Τα τελευταία χρόνια παρατηρώ ότι οι γονείς έχουν αλλάξει. Η αλλαγή, φυσικά, είναι θεμιτή και συχνά απαραίτητη· αυτή τη φορά όμως φαίνεται να αγγίζει –και μάλιστα βαθιά– τα ίδια τα παιδιά μας με έναν τρόπο που προβληματίζει. Στην προσπάθειά μας να ξεφύγουμε από όσα μας πλήγωσαν ή μας βασάνισαν, και με την επιθυμία να χαρίσουμε στα παιδιά μας ένα καλύτερο παρόν και ένα ακόμα πιο φωτεινό μέλλον, συχνά κινούμαστε στο άλλο άκρο. Ψάχνουμε διαρκώς πώς «πρέπει» να είμαστε ως γονείς και, μέσα σε αυτή την αναζήτηση, χάνουμε την επαφή με το ένστικτό μας, με τις αξίες και τις πεποιθήσεις μας – με τον ίδιο μας τον εαυτό, ακολουθώντας «συνταγές» που δεν είναι για μας.
Συνέντευξη
Σχόλια(0)