλωσε στη Νέα Σμύρνη ακούγοντας, όπως υπογραμμίζει στο βιογραφικό της, Young και Bob Dylan. Σπούδασε νομικά και για μια εικοσαετία είχε δισκάδικο, ενώ έχει γράψει δύο μονογραφίες για τους Βeatles και τους Clash. Αυτό είναι το πρώτο της μυθιστόρημα.
 

www.bookpress.gr 

ΕΓΚΛΗΜΑ & ΜΟΥΣΙΚΗ: Ύστερα από λαμπρή θητεία στη μετάφραση και με εγνωσμένη αγάπη για τη μουσική σε όρια ασύστολης βινυλιολατρίας, η Χίλντα Παπαδημητρίου (1957) έρχεται να πλουτίσει την ολοένα και πιο πλούσια ερωτοτροπία των Ελλήνων με το αστυνομικό ανάγνωσμα. Για μια χούφτα βινύλια (εκδ. Μεταίχμιο). Η πλοκή σπιντάτη και σπινταρισμένη, με πρωταγωνιστές κάποιους εναπομείναντες μανιακούς της μουσικής, όπως μας τη δίδαξαν τα 180 γραμμάρια του εκάστοτε βινυλίου. Όλα γύρω από ένα δισκάδικο στη μεθόριο Εξαρχείων-Κολωνακίου, όλα γύρω από ένα παρελθόν που εμμένει στο παρόν, αρνούμενο να χαθεί σαν δάκρυ στη βροχή, όλα γύρω από θανάτους που αναστατώνουν μια μικρή κοινότητα ρεκτών της ατόφιας μουσικής.

Όλοι οι χαρακτήρες, αγγιγμένοι από το μαγικό ραβδί της Χίλντας, τρέχουν με το Ντεσεβό του ρομαντισμού στη δημοσιά της παρακμασμένης, αλλά ευτυχώς ακόμη ζωντανής, τσαλακωμένης ιπποσύνης της μεγαλούπολης. Ναι, με δανεικούς καημούς, αλλά δεν παύουν να είναι ευαίσθητοι, να μπαινοβγαίνουν στα πάθη τους, να τα αναμοχλεύουν, να κάνουν τσάρκες στο άλλοτε για να αντέχουνε το νυν. Κάπου μαζί τους, θέλοντας και μη, αλλά πιο πολύ θέλοντας, περιφέρεται ο αστυνόμος Χάρης Νικολόπουλος - μακάρι η συγγραφέας να μας δώσει κι άλλες περιπέτειες του εν λόγω αστυνόμου. Ο Νικολόπουλος έχει τα τικ του, όπως κάθε χάρτινος ήρωας: τρώει γιουβαρλάκια και μουστοκούλουρα, πίνει Κόκα-Κόλα, καταβροχθίζει νουάρ, κυρίως την κιτρινόμαυρη σειρά των εκδόσεων Λυχνάρι, και ακούει Beatles. Και ζει, ακόμη, με τη μαμά του. Και υποχρεούται τώρα να εξιχνιάσει φόνους μετά μουσικής. Η συνέχεια στις 383 σελίδες του μυθιστορήματος! 

περισσότερα 

περισσότερα 

Η μεταφράστια και συγγραφέας Χίλντα Παπαδημητρίου βουτάει στα σκοτεινά νερά της αθηναικής νύχτας και προσπαθεί να διαλευκάνει με το πρώτο της αστυνομικό μυθιστόρημα μια υπόθεση δολοφονίας υπό τους ήχους του Μπόμπ Ντίλαν και του Λέοναρντ Κοέν.
περισσότερα 

www.tovima.gr 

www.capital.gr